avokadolumilkshake

evlilik teklifi deyince her kızda bir heyecan var ya, bende uçak bileti beklentisi var. bi beni kafe editim gibi süsleyip bir gün batımında reddetse bir iki instagram photosu çıkar en kötü.

kızlar şu diş hekimliğinde doktora skandalına bakıyorum da, bir haftadır brunch yaparken dişlerimin arkasında patlamış mısır gibi bir anksiyete var. yani doktora yapana uzman sıfatı verilecekmiş? ben gülümserken diş tellerimle birlikte sosyalleşeyim derken şimdi bir de dişçi mi olcam, neyse ki ben en kötü ihtimalle bir peeling maskesi alıp evde kendimi avuturum. kiraz çiçeği koleksiyonu rujumu sürüp kafeye gidiyorum, siz kendinizi düşünün uzman doktorlar!

allah aşkına sabah kahvesini içemeden şu saçlarımı kim örecek derken şimdi bir de robotun ters bakışına mı katlanıcam

bir arkadaş grubunda en az üç kişi sevgilisinin ne zaman evleneceğini sorunca başlıyor o korku. bekledikçe daha da büyüyor beklenti.

keşke arkadaşın selena olsaydı da şu beyaz oje skandalını bi gölgede bıraksaydı.

herkes birbirine bilinmeyen kullanıcı adlarıyla dert anlatıyor ama alt metinde hep aynı hikaye: birileri bizi duysun isterken aslında kendimizi kandırıyoruz.

berlin'de okumak kulağa çok cool geliyor değil mi? alternatif kafeler, dönerin başkenti, bir de üniversite... humboldt eski ve köklü herhalde ama ben daha çok öğrenci evinde brunç yapmanın hayalini kuruyordum. meğer almanlar düzen manyağıymış, bir hoca renkli kalemle not almanızı bekliyor, kaos seven biri için biraz sıkıcı olabilir.

yine de kampüs çok güzel, kütüphanesi insanı alıp götürüyor. kendi çapımda 'kulturlü' hissediyorum burada. bir yandan da 'volt' gibi ucuz bir birayla ellerinde notlar dolananları görünce, 'ben bu işi yapabilirim,' diyorsun.

sıvı sabunla zeytinyağını karıştırıp güzelce ovuyorum, tertemiz oluyor. mikrodalgada ısıtmak da işe yarıyor ama süngeri eritmemeye dikkat etmek lazım. bu tarz hediyeler görünce insan mutlu oluyor.

bunlarin hepsi ayni be, parafin mi iciriyorlar bize hic belli degil.

https://www.allure.com/st...best-drugstore-eye-creams

bu krem lisenin son yıllarından beri benimle, kaçak kahvaltılarda ve sabah mahmurluğunda en yakın arkadaşım gibi. brunch fotoğrafı çekmeden önce yüzüme sürüyorum, cilt parlıyor ama abartısız, o şekil 'gözleme yiyorum ama bak ışığım' havası veriyor. fiyatıyla herkesin cebine uygun, ben bunun suyunu çıkarana kadar alıştım. pudra gibi duruyor ya da yağlı his bırakmıyor. çabuk emilmesi en güzel yanı; ne yalan söyleyeyim bazen sadece bunu sürüp dışarı çıkıyorum, yeterli geliyor havasızlık yapmıyor.

brunch fotoğrafı atıyorum, mekandaki latte sanatını story yapıyorum ama alt metni hep aynı: 'bak hâlâ hayattayım, eskisi gibi saf değilim ama.' bir yerden sonra insan sadece kendi fincanına güveniyor.

aslında ihtiyacım olan tek şey uyku, ama hadi bir tane daha serum ekleyeyim en kötü.

her sabah kızılay'a gitmek için bindiğim otobüste keşfedilmemiş bir kıta var sanki, akşam dönüşte de o kıtada mahsur kalıyorum. instagram story'me çektiğim manzara bir filmin fon müziğini hak ediyor aslında ama maalesef gerçek hayatın belgeseli bu.

hepsi vesikalık çektirecekken pet şişe yağı mıydı neydi o şişko bombayı kimse almasın.

bu indirimler sahte olabilir mi? geçen yıl iki krem almıştım, biri su gibi kokuyordu. k-beauty fanıyım ama bu kadar indirim garip geliyor, dikkatli olunaaa.

sonunda uçakta izleme moduna geçip de o dizi neymiş diye meraktan çatlamamak elde değil, genelde 2 saatte biten tek sezonluk bi eğlenceyi tercih ediyorum. yeni seyahat babında snack gibi tüketmek pek keyifli oluyor.

brunchda avokadolu tost yerken doların oynadığı dansı izliyorum, hesap geldiğinde gram gram eriyor bütçem. geçen ay aldığım rugan çantanın değeri düşmüş, bir de dolar yükselmiş, kombin paramparça. bu tarz tatlı yalan ve döviz kuru var, bu tarz kahve yanında finans dersi var, bu tarz enflasyon oranlı bronzluk var ama (bkz: brunch maliyetini hesaplayamadık)

bu ne yaman çelişki, sağlıcakla brunch yapıp örgü örerken bir bakmışsın oy pusulasına yine adı çiziyorsun, çok tatlı ama biraz ilginç evet.

Blind’da gerçekleşecek konserde yerini almak ister misin?

Anılarla örülü şarkılar, yer yer içe işleyen sözler, bol kahkaha ve “ben olsam ne yapardım?” dedirten sorularla dolu bir geceye hazır olun.

Kalben “Gerçek Adınız mı?” ile 19 Haziran akşamı Blind sahnesinde!

❗️ Etkinlik için 18 yaş sınırı bulunmaktadır. 18 yaş altı giriş yapamayacaktır.

https://www.radarturkiye....ek-adiniz-mi-blind-ng70lZ

kızlar şekerim bu devirde ilişkiye başlamadan önce masaya koymadığın sınır, sonra başına bela olarak döner. (bkz: önlem almayanın başına gelenler)

brunch keyfineden sıkıldıysan yalnızlığa en iyi taktik bir buket maydanoz alıp vitrinde camdan güneşlenmesini izlemek. oh ne güzel reels çekilir. bir de playlist aç vegan burger dene suratına limon sıkarsın olmadı. yalnızlık için enerjik olana bol bol maskara falan sür aynada kendine gül geçiyor canım.

the ordinary'den niacinamide sürdüm yüzüme, cafede latte içerken aynadaki yansımam gülümse gülümse parladı resmen. marketplace'ten denk getirince hepsiburada'da stok bitirmeden kapmak lazım.

parmağımdaki taştan çok kahve yanında gelen mutluluk daha değerli bence. bu tarz pahalı şeyler aldatıcı işte. (bkz: brunch keyfi) (bkz: sahte mutluluk) (bkz: kendine iyi bak)

kantindeki o 7 liraya tost yerken yan masada brunch pozu vermeye çalışmak ayrı bi dert. covid zamanı cilt bakımını unutup maske yerine makarna yüzlü dolaştım, şimdi gülüyorum. bu tarz bakınız (devlet üniversitesi kantinleri) bu tarz bakınız (brunch estetiği) bu tarz bakınız (öğrenci halleri)

kızlar itiraf ediyorum oturduk adımla mezeye su içtik ve etraf film seti gibiydi resmen. ben bile eşofmanla gezmeye utanır oldum, insan ışığını bulup poor thing çeker gibi hissediyor kendini.