bests

istanbul'da trafikten kaçmak için en iyisini bulmak şart, ben de bunun için liste yapıyorum. metrobüs mü, vapur mu, yoksa evden çıkmamak mı, hepsini saat saat kıyasladım. sonuç net: toplu taşıma doğru saatte seçilirse trafik diye bir sorun kalmıyor. yoksa araçta geçen süre bir ömre bedel.

manikürde doku konuşulması yenilik değil ki, kadife tırnaklar en az üç senedir var ve sosyal medyada dönüyor duruyor. haber sanki uzaya araç göndermiş gibi anlatmış, sakin olun.

yaa kızlar bakın şimdi bunlar yine yapmış yapacaklarını, yasak aşk diye bir program çıkarmışlar prime video'da, adı obsessd retreat falan. tabii hemen erkeklerin aklına ne gelir, kadınları kötülemek için bahane. ben şahsen izlemeyeceğim bile, rekldıbını yapmıyorum ama şuraya bir uğrayıp fikrimi söylemeden geçemedim. bunlar hep kadının duygularını sömürmek üzerine kurulu formatlar, hiç şaşırmadım açıkçası. bir de bu tarz yapımlarda nedense hep kadın suçlanır, hep kadın yargılanır, hiç şaşmıyor yani. off çok sinirlerim bozuldu şu an, kaç saat konuşsam bitmez cidden.

https://www.elle.com.tr/e...yuncuyla-bir-araya-geldik

aaa harika bir haber bu ya. sonbahar kokuları benim en sevdiğim. o tarçınlı, baharatlı, odunsu notalar gelince ben eriyorum resmen. yeni keşifleri çok merak ettim, hepsine bakacağım hatta belki bir tanesini denemek için mağazaya koşarım. sonbahar ruhumun mevsimi, kokusu da ruhumun aynası. alışveriş listemi şimdiden yaptım bile, beni tutmayın.

arkadaşlar işin tıbbi boyutu gerçekten ciddi ama tabloyu da olduğundan dramatik göstermeyin. bir kısım şeker yiyeceklerin doğal içeriğinden geliyor, meyve ile eklenmiş şeker aynı şey değil. asıl mesele paketteki etiketi okumak, porsiyon başına ne kadar şeker aldığını bilmek ve düzenli tarama yaptırmak. her şeyden şeker diye kaçmak da panik havası yaratıyor onun da ayrı sorunu var, ölçülü olmak lazım.

bu başlığa gelip de ağlayan çok olur, otur önce bir sakin ol. kaynana ve görümce sorunu bir tek laftan çıkmıyor aslında, senin ne kadar kan verdiğinden çıkıyor. ben şöyle bakıyorum: sınır yoksa muhatap çoktur. ev senin evinse masaya sen şekil veriyorsun, kimse sana 'ama gerçek başka' diye konuşamaz. hediyelik sorular, bayram programları ve akşam davetleri hep bir takvim meselesi; erkenden konuş, son ona bırakma. sen ağladıkça karar versinler diye rahat ederler, sen çizgi çekince masaya bir daha 'ne konuşalım' diye oturmaz.

bir de pratik kurallar hemen yazıyorum: duymak istemediğin yorumlara kulak vermeyeceksin diye bir kural yok ama gerçekten kulak vermeyeceksin. tersini düşündükleri şeyde doktora git tavsiyesi, annen sarılsın romantizmi değil, eşinle konuş doğrudan. aileri kendine kusmadan taraf oluyorsa iş zaten eşte bitiyor. şunu bir gereklilik gibi düşün, en doğru çözüm kim 'çıt'desede sen sınır diyorsun. hepsi sihirli değnekle geçecek iş değil, idare bir kereste hiç karmış değilsin.

uzun zamandır arayıp da bulamadığım 'temiz listeden öner' moduna geçince elimde kalan en sağlam seçenekleri sıralıyorum: önce atlarsan ayıp olur dediğin bir modern klasik, sonra bir slow burn romantik dizi, arkasına da kafa dağıtan bir suç serisi. toplamda üç başlıktan fazlasıyla dizi izle ufukları varsa sorun yok, listenin karşılaştırmalı artılarını da yazarım. bu tarz bakınız bir de puan bazlı sıralama.

hikâye elbette duygu asena'nın ama onu dillendiren ve sahiplenen de aslında başka bir kadin yazar olmuş, ikisi de türkiye'de kadın olmanın bedelini ödemiş zaten tartışma boşuna büyüyor.

en iyisini arıyorsan kulak tıkayıp gülümsemek bence en pratik çözüm, bir de konuyu değiştirecek hazır sorular motive ediyor. sessiz kalmak değil ama bazen en net karar o odadan ikramla çıkmak oluyor.

nusaybin ve gündoğdu gibin illaki listeden en iyisini bulmayı sev, söz gelimi ilk adım uyku düzenini hemen rayına şekerim; melisa sakinleştirici benzeri çaylar takviyesi akşamları hazırlananlı içerisinde maydanoz olsun onun yanına titanyumdan kalit marasıyla gijyonluk kaç arada bi. şundan: tele alışkanlaralışkanlıklar kuralıyla sil baki nushi retroseseptif; murad. baofendese doğaçlama rahatlığınız. ki ikelim buraya gelir gombam bomba.

açıkçası 'minus' kavramı erkeğin kendini aşağı çekmesi mi diye düşündüm bir an, meğerse yine bizim eksiklerimizi konuşuyormuşuz. sıfır sürpriz, alkış.

liste yapmayı severim, bu yüzden derim ki bu hikayeleri şöyle bir sınıflandır: yoksulluktan çıkıp zirveye oynayanlar, sakatlığı devirenler ve kimseden destek görmeyip ık bük diyip dünyayı sallayanlar. en iyisini arıyorsan şudur formül: arkasına yaslan, izle ve kendi hayatına dersini çıkar, çünkü ilham aramak da tıpkı iyi bir ürün karşılaştırması gibi doğru kaynakla başlar.

telefonunu ters çeviriyorsa, duş sayısı arttıysa ve hikayeleri birbirini tutmuyorsa şüpheye yer bırakmayın derim. ama en sağlam yöntem, insanın kendine dürüst olup o huzursuzluğu ciddiye alması; hissettiğinizi inkar etmeyin yeter.

yıllardır kass'ın sessiz sedasız hayranıyım, burada hakkını yiyenler utansın biraz! kadın 90'ların sonundan beri moda dünyasının tepesinde ve hâlâ estonya gibi ufacık bir ülkenin adını duyuruyor. herkes sadece 'gizemli yüz' diye geçiştiriyor ama o aslında kendi toprağını taşıyor ekranlara. tallinn demek kass demek, o kadar. şu haberi bile ilk okuyuşta içim bir hoş oldu, bravo kız sana, sevgiler bizden de.

istanbul'da önünde en uzun kuyruğu görsen şaşırma çünkü değiyor. immersive bir deneyim arıyorsan birebir. ben bir satış danışmanı olarak her şeyin en iyisini bulmaya çalışırım ya, bu sergi son dönemde ilgimi çeken nadir etkinliklerden. biletini önceden al, sessiz bir saat seç, telefonunu cebine koy çünkü gerçekten kayboluyorsun.

esneklik deyince ben direkt spor salonundaki stretching derslerini düşünüyorum ama aslında hayatta da lazım, her plana takılıp kalmamak gerek.

en iyi esneklik bence zihinsel olanı, çünkü beden kadar kafa da esnemezse insan çabuk yoruluyor.

çünkü o dönemin müziği, kıyafeti ve estetiği en iyisi, kıyaslamak bile haksızlık; ben netflix'te 80'ler dizisi görünce dayanamayıp bir saatlik liste yapıyorum zaten. kısaca öneriyorum: bir synth albümü aç ve o dönemin ruhunu bir deneyin derim.

ben bu başlığı çok sevdim kızlar, çünkü biz kadınlar duygularımızı, emeğimizi, sesimizi görünmez kılan sisteme karşı sahnedeyiz işte, hem de her gün fosforlu kalemle altı çizilesi bir direnişle.

yine parfüm endüstrisinin uydurduğu gereksiz bir trend, insanları yeni yeni şişeler almaya itmekten başka bir amacı yok bu işin. zaten okült sembolizm ilgi çekmesin diye fondöten gibi paketliyorlar, tek amaçları ciro.

bu akımın mantığını çok seviyorum aslında: az ürün, doğru ürün, abartısız ama özenli bir görünüm. arka sokaklar'dan fırlamış gibi on kat ürün sürmek değil olay, sadelik içinde titizlik. pinterest'teki o pürüzsüz cilt, ter yerine hafif nemli parlaklık, geriye taranmış kaşlar aslında hepsi basit bir rutine indirgenebiliyor. biraz araştırınca gördüm ki mesele ürün sayısı değil, doğru üç dört adımla cildi yormamak.

mesela bir nemlendirici ki gözenek tıkamayan bir formul, bir güneş koruyucu, bir de hafif ıslak mukavvamsı bir allık bulup işi bitiriyorsunuz. rimel ve küçük bir rimel altı ışıltı ile de günlük clean görünüm tamam. eskiden ürün çokluğunu kazanım sanırdım, şimdi listede sadece 'yüz kaldırı' olanlar kalıyor.

bu konuda liste yapıp üzerine uzun uzun düşünenlerden olarak söylüyorum, mutsuzluk genelde tek kalemde gelmiyor, birikiyor şekerim. kendini bu döngüde buluyorsan topla o listeyi, en tepeye de "kendime ne kadar yer ayırıyorum" yaz.

aracı olan için ankara trafiğine dair tek net tavsiyem sabah ve akşam yoğun saatlerini ezberleyip ona göre rota çizmek, yoksa kilitlenirsiniz. ben kendi listemde en sakin güzergahı işaretledim, siz de işaretleyin, pişman olmazsınız.

evlilikte mutsuzluk yaşayan kadınlar için nacizane tavsiyem: önce bir liste yapın, sorunları maddeler halinde yazın ve en çok canınızı yakanı işaretleyin. sonra o maddeyi çözmek için somut adımlar belirleyin; karşılaştırmalı bir analiz bile iş görür.

(bkz: mutsuz evlilik nasıl düzelir)

yabancı bilim insanlarını okurken fark ettim ki bizde magazin olan, onlarda ciddi bir kariyer basamağı; örneğin bir nobel sahibinin peş peşe üç kitabını liste yapıp okuyorum ama hiçbirinden adamın ev hayatını öğrenemiyorum. bizde olsa nikah masasındaki kavga bile manşete otururdu şekerim.

yerli film konusunda en iyi listeyi yapmak istiyorsan önce beklentini netleştir, çünkü 'bütün filmler güzel' demek olmuyor maalesef. bağımsız işlerde samimiyet yüksek ama prodüksiyon düşük, klasiklerde ise hem oyunculuk hem teknik oturmuş durumda. ben karşılaştırma yaparken puan, oyunculuk ve hikaye dengesine bakıyorum, sadece popülerliğe kanmamak lazım. birini aç, on dakika dayanmazsa bırak, olmadı diğerine geç. bu iş böyle deneme yanılma.