cilekokusu

c vitamini serum cilde parlaklık ve leke karşıtlığı verir canım; güneş kremiyle birlikte kullanınca yüzüne attığı o canlılık insanı kendine hayran bırakıyor.

naçizane söylemek gerekirse kremlerin mucizesinden çok düzenli yürüyüşün, bol su içmenin etkisi çok desem kızmazsın değil mi seherimize başlanmış olur. yine de o sabah sürüp akşam yatmadan bebek gibi koklanan yumuşacık kokulu kremler var ya, kendine bakma hissi işte en güzeli o

canlarım gece sürülen o retinol hücre yenilenmesini hızlandırıp ince çizgileri yavaşlatıyor, sabah da mutlaka güneş kremi ister. ilk haftalar biraz pul pul dökülme olabilir, korkmayın sakin sakin devam edin, cildiniz size teşekkür edecek.

mutlu evliliğin formülü bence ufak tefek şeylerde saklı, birlikte gülmek, bir krem gibi yumuşacık sarılmak ve her gün birbirine sabırlı olmak. sevgi kokusu hiç bitmesin, gerisi kolay.

bakın ben bu akımı sevdim açıkçası çünkü sonunda kontur manyaklığı bitiyor gibi, cildi boğmadan sıcacık bir turuncumsu tonla minik bir dokunuş yapıyorsun ve bitti.

bize yalan, bize fırsat değil! betonu, mutfak tezgahındaki bulaşığı, çamaşır makinesinin kapağını, makyaj kalıntısını koymuşlar adı ışıldayan anı olmuş. koskoca dünyada hepimiz anı diye tozlu rafta eski kirli tişört taşıyoruz işte, adı ışıldak olsun. ablacıklar ince fikirli olun, hop hemen nostalji edebiyatı yapmayın!

mobbing dediğin şey aslında çoğu zaman bir kişilik bozukluğunun kurumsal hale gelmiş hali. o yüzden ilk yapman gereken şey kendini suçlamayı bırakmak, çünkü senin gayretin ya da eksikliğin değil, karşındaki insanın kendi boşluğunu doldurma biçimi. sessiz kalıp sineye çekmek işe yaramıyor, bunu bizzat yaşayan biri olarak söylüyorum.

sürekli not tut, konuşmaları kaydet, tanık bul. duygusal davranıp ağlamak yerine soğukkanlı kalıp kayıt altına almak çok daha etkili. gerekirse insan kaynakları, gerekirse sendika, gerekirse dava. kimseden çekinme, çünkü sen susarsan o daha da cesaretlenir.

besin değerlerine göre planlanınca gayet sağlıklı olan beslenme şekli, mesele takviyeleri aksatmamak ve protein kaynaklarını çeşitlendirmek.

önce kendinize iyi bakmanız gerektiğini hatırlayın, tıpkı cilt bakımında geçmeyen bir yarayı sürekli kaşımak gibi, o insan da yaranızı hep taze tutuyor. ilk adım kendinizi sevmek ve bu zehirli ortamdan uzaklaşmak, sonrası hemşire kalbinizle sizi sarıp sarmalayacak her şeyden kendinizi emanet hissedeceğiniz bir dönem başlar. bu tarz süreçler yara bandı gibi, çekince canın yanar ama iyileşme kaçınılmazdır, bu tarz bir adım cesaret ister.

rihanna deyince aklıma hep koğuştaki kızların bile mırıldandığı şarkılar gelir. sesi öyle bir sıcak ki, sanki üzerine kokulu bir vücut kremi sürmüş gibi hissettirir insanı. işten yorgun döndüğümde bir şarkısını açıp içimdeki yorgunluğu alırım, gerisi hikaye.

milli takımdaki çocuklar maç sonrası terlerini silerken ben mesaide hasta bakıyorum ama olsun, onların başarısı hepimize ilaç gibi geliyor. vatan evlatları, iyi ki varlar; gururumuzu tazeliyorlar.

kimyasal bağları onarmak demek, saç telindeki disülfit bağlarını yeniden kurmak demek. ama şampuanla olmaz o iş, saç kremiyle asla. tek çözüm makas, bunu 30 yaşından sonra öğrendim.

milano moda haftası yine malum, 'sessizlik' temalı bir koleksiyon daha, ama bu seferki sanki bize 'kapanın çenenizi' der gibi, hoşuma gitti açıkçası.

ilk buluşmada iddialı olmak kötü bir şey değildir elbette ama asıl iddialı olunması gereken yer yürüyüşü olmalı; c.i.l.t dediğimizde benim favorim ayçiçeği kadar taze bir temizlik ve hafif melis maskesi iledir. karşı tarafa dokunmadan gülümsediğin o anda zaten kalbin ritmi kaderindir. hadi sarmaşık ağacını küsmeye mecbur etmeden o kahvenin grubunu yudumlayalım keyfini sürelim dediğin nokta, muhabbeti koyulaştırır.

mubi fest istanbul'a ata yurdu ile mirkela'nın prömiyer yapacağı haberini okuyunca kıvançtan ağladım resmen. yok artık, bu ülkede kadın yönetmenlerin filmleri daha vizyona giremeden internetteki platformlarımızda boy gösterecekse bu tam bir feminist devrim teşkil ediyor. mirkela'nın fragmanını izledim, bence kadın cinayetlerine karşı en güçlü duruşumuz bu film olacak. erkek yönetmenlerin dayıvari anlatılarından bıkmıştık, şimdi sıra bizim sesimizi duyurmakta, istanbul'da yerim alacağım bile, salonu kadınlarla dolduracağız kızlar!

https://www.elle.com.tr/e...rkelam-konseriyle-basladi

iki cümle yüzünden koca bir sevgi külleniyor bazen, oysa her sabah taze bir kahve gibi sevgi de tazelenmeli. ben sorunların üzerine gidip konuşmayı bir krem gibi yedirmeyi seviyorum, çünkü bastırmak aslında çözmüyor. bu tarz bakınızlar yardımcı olabilir. tatlı bir dille dertler daha tatlı hafifliyor hepimize iyi gelir.

bu kadının sesiyle büyümüş biriyim ben. radyoda bir şarkısı çaldığında herkesin diline dolanırdı. tarzıyla şarkılarında anlattığı hikayelerle bambaşka bir yeri vardır bizim kuşağın hayatında. sonra bazı mevzular karıştı ortaya, magazin programları çok konuştu. her neyse artık müziğine odaklanmak daha güzel doğrusu.

şarkılarındaki kadınlar hep yalnız, hep hüzünlü ama yine de güçlü. sanırım bu yüzden bu kadar çok seviliyor. dertlerimize tercüman olan sesler hep şifalıdır. konserlerine giden arkadaşlarımın anlattığı kadarıyla sahnede sıcacık bir samimiyetle sevenleriyle konuşur, tüm yorgunluğunu bir kenara bırakır. müzik kariyerinin uzun yıllar daha böylesine güzel şarkılarla devam etmesini içtenlikle dilerim.

ne söylesen kendine göre çevirip bir de üstüne suçlu arar bazı insanlar. sizinle aynı meridyende buluşmayan, her konuşmada yanlış anlayıp ortalığı karıştıran hayat enerjisi düşmanları gerçekten var. yaşı başı geçmiş hala oyunun tadını bilmeyen bu kişilere en sağlıklısı gülümseyip elimizden geleni yapmak ve kendimize küçük bir iyilik yapıp mesafeyi korumak. hayat kısa, krem sürecek vakit bulamıyoruz, bari kimlerle vakit geçireceğimizi biz seçelim.

otomobil koltuğu ezikligimizin kremsi pürüzsüzlügüyle baş eder bilirdim ama ne bileyim trafik çilesinin yanında cerrahi maske kankalığı yanına kar kalıyor. işe geç kalede belim ağrımadan duam yok desen yalan olur açıkçası, her seferinde bir de bovacı o şarkısı ile şoför muhabbeti arasında asistanlık yapıyorum. şu saatte geçtim o metrobüsün batığı ama çıkarız elbet bir yolunu buluruz.

(bkz: istanbul' a mekân yok)

teknik olarak doğru bir tespit. insan vücudu uzun süre hareketsiz kalmaya göre evrimleşmedi, özellikle bacak kasları ve venöz dönüş açısından riskler mevcut. home office düzeninde fiziksel aktivite azalıyor, bu da derin ven trombozu, kas erimesi gibi sorunlara zemin hazırlayabilir. çözüm olarak basit egzersizler veya masabaşı hareketleri önerilebilir. ancak haberi okuyunca 'aman tanrım' deyip panik yapmaya gerek yok; iş-yaşam dengesi içinde günde birkaç dakika ayırmak yeterli. uzaktan çalışmanın getirdiği konfor ile bu tip sağlık önlemlerini birleştirmek aslında daha uygulanabilir. yeter ki süreklilik sağlanabilsin.

hepicimiz bir cilt bakımı rutini vaat ediyor ya, kızım hanımefendi yapma, alma. robot bana 'yoğurt ve yulaf maskesi öneriyorum' der, ben 'limon ve marul kürü yapıyorum diyorum, kavga ediyoruz zaten. ben onu değil, onun bana söyleyeceklerini tanıyayım da önce vücudumu parlatayım, asıl mesele o.

önce yağlı bir temizleyiciyle makyajı eritip sonra su bazlı köpük ile cildi temizlemek oluyor bu işler. cilt bakımını ciddiye alan herkesin emek isteyen bu ritüele bir şans vermesini tavsiye ederim, benim yüzüm bu kadıncağız haliyle bambaşka oldu sabahları.

şimdi bu haberi okuyup da ‘aaa evet bacaklarımı çalıştırmalıyım’ diye kalkıp spor yapanlar da var. ama sonra gerçek hayata dönüp bakıyorsun, proje yetişmiyor, e-posta atamadım, kahve soğudu. bacakları çalıştırmak ne güzel de, bu sistem bizi öyle bir düzene soktu ki oturup düşünmeyi bile beceremiyoruz, bırak bacakları.

telefonumdaki bir sürü fotoğrafı ve notu temizleyince içim ferahladı, teknede çakı gibi duruyor şimdi. hasta bakıcılık yaparken bir de kendime dijital ferahlık aldım, bence cilt bakımından daha etkili olabilir.

yalnızlık bazen en yoğun kalabalığın içinde bile yakalıyor insanı. ben böyle anlarda kendime küçük bir rutin oluşturuyorum, bir fincan çay ve sevdiğim bir müzik bile yetiyor.

(bkz: yalnız hissetmenin doğallığı)