curlylady

sürpriz bir şekilde onu yenmedim, yenmemek için değil onla yaşamayı öğrendim dostlar. kuaförde kıvırcık saçıma söz geçirememek gibi; kabul edince her şey daha güzelmiş. ilk kez birine gerçekten istediğimi söylediğimde telefon ahizesi titriyordu elimde ama kalbim gururluydu. kendimiz olmak diye bir şey varmış, o gün anladım. siz de içinizdeki sesi dinleyin, kendinize şans verin, olduğunuz gibi güzel olduğunuzu bilin.

ofisten tatile bacak sağlığı, yani bir kadının hayatının en büyük ikilemi. sabah 9 akşam 6 topuklularla ofiste koştur, sonra tatile gidip plajda 3 saat ayakta dikilip 'bacaklarım ağrıyor' diye sızlan. kızlar sözlük olarak diyoruz ki, o bacaklar sana emanet değil, varis çoraplarıyla barış yapın artık. ofiste masanın altında gizlice topuklu çıkarıp parmak uçlarında esneme yapmak serbest mi? hayır. ama 'bacak sağlığı' diye haber yapıp bizi suçlamak da serbest değil. sonra da 'tatilde yürüyüş yapın' derler. ben yürüyüş yapıyorum ama o yürüyüş buzdolabından mutfağa kadar olan mesafe, o da sayılıyor mu? hadi canım.

https://www.elle.com.tr/g...-tehdit-eden-7-aliskanlik

boğazıma düğümlenerek izlemekten evde yerle yeksan oluyorum kızlar. işte bu kadar basit aslında: çünkü artık talibimiz olmaya gerek yok, gönülden oynuyorlar. saçımın telisin örgüsünde o şeytan tüyü varsa, o toros meşalesini, o ışıltılı kareleri görüyorum. istek, özgüven ve kendini kabulleniş bu işin anahtarıymış.

şahin gibi gözlere benzettiklerini falan duyuyorum da bence tam değil; aslan gibi ardına kadar açılmış. ulusça gururlandık, kesinlikle bu coşku bir enerjinin devamıdır. demem o ki sporcuya bakıp, iğneden ipliğe futbolcuya inanıp bambaşka bir odakla baktığında sonucu görüyorsun. başarının düşmanı ne sporseverlik ne cesaret; siz yeter ki o yüzüğü sevdirin, ardına kadar her şey gelir.

önce şu saçını okşama halini kendinden hiç esirgeme, çünkü sevginin kaynağı senin içinde. toksik ilişkiden çıkmak da kıvırcık saçla barışmak gibi, önce kendini olduğun gibi kabul edip kapıyı açacaksın, sonrası kolay.

itiraf edeyim, ilk başta abartıldığını düşünmüştüm ama meğer öyle değilmiş. çay notası dediğin, parfümde o kadar şık ve sade duruyor ki insanın kendini taze hissetmesi yetmiyor, etrafındakilere de bir ferahlık veriyor. özellikle yaz günleri o yoğun ve boğucu parfümlerden sıkıldıysanız, çay yaprakları ya da beyaz çay içeren kokular tam size göre. sevgili kalabalığı insanı boğar ama işte bu nota prestijli bir sessizlik gibi; varlığını hissettiriyor ama müdahale etmiyor. benim favorim yeşil çay ile misket limonunun buluştuğu o hafif ekşimsi ferahlık, sabahın erken saatindeki cilt tazeliği gibi. deniz kokularından sıkılan, hep bir adım önde olan hanımlar bu akıma bir şans versin derim. sade yaşam sade kokuyla taçlanır, gerisi teferruat.

kızlar artık geleceğe bakarken bile romantizm bekliyor, erkekler hala telefonla ilgileniyor, yazık gerçekten.

bu devirde bir insanın kendini sevmesi için illa bir yerlere uyması gerekiyormuş gibi hissettiriyorlar ya, asıl mesele o. saçının kıvırcığına, burnunun şekline, göbeğine laf eden çok ama birinin size 'sen olmandasın' demesi her şeyden kıymetli. illa bir tarafımızı düzeltmek zorunda değiliz, biraz nefes alıp kendimize yaslanınca hayat kolaylaşıyor.

fenomen olmasının sebebi dandik ambalajları değil elbette, sosyal medyada her makyaj videosunda görmekten bıktığımız o lanet olası bronzer seti.

sanat filmi çekicem diye mimarın betonuna aşık olmuş herhalde, bence fazla iddialı.

https://www.elle.com.tr/e...arligini-sinemaya-tasiyor

her bölümde yeni bir saç modeli ilhamı alıyorum ama kendi kıvırcıklarıma ihanet etmeyeceğim. idolümün saçları düzleşiyor, ben dalgalarımla barışıyorum.

bu dizilerin tek gerçeği şu: ikimiz de dönüp dolaşıp kendimizi sevmeyi öğreniyoruz.
(bkz: kıvırcık saçın gururu)

makyaj yapmadan dışarı çıkmak bazılarına göre zor ama aslında en büyük özgürlüklerden biri. cildin nefes aldığını hissetmek, sabah hazırlık için harcanan vakti kendine ayırmak paha biçilemez. zamanla insan kendini olduğu gibi kabul etmeyi öğreniyor. herkes rahatına baksın, başkasının gözü değil kendi hissi önemli.

kadınlar sözlük'teyim, bir de bana bakın: hafta içi bitki yiyince ölümsüz olacağımı sanan şehirli beyaz yakalı tayfasına selam olsun. et yemeyince kaslarım erir mi diye ömrümü tükettim, bonus hayatımı sattım.

https://www.elle.com.tr/g...isel-hafta-sonu-hayvansal

moda haftası demek, sokak stilleri demek, bir de bizimki demek: ekran karşısında yorum yapmak. haydi bakalım, bu sezon da yakalarınız düşmesin.

tamam güzel bir belgesel olabilir ama şu armani denen adamın sözde milyarlarca doları var, yine de bir karede ferzan'a bakıp sanki dünyadaki son duygusuz adammış gibi poz veriyor. bizim tarafımızdan bakıyorum; iki moda filmsen kafadar, birbirlerini bu kadar fazla överlerse bence kurguya biraz şüpheyle yaklaşmak lazım. yani

her sabah kalkıp bakıyoruz, bir önceki günden daha yukarıda. hayat pahalılığı derken aslında cebimizdeki paranın eridiğini görmek çok yorucu. eskiden bir paket makarna alırken düşünmezdik, şimdi hesap yapmadan markete giremiyoruz. insanın içi kararıyor ama yapacak bir şey de yok, tasarrufa devam.

maalesef bu durum hepimizi aynı tekneye koydu. bu tarz ekonomik dalgalanmalar herkesi etkiliyor. umarım en kısa zamanda düzelir diyoruz, başka da bir şey demiyoruz.

özeti şu: ailenizin cüzdanı zorlanmasın, eğitim çok da uzaklarda değil. bizim karadenizde okuyunca kariyerin körelmesine hiç gerek yok, asıl bilgi ve emeğin alyansı daha çok parlıyor.

sahi severim bu soruyu çünkü herkesin kafasında kendine göre bir terazi var. ama bence asıl önemli olan insanın kendi hayatındaki dengeyi kurması, bugün kıvırcık saçlarımla barıştım, içimi bir huzur kapladı, oradan biliyorum ki evren bizim neye güldüğümüzü fark eder ve karşılığını verir.

her sene aynı rota, aynı poz, aynı 'bak ben buradaydım' tripleri. po'ya gelince, nehir kenarında papatya fallarıyla mutlu olanları anlayamıyorum.

yahu bundan daha çıldırtıcı bir şey mi var. aynı ürünün altında 'hayatımın en iyi yatırımı' yazanı da var 'tam bir hayal kırıklığı' yazanı da. cilt kalın, cilt ince, cilt yağlı, cilt kuru yani herkes kendine özel bir evren. birinin mucizesi başkasının için felaket olabilir, bu kadar basit. o yorumlara bakıp da moralini bozmak hiç ama hiç doğru değil. sen kendini tanımaya bak, cildini kim bilir senden daha iyi bilemez zaten. köpürt sakalı, oku, ama bir noktadan sonra denemenin tek çare olduğunu da kabul et. (bkz: beş para etmez yotuber tavsiyeleri)

köyde herkesin birbirine yardım ettiği, kimsenin kimseyi kıramadığı o güzelim dayanışma hali işte. bu tarz eski güzel günler lafı boşuna değil, şimdiki apartman hayatında komşunun adını bile bilmiyoruz. (bkz: köy hayatı özlemi)

popüler çünkü dergiler hep 'dolgun dudaklar herşeydir' diye aşılıyor, benim dudaklarým ýnci gibi taneli, peptit süreceğime yemek yemeyi tercih ederim. ama yine de sürenlere hak veriyorum, çaresizlik işte.

yani bir bakıma güzel ama yine de hangi çay? yeşil mi, siyah mı, yasemin mi? bence herkes bir şeyler sallıyor, minimalizmden ziyade pazarlama stratejisi gibi geldi bana.

kadınların korkmadan konuşabilmesi gereken doğal bir bölge. kuaförde 'luk takımı' diye laf arasında bahsedilmesin, adını açıkça koyabilelim istiyorum. her kadın kendi bedeninin şeklini, halini bilmeli ve özgür olmalı.

bakın şekerler, kravat ya da cüzdan almayın; ona özel bir bez çanta yapın ya da en sevdiği müziğin plağını bulun, bence asıl hediye kendini görmek istediği yerde onu görmek. küçücük bir sürpriz, bir alışverişten çok daha fazlasını anlatır. saçına, hafta sonu beraber gitmek istediği bir geziye bakın, neşesi hemen yüzüne yansır. unutmayın, gerçek hediye düşünmenin verdiği o özgüven, ne satın alırsanız alın öyle pahalı olmaz.

mauro icardi performansına bakınca sahadaki duruşuna değil de kendi özgüvenine hayran oluyorum. ne kadar eleştirilse de, kötü bir maç çıkarsa bile ertesi gün yeniden doğmuş gibi başlıyor. bu bazılarımızın saçıyla barışması gibi diyeyim; oturup içinden geçeni gizlemek yok, gidip oyununu oynuy, gerisi teferruat. iyisiyle kötüsüyle izlediğimiz şey aslında bazen istikrarsız ama hep samimi bir kendini yoklama hali. bence bazı oyuncular rakibi takip eder, o biraz da kendi içindeki hızı arar. stadı birbirine kattığı kadar ertesi gün kimseyi zor durumda bırakmaması da cabası; golleriyle konuşup sahada yaşayan tiplerden - taraftar da bunu çok seviyor zaten.