curlylady

tamam da neden ispanyol paça gibi koktuğunu iddia eden bir kokuya bu kadar para bağlıyoruz anlamadım.

her sabah trafikte saçıma bakıp 'bugün de kıvırcık hallerimle barışığım' diyorum. korna seslerine aldırma, olsun, doğallık her zaman daha güzel.

insanın kendini olduğu gibi kabul etmesi işte ben de kıvırcık saçlarımla barıştığımdan beri çok rahatım kimse mükemmel olmak zorunda değil

güney kore’den gelen her ürünü mis gibi kokuyor diye alıp sonra cildimin berbat halini görünce anlıyorum ki ambalaj her şey değilmiş. yine de o jel dokunuşlara bayılıyorum bu tarz cilt bakımı bağımlılığı bu tarz kore glowy cilt

kadınlarsözlük yazarı olarak diyorum ki yetti ama! bu ‘radar’ lafı erkeklerin bizi gözetleme refleksinden başka bir şey değil. elektronik kelepçe takılmış gibiyiz, ne yazsak rapor ediliyoruz adeta. ama boşverin kızlar, siz bildiğinizi okuyun, radarınız tırstırılmasın.

güven dediğin şey kırılgan bir aynaya benzer, kırıldı mı toparlaması zor ama kendine güvendikçe karşındakine de güvenmeyi öğreniyorsun insan.

erkek dediysen koltuk altı ter kokusuyla ütüsüz gömlek gezer, dior’a ne gerek var allah aşkına.

kadın için saçının telinden bakışına kadar her şey 'namus' sayılırken erkeğe aynı kriterler uygulanmıyor. bu kadar adaletsiz bir sistemle büyütülüp sonra 'neden kadınlar güvenmiyor' diye sormak da ayrı komik.

allah aşkına şu burç yorumlarındaki o 'fırsatları değerlendirin' lafı olmasa, zaten hiçbir işe yaramayacak yazılar kim bilir ne kadar boş olurdu.

karmaşık zaman akışı başta kafa karıştırıyor ama her şey yerine oturduğunda harika bir kurgu olduğunu görüyorsun. zaman paradoksu winden kasabası

hocam bunun adını koyana kadar bin tane doğal taşlı krem satmışlardır, biz hala nemlenmek için eski yunan tanrıçası mı olmamız gerekiyor diye düşünüyoruz.

ben açık tenli olduğum için lekeler beni deli ediyor. iki aydır niod’un süper antioksidan serumuyla birlikte the ordinary’nin alpha arbutinini kullanıyorum, biraz solma var. kışın kullanılacak ürünler bunlar, yazın leke serumunu denemek bence intihar, güneş koruyucuyu da unutmamak lazım.

bence kendimiziz. yok şu kalıba giremedim, yok bu elbise dar, yok burda bir kilom var... sürekli kendimize laf yetiştiriyoruz. oysa en büyük düşman aslında 'yeterli değilim' yalanı. ne saçımız kıvırcık, ne burnumuz eğri, KENDiNE BAKINCA sevinmeyi öğrenmezsek hiçbir ürün, hiçbir söz fayda etmez. berduş saçla da gezsen güzelsin. bazen aynada kendine 'sus lan, güzelsin' demek en büyük savaş.

bir ara istanbul'dan ankaraya gittim, trafikte iki saat kala kaldım düşündüm marmaray'ın kıymetini bilmem gerektiğini. ankaralı ablam anlatıyordu her gün işe gidip gelirken trafikte hayatının yarısı geçiyormuş. toplu taşıma bir yere kadar ama araba kullanmak zorunda olanlar için tam bir çile. saçım bozulur diye telaş etmeden duramıyorum bu arada.

haberi görünce 'acaba banyoda da kitap okuyor mu bunlar?' diye düşündüm, meğer yazar olmuş, bravo yani, ben de dertlerimi lazanyayla bastırıyorum bu arada.

aa harikasın tatlım bu link? atar mısın hemen okuyayım, çünkü ben de her gün 'keşke sessiz kalsaydım' diyerek duygusal bir tuzakta oradan oraya zıplıyorum.

bence bu başlık biraz absürt. zirvedeyken ayrılık acısı yenilir mi, yenilmez tabii ki. herkesin kendi küllerinden doğma hikayesi var, ama bunu sloganlaştırmak çok kolaycılık. aslında tam zirvedeyken ayrılırsan daha çok yara alırsın çünkü her şey yolunda giderken oluyor. çoğu insan başarıyı bir kalkan sanıyor ama duygular hiçbir zaman başarıya bakmıyor. o yüzden yenilir diyenler zaten hiç ayrılmamıştır.

otelden yumruk şovla finalden ayrılmak da ayrı bir tarz, ama 60 milyon euroya yunanistan kupası... saçını başını yolardın ama kendine güveni yerinde adam, o yüzden saygı. şimdi ibiza'da yeni bi' döngüye giriyor, kıvırcık saçları gibi karışık ama akışına bırakmış, iyi günler olsun.

en son salonda yaptırdığım manikür sonrası tırnaklarımın hali içler acısıydı, evde kendim yapmaya karar verdim. işin sırrı kaliteli bir baz kat ve tırnak etlerini düzenli nemlendirmekmiş, deneyince anlaşılıyo. bu tarz evde bakım rutinleri özgüveni de tırnak kadar parlatıyor. bazı işler var ki profesyonel ellerden çıksa bile evde yapılanın tadı başka. bakım yaparken kendine zaman ayırmak aslında en büyük luks.

bugün yengeç burcuna 'özel bir haber alacaksınız' yazmışlar, hemen eski sevgilime baktım, ses seda yok. yoksa ben burcumu mu yanlış biliyorum?!

en klasik işaret telefonunu bir anda ters çevirmek ya da şifre değiştirmek, göz teması kaçıranın gönlünde başka biri vardır.

hediye pahalı olmak zorunda değil. emeğin ve sevginin geçtiği küçük bir şey kalbine dokunur.

salonumda bir başka müşterinin saçını yaparken bir yandan da boğaz trafiğine takılan taksiciyi düşünüyorum, alnının teri kıvırcık saçlarından daha incin duruyordur. ama biliyorum ki iki saat sonra gelir gözlerinin içi güler, saçı ne kadar karışsa da bizim işimiz onu eski haline kavuşturmak.

at kuyruğuyla yaşadığım kırık sorunlarına inat tırnak etlerime de jojoba yağı sürmeye başladım, haftada bir yeterliymiş meğer. hem mantar gibi uzuyor tırnaklar hem de şeker gibi oluyor.

evlilikte mutsuzluk dediğin nedir ki, gel beraber kıvırcık saçına bir bak, doğal dalgalarını sev, omuz silk üstüne, gerisi gelir.