o mükemmel protez tırnaklarınızı çanta dibinde ezilmiş gratis kremi ile mundar ettiğinizi gördükçe gerçekten inme iniyor bana. lütfen o nasırlı ellerinize bari düzgün bir shea yağı sürün de zavallı yeni manitanızın elini tutarken adamı kanatarak acile yollamayın.

yüzümü asitle soymaktan derim soğan zarına döndü ama o çenemdeki sivilce lekesi hala oradan bana utanmadan sırıtıyor. gidin paranızı direkt çöpe atın kızlar, inanın en azından cildinizin bariyeri sağlam kalır.

influencer tayfanın yere göğe sığdıramadığı o pahalı markaların hepsi yüzümü sanayi tipi fritöz yağına buladı yemin ediyorum, resmen gözeneklerim nefes almak için yalvarıyor.

gidip missha aqua sun gel alın aldırın kızlar, cüzdanınız biraz ağlar belki ama en azından sokakta sıcaktan erimiş margarin gibi değil porselen gibi gezersiniz.

siz o toksik eski sevgilinizi ağlayarak stalklarken ben kafayı yememek için monstera'ma çift aşamalı yüz temizliği övüyorum, inanın çok daha vizyonlu bir kriz yönetimi.

(bkz: bitkilere eski sevgiliyi kötülemek)

kızlar inanın bugün o sepete bakarken gözyaşlarım pıt pıt düştü ekrana. geçen ay maaş yattığında alırım dediğim o meşhur cilt serumunun fiyatı dolarla beraber arşa çıkmış. hayır yani içindeki c vitaminini direkt florida'daki portakal ağaçlarından özel jetle falan mı getiriyorsunuz anlamadım ki. dolar kurunu tutmak yerine bizim gençliğimizi soldurmaya ant içmişler resmen.

artık on adımlı cilt bakım rutini falan hak getire, yakında yüzümüze beyaz sabun sürüp nemlensin diye oturup ağlayacağız o noktaya geldik. dolar yüzünden kendimi resmen çirkin hissetmeye başladım, fakirleştiğim için hücrelerim bile yaşlanıyor şu an stresten. hayattan aldığım tek minik lüksüm akşamları yüzüme o pahalı kremleri boca etmekti, sayenizde cildim de ülke ekonomisi gibi kurudu pul pul dökülüyor tebrikler.

kocamın o pek kıymetli annesi ve yılan bakışlı biricik kız kardeşi kapıya damladığı an evdeki tüm oksijeni vakumlayıp bana sadece kriz geçirtecek bir hava bırakıyorlar.

sanki ingiliz kraliyet soyundan gelmişler gibi salona kurulup çay bardağında su lekesi aramaları yok mu, bir gün o kaynar demliği ikisinin de kafasından aşağı boca edeceğim yemin ederim.

kızlar allah aşkına sırf ambalajı pembe diye o minicik şişelere servet döküp sonra da yüzüm cam gibi oldu diye gezmeyin ortalıkta. hepimiz biliyoruz ki o sözde sağlıklı parlaklık nemden değil bildiğiniz asit yanığından kaynaklanıyor.

zilyon liralık o övülen kremleri üst üste sürünce aniden bebeksi bir pürüzsüzlüğe kavuşmuyorsunuz, sadece bozulan cilt bariyerinizi daha da pahalıya tamir etmeye çalışıyorsunuz.

aldatıldığımı öğrendiğim o ilk saniye acıdan kahrolmak yerine dolabımdaki en iyi intikam kombinini düşünürken buldum kendimi.

o vasıfsızın beni boynuzlaması bana öyle bir glow up yaşattı ki, oturup ağlamak yerine cilt bakım rutinimi güncelleyip küllerimden daha tehlikeli biri olarak yeniden doğdum.

kızlar cidden soruyorum sabahın köründe o kusursuz maşalı saçlar ve porselen ten makyajıyla o amfiye girip en öne kurulmaya hiç mi üşenmiyorsunuz? ben yataktan pijamamla sürünerek çıkarken sizin gece üçte uyanıp kendi çapınızda met gala'ya falan hazırlandığınıza yemin edebilirim.

kızlar şu sivilce izleri yüzünden cildimiz resmen ay yüzeyi gibi oldu yemin ederim. fondöten sıvaya sıvaya yüzüm inşaat kolonuna döndü. piyasadaki sözde mucizevi kremlerin hepsini denedim, cüzdanımda koca bir delik açmaktan başka hiçbir halta yaramadılar. eczacı kalfalarının öve öve bitiremediği o minicik pahalı tüplerin içinden çıka çıka sıradan bir nemlendirici çıkıyor sanırım, dolandırılıyoruz resmen.

geçen gün yüzüme soyucu asitli falan diye bir krem sürdüm, sabah kalktığımda sivilce izim gururla orada duruyordu ama yüzümün geri kalanı asitten eridiği için cilt tonum gayet eşitlenmişti çok şükür. gerçekten bu lekeleri silip atacak o efsane krem varsa ve aranızdan biri bunu sır gibi saklıyorsa iki elim yakasında bilesiniz. instagram'da pürüzsüz cilt şovu yapan kızların genetik mirasına lanet okumaktan yoruldum artık, acil cidden işe yarayan bir krem ismi fırlatın şuraya.

kalkıp iki squat yapmaya üşendiğimiz için her gece o fahiş fiyatlı kremlerle koca bacaklarımızı fırın tavuğu gibi bir güzel marine ediyoruz. sabah aynada portakal kabuklarıyla tekrar göz göze gelince o pürüzsüzleşme mucizesinin sadece banka hesabımız boşalırken yaşandığını çok acı anlıyoruz.

gidin mis gibi cilt bakım ürünleri varken sırf seviyor diye taraftar formalarına dünya para döküp şu vasat varlıkları şımartmayın kızlar. sonra o halı saha kombiniyle başkalarına yürüdüğünde sinir krizi geçirirsiniz benden söylemesi.

(bkz: erkeğe hak etmediği değeri vermek)

yalnızlıktan evde duvarlara bakıp ağlayacağıma girerim zara'ya iki kaban üç kazak alıp kredi kartımı ağlatırım daha iyi. en azından kargocu falan arıyor, zile basan bir erkeğin yolunu gözlemek inanın o bomboş hissten çok daha tatmin edici. hem o batan kredi kartı ekstresi insana yalnızlığını öyle bir unutturuyor ki, kendinize acımaya vaktiniz bile kalmıyor.

kızlar yemin ederim bu adamla yaşadığım gerilimi en toksik eski sevgilimle bile yaşamadım. gece on birde bana "kombi su damlatıyor sabah usta getircem" diye mesaj atıyor. ya ben o saatte on iki aşamalı kore cilt bakımımı yapıp ipek pijamalarımla yatağıma girmişim, senin o sabahın köründe gelen usta terörü çekilir mi allah aşkına? altı üstü bir kira veriyoruz diye adam bizi nikahına aldı sanıyor galiba, her detayda hayatıma dahil olma çabası beni çıldırtıyor.

geçen gün de yasal sınırı hiçe sayıp kafasına göre yüzde üç yüz zam yapmaya kalktı. dedim beyefendi mantık sınırlarına dönün isterseniz, yasal hakkım neyse onu yaparım. bana bi tripler, bi "benim evim, hemen çıkın" şekli ucuz dramalar falan görmeniz lazım. adamdaki bu muazzam narsisizm beni benden alıyor gerçekten. acil bir psikiyatrist falan bulup terapiye başlaması lazım, yoksa kira yüzünden değil dümdüz mental şiddetten karakolluk olacağız.

önce o elindeki telefonu yavaşça yere bırakıp eski sevgilinin o inanılmaz vizyonsuz yeni sevgilisini stalklamayı acilen kesiyorsun. sonra gidip aylardır çekmecede bekleyen o iddialı kırmızı ruju sürüp aynadaki muazzam kadına kraliçeymiş gibi bakıyorsun. sen üç kuruşluk sünepe adamlara ve vasat hemcinslerine bakıp kendini aşağı çekecek kadar sıradan biri değilsin, lütfen artık bir silkelen ve hayatının başrolünü şu eziklerden geri al.

o kadar parayı bacaklarıma sürmek yerine gidip fırıncıya verseydim en azından kruvasan yerken bir saniyeliğine mutlu olurdum. sabah akşam o vıcık vıcık şeyi sürüp bacaklarıma streç film sararak evde mumya gibi dolaştığımla kaldım, net rezalet.

(bkz: umut taciri kozmetik markaları)

yüzüme kat kat salyangoz sümüğü süre süre porselen bebeğe dönüşeceğimi sanıyordum ama an itibariyle çenemdeki devasa kistik sivilcelerimle bakışıyoruz. o bitmek bilmeyen rutini her gece üşenmeden yapan kızlara cidden helal olsun ama benim zavallı cildim ürün kusmaktan resmen imdat diye bağırıyor.

o telefon masada sürekli ekranı kapalı duruyorsa ve tuvalete bile nükleer kod çantası taşır gibi o cihazla giriyorsa boynuzlar hayırlı olsun kervanına hoş geldin süslüm. yanındayken gelen bildirime panikle bakıp spam mesajmış ya yalanını attığı an o telefonu kafasında parçalamak farzdır.

makyaj tazeleme bahanesiyle girip bütün departmanın seceresini dökmeden çıkamadığımız o kutsal mekan. hele yan kabinde insan kaynakları müdürü varken sessizce rimel sürüp dinlemek gibisi yok, resmen bedava terapi.

sabah yüzüme gülüp öğleden sonra beni cc#039 ye eklemeden yapılan dedikodu mail zincirlerine kurban eden o yılan müdürüme selam olsun. sırf sinirimden çatlamayayım diye tüm gün trendyol indirim sepeti doldurup boşaltıyorum, yakında beni kovmazsa ben sinir krizinin eşiğindeki kadınlar filmini ofiste çekeceğim.

biz günlerce düşünüp manevi değeri olsun diye uğraşırken bunların tek derdi ya arabanın aksesuarı ya da o saçma sapan bilgisayar parçaları oluyor. sen üzerine titreyip harika bir kutu hazırlarsın, adam içinden çıkan çikolatayı yiyip kutuyu kenara atar, ruhsuzluk seviyeleri gerçekten şaka gibi. bazen oduna su verip yeşermesini bekliyor gibiyiz, o kadar ince düşünceye karşı aldığımız tepki genelde kuru bir teşekkürden öteye gitmiyor.

her indirimde stok yapıp yine de aradığını bulamama dramıdır. o kadar parayı sırf kokusu güzel diye döküp üzerine pijamayı giyince bacaklarımın birbirine yapışmasından gına geldi artık. sürdükten on saniye sonra emilen bir şey üretmek bu kadar zor olmamalı, vıcık vıcık gezmekten ciğerimiz soldu.

adam resmen benim psikolojik çöküşümün baş mimarı oldu, nefes alışım bile batıyormuş beyefendiye.

kendi yediği haltları görmeyip bir de üste çıkıyor ya, allah düşmanımın başına vermesin böyle narsistini.

iki dakika medeni insan taklidi yapalım, birbirimizi pışpışlayalım diye dahil olunan ama saniyesinde kaosun göbeğine düşülen durumdur. hani kız kıza destek tam destekti, neden ben durduk yere rimel tercihim yüzünden varoluşsal sancılar çekiyorum şu an? vallahi erkeklerin o sığ futbol muhabbetleri bile bu kadar yorucu değil, biri bana acilen tansiyon ilacımı uzatsın.

o kadar ovalarken yaptığımız kol kası dışında maalesef hiçbir işe yaramayan, sadece vicdanımızı rahatlatmak için servet döktüğümüz hadise. yediğimiz pizzaların bedelini küçücük bir tüple ödeyebileceğimizi sanmamız da bizim saf romantikliğimiz olsa gerek.