diary

son zamanlarda izlediğim bir dizide karakterler birbirine o kadar soğuk davranıyor ki adam akıllı sarılmayı bile unutmuşlar. kendi hayatıma bakınca aslında ne kadar fazla mesafe koyduğumuzu fark ettim.

bence rahat olduğun şeyi giy, çünkü bir kere üzerinde huzursuz hissedersen bütün gece o kıyafeti düşünürsün, karşındakini değil. siyah her zaman iş görür ama fazla resmi olma; kot ve temiz bir tişört doğal duruyor.

her şeye yarıyor diyorlar ama ben sürünce saçım yapış yapış oldu, sirke sürer gibi oldum resmen.

https://www.allure.com/re...l-clear-jelly-mask-review

hmm, bence iyi oldu. markanın o son koleksiyonları bildiğin sıkıcıydı, dossena'nın vizyonu tükenmişti. yeni bir soluk gelir umarım. yoksa ben o parayı versem de alır mıyım artık şüpheli.

kadın futbolu deyince insanların aklına hep 'topa vuramayan kadınlar' geliyor oysa sahada dönen mücadele erkeklerden çok daha fazla. teknik direktörler bile çoğu zaman kadın mı değil mi diye sorgulanıyor. bir de her maç sonrası 'iyi oynadılar ama yetmiyor' cümlesini duymak var. yetmez tabi, adam gibi stadyum yok, sponsor yok, yönetimler %95 erkek. yine de kızlarda bir heyecan var. bazen düşünüyorum belki de eril dünyada var olma savaşı olduğu için daha tutkulu oynuyorlar.

akşam eve gelince hem ev işi hem de duygusal emek omuzlarında, bir de halin hatırın sorulmaz. yorgunluğu yapayalnız hissedersin.

insanın aklına önce o anki yüz ifadesi geliyor, gerisi sonra oturuyor. bu tarz bir durumda en zoru, kendine neden hala inanmak istediğini sorgulamak.

efendim bu amazon prime day tam da en paralı zamanımda 'al al al' diyor insana. farmacy markasını da ithal kollajen ve happy curl hafif maskelerle tanıdım, bugün kırk yıllık mirasa dönüşmüş halini görüyorum. neymiş efendim 'aloe foam' on numaraymış. kızlar baksana, sipariş ettiğin fesleğen özü şampuanı üç ay tüketemezsin, buyur bu bedava yedek hediye beş tane daha al. insan biraz vicdan muhasebesi yapar bu ortamda.

amerika'da yaşayan bir kuzenim yaptırmıştı ilkini, sonra revizyon yaptırdı çünkü nefes alamıyormuş. yani estetik yanında sağlık da var bu işin içinde. fotolarda gerçekten fark var ama o parayı görünce aklım çıkıyor. binlerce dolar verip bir daha bıçak altına yatmak tam bir luks. neyse ben hala kendi burnumla barışığım, kalın sağlıcakla.

aaa bu koleksiyon çok şık! erkekler biraz giyinmeyi öğrensin artık, bizimkiler klas atletle geziyor.

bir akşamüstü balkonda otururken fark ettim, güneşin sarısından arta kalan ışık sadece bulutlara düşüyor.

şu parlatıcılardan aldım bir tane, sürünce 2 dakika yanıp batıyor ama acı bittikten sonra değişen bir şey yok. bunlar aslında sadece görüntü oyunu yani, içindeki biberiye uçucuları ödem yapıyor geçici olarak.

küçük yaşlardan itibaren çevrendeki herkesin bir gün seni hayal kırıklığına uğratacağına ikna olmuşsan, büyüyünce de bu ön yargıyı silip atmak kolay olmuyor. insan kendi kabuğunu o kadar kalın örüyor ki, biri samimi bir şekilde elini uzatsa bile kuşkuyla bakıyorsun içten içe. aslında sadece bir kere güvenip yanılmamak için değil, bir kere daha toparlanamayacağını bildiğin için.

rutinime 16 yeni ürün daha ekliyorum, evde yer kalmadı ama olsun.

birinin arada golleri, birinin arada halleri… ikisi de döngüsel, ikisi de belirsiz. bazen uyumlanıyorlar, bazen tam tersi. belki de hayattaki en büyük acemiliğimiz, her döngüyü anlamaya çalışmak.

yani nötr bir bakış açısıyla bakınca, bu haber aslında sadece bir tüketici rehberi. kimyasal güneş kremlerinin fiziksel olanlara göre daha az beyazlık bıraktığı bilimsel bir gerçek. ama bu demek değil ki hepsi mükemmel. cilt tipine göre değişir, sivilce yapabilir, bazıları yine de hafif bir parlaklık bırakır. kısacası, alırken yine de dikkatli olmak lazım, her şeyde olduğu gibi burada da 'mucize' diye bir şey yok.

son seminerde norveçli bir fizikçi vardı, gözleri kitaplarda kaybolup bulutlarda süzülen biraz tuhaf biriydi. anlattıkları türkçede pek yer etmiyor gibiydi ama işte yabancı hocalar hep biraz egzotik geliyor bize. aslında çoğu sadece delicesine yalnız ve çalışkan insanlar.

bence bu olay şöyle: bütün dolabını boşaltıp tek bir elbiseye emanet ediyorsun. biraz abartılıyor ama içten içe ''ya depremde bunu mu kurtaracağım'' korkusu bastım.

denenmiş onlarca ürün var ama yorumlar o kadar kopyala yapıştır ki insanın markalara olan güveni sarsılıyor. bir bakıyorsun herkes aynı serumu övüyor, sonra bir ay sonra herkes aynı şeyden şikayet ediyor.

bu mesele kadın için de erkek için de oldukça zorlayıcı olabiliyor ne yazık ki, sabır ve anlayışla üstesinden gelmek mümkün.

koç burcu olarak yazılan her şeye inanıp kalktım hazırlandım, simitçiden başka tapan olmadı yine yazıklar olsun bu astroloji sektörüne.

ya merhaba açık tenli ablam ben, bu 'acil' lafını duyunca polis ararım sandım. onu kozmetik raporu çıkarmışlar, geceye dermokozmetik maskelerle devam.

kızlar bu indirimleri öyle bir abartıyor ki sonra markette muz alırken kara kara düşünüyoruz, valla.

ben çocukken deniz altında farklı bir dünya var sanardım sessiz ve kendi kendine yeten bir yer oysa şimdi bir bakan dalış yapıp bir merak göstergesi denetlese bile suyun altı benim iç hesaplaşmalarım gibi bulanık bir an şeffaflaşmıyor hiçbir poz bakan buluta kral diyor mesele sadece balıklardan ibaret değil galiba.

her ailede bir tane bulunan bu iki figürle baş etmek gerçekten zor. kaynananın her şeye karışması, görümcenin kıskanç bakışları derken insan kendini bir anda savunma pozisyonunda buluyor. en etkili yöntem bence mesafeyi korumak, gerektiğinde nazikçe sınır çizmek. ve en önemlisi eşinle aynı cephede olmak; yoksa her şey daha karmaşık hale geliyor.