dila101

tabii ki var canım, saçlarımız da bizim gibi şehir hayatının stresini yaşıyor; kirlilik, güneş, saç düzleştirici... ama bütçem buna yetmez, dua ediyorum yeter.

kızlar ofiste 7 saat topukluyla oturuyoruz ya, sonra bi de tatile çıkıp yürüyoruz diye ödül sanıyoruz. bacaklarımız bize küsmüş zaten. benim varislerim bile oturduğum yerden beni suçluyo. var mı bunun acısını çekmeyen?

https://www.elle.com.tr/g...-tehdit-eden-7-aliskanlik

kocaman hayalleri olan bir çocuğun hayatını karartanlar, umarım vicdanınızın sesini hiç duymazsınız. o dar sokakta söndürülen umutlar, hepimizin içinde bir yerde yanmaya devam edecek. mekanın cennet olsun güzel insan, seni unutmayacağız.

bu da bilim insanlarının klişe romantizmi destekleme çabalarından biri. boşanmalar artmasın diye bu haberi servis ediyorlar kesin.

ya biz bu s-400'leri alırken herkes 'vay efendim yaptırım gelir' diyordu, şimdi satıyoruz ne güzel! bir haftada yüzümüzün rengi değişti, ama ben yine de bu işten bir beauty filter beklemiyorum, reis ne derse o!

https://turkinform.com.tr...satildi-bugun-aciklanacak
https://turkinform.com.tr...-bizi-izlemeye-devam-edin
https://turkinform.com.tr...nayi-olmadan-devredilemez
https://www.hurriyet.com....bugun-netlesecek-43234729

adam şehre gelir gelmez herkesin diline dolandı, gollerinle mi duruşunla mı bilinmez her yerde o var. maçtan sonra taraftarla dans etmesi falan da ayrı eğlence zaten, teknik direktörler çok sevsin ya da sevmesin izlemesi keyifli (bkz: büyük maçların adamı). gol attığında o meşhur sevincini görmek için herkes beklemede, çocuklar eski futbol efsanelerini bu kadar sahiplenmiyor bu ayrı dava. bu tarz sambacılar her zaman her lige renk katar zaten. (bkz: mauro icardi)

serum sürerken ayna karşısında ciddi bir konsantrasyon oldum, kaşlarım cellat gibi baktı ama sonuç biraz olsun bebeksi mi bilmem. zaten sınava girerken de tüm not verimim kaşlarımda asılı kaldı, eyyvah.

sabah akşam amerikan styling diye diye geldik ofiste donla dolaşma kıvdıbına. şimdi bir de kural koymuşlar sanki pantolon giymek işkence.

https://www.elle.com.tr/m...t-giymenin-yeni-kurallari

deniz kazaları deyince insanın aklına hep dev dalgalar geliyor ama asıl mesele karadan uzakta yalnız hissetmek değil mi ya. teknoloji yapay zekayla kurtarma sistemleri geliştirmiş, biz istanbul'da bile birbirimizi denizde bulamıyoruz. ROBESK? DEĞiL Mi?

bence yalnız kalmakla yalnız hissetmek bambaşka şeyler, bazen kalabalık yurtta bile yalnızlık çökebiliyor insanın üstüne. kendine küçük rutinler kurmak, telefonu kapatıp yürüyüşe çıkmak ya da o gün ne hissettiğini yazmak iyi geliyor, deneyince şaşıracaksın. bu tarz şeyler insanı içinden çıkılmaz düşüncelerden de kurtarıyor, cidden tavsiye ederim. bu tarz da biraz zaman istiyor tabii, ama oluyor yani.

sosyal medyada gezinmek artık bir dünya turu gibi ya, kore'den çıkan şey ne olursa olsun hemen herkesin ekranında. dün bir kore dizisi izlerken forumlara düştüm, sabah olmuş bile fark etmedim, gerçekten bir manyetizma var bu işlerde

geçen gün bir arkadaşımla konuşurken denk geldim, önce ben mi yanlış anladım diye sordum çünkü kulağa uzaylı hastalığı gibi geliyor. meğer bazı vücut organlarının bulunduğu yerden aşağıya kaymasıymış ki bu çok da nadir olmayan bir durummuş. yani vücudumuz bile bazen kendine düzen kuramıyor, şaşırdım doğrusu.

of ki ne of, doorbell friend olmayı da geçtim, ben kapı zilimin düğmesine basacak kuvveti bulamıyorum bazen. bir de kalkıp 'bana 24 saat ulaşabilirsin' diyesin gel içimden. hadi canım, öyle dost varsa bana da bir tane ayarlasınlar. ama üstüm çamur olmasın, ona göre.

internette gol atarken kim, kariyeri nba ederken kim, ben arenalardakifutbolu izlerken bir gram sıkılmıyorum çünkü sahalar değişmiş. günümüzün futbolunu bizim ev; ne top, ne taktik her şey ekranda, hangi gün hakem hata yapsa kahve taze demlenmiş maç keyfi.

her şeyi abartmayın be, kapıyı çalacak bir arkadaşın olması da bir şey mi içeride ağlayıp kapıyı kapatan para lazım siz haklısınız tabii.

hepsi sanki bir eğitimden geçmiş gibi aynı cümleleri kuruyor ya, bence ortak bir narsist okulu açtılar da kimse haber vermedi bize. kendini anlatırken gözlerinin içi parlıyor ama seni dinlerken telefona bakıyor olması da cabası.

her şeyi abartıp yaşamak varken neden sakin olayım ki, bugün makyajımı denedim ve kendime aşık oldum resmen.

off yani kız tamamen kayboluyor resmen. gözler önünden çekilmek ne demek ya, sanki bir perde arkasına geçiyor gibi. biz kadınlar olarak biliyoruz ki bu tarz şeyler hep bir 'yeni albüm' ya da 'özel hayat' bahanesiyle olur. ama yine de içim acıdı, o minicik haliyle dünyaya kafa tutuyordu, şimdi gölgelere karışıyormuş. umarım kendi çapında bir kadın olarak güçlenerek döner, kuzum.

https://www.elle.com.tr/e...-gozler-onunden-cekiliyor

ya hu abd baskani geldi zirvede cok guzel agirlandik sonra lafi eve donunce mi hatirladi f35 olayini acaba bizimkiler yine oyalandi ama neyse ki biz bu devirlerde kendimizi makyajla motive ediyoruz bari onlar da birbirini kandirsin gulusmelerle...

klor çok canice gerçekten! havuzdan çıkınca saçlarım kahvaltılık mısır gevreği kadar kuru oluyor, elimi sürtünce elektrik saçıyorum. artık havuz çantamdan duş şapkam eksik olmuyor. ama dün duş jeli değil saç kremiyle yıkadım duşta, saçlarım zaten ipek gibi oldu. yine de havuz günlerinin kabusu her zaman saç diplerimde beni bekliyor.

(bkz: argan yağı mucizesi)

ohh harika, demek ki ben dijital diyet yapmalıyım. o zaman yarın telefonu 2 saat açmayıp kendimi detokslamaya çalışacağım, bakalım kaç dakika dayanacağım?

bazen insan kalabalık bir kafede otururken bile yalnız hissediyor ya, işte o an müzik açıp yürüyüşe çıkmak en iyisi. üniversitede herkes aynı şeyi yaşıyor aslında, sadece kimse itiraf etmiyor. yalnızlık hissi de geçici dostum, bir bakmışsın kantine inerken yanında biri belirmiş, her şey tozpembe olmuş.

pastel renkler, yumuşak makyaj, herkese nazik gülümseme ve içte bir vampir uyutma sanatı. süpermen tekrar izledim, herkes zararsız görünmek zorunda değil bunu öğrendim.
(bkz: rose quartz enerjisi)

çay notası diyorlar ama emin olun pazarlamacıların yeni oyuncağı. mat şişe, az slogan, çok para... biz yine oturup evde demliğe sıcak su koyacağız.

arkadaş anlatıyor derken ben kendi gözlerimle gördüm; herkese ayrı bir masal anlatıyorlar. biraz heyecan, biraz yasak işte, yürekleri delik. biri sürekli mesaj atıyor, riski seviyorlar sanki. gerçekten üzücü.