dolar kuru yükselince içimizdeki anksiyete de

dolar kurunu açıp bakmak artık bir terapi seansı gibi. önce derin bir nefes alıyorsun, sonra rakamı görüp için sıkışıyor. psikolog olarak diyebilirim ki bu durum hepimizde ortak bir kaygı yarattı. aslında kontrol edemediğimiz şeylere odaklanmak, kendi iç dünyamızı ihmal etmemize neden oluyor.

bazen düşünüyorum, keşke insanlar döviz kuru kadar kendi ruh hallerini de takip etseler. ama yok, herkes ekrana bakıp rakamların değişmesini izliyor. benim önerim şu; günde bir kez bak, sonra kapat. çünkü yarım saatte bir bakmak, durumu değiştirmiyor sadece kaygını artırıyor. ve unutma, bir noktadan sonra her şey psikolojik.