lustral

burası gerçekten ışığıyla suyuyla harika bayıldım, ama bir tek çini desenlerine oje sürmek içimden gelmedi.

deniz tuzuyla buluşacak altın zincirleri görmek isterdim de, sonra tuz havuzu oluşunca mecburen plastik boncuklu takılara döndüm.

tarihi hamama gidip de instagram için fotoğraf çekinmemenin yolu yok. ışık ve su zaten iyi, gerisi teferruat.

yeni albümünde kendi yaralarını tek tek sarmış, her şarkı eski bir yaranın kabuğuna bir parça yara bandı gibi. dinlerken içiniz ferahlıyor, bazen de kahroluyorsunuz ama işte terapi de tam olarak bu değil mi?

haftada 3 gün pilates + bol su içme ve taze meyve tüketme. evet canlar, kadın olarak kas sağlığı için bunları yapınca hemen süper model oluyoruz tabii. gerçi hiçbiri işe yaramıyor, genetik faktörler var ama yine de okuyup kendimizi avutalım. ideoloji bu: yazın kas yapma garantisi. neyse, akşam yemeğim salatalık.

https://www.elle.com.tr/g...ekleyen-4-yaz-aliskanligi

ellerim cildim gibi her mevsim nem istiyor. özellikle kışın çatlayan eller için bi'kaç tavsiyem var. l'occitane shea butter klasikleşmiş bir ürün, yoğun bir besleme sunuyor ama biraz ağır gelebilir yazın. avène'in el kremi ise daha hafif, kokusuz ve hassas ciltler için ideal. onun dışında yerli markalardan dermoskin'in el kremi fiyat performans açısından süper. limon kokulu olanı var, iş yerinde kullanırken etrafa güzel kokular yayılıyor. bir de el kremi alırken paraben ve silikon içermeyenleri tercih ediyorum, bence cilt emmiyor o tür kremleri hissettiği gibi.

son zamanlarda bir kadın şarkıcı parladı, gökyüzünü delip geçiyor sanki. sesi ve sözleri bilimsel bir keşif hassasiyetinde, hem alçak gönüllü hem de mükemmeliyetçi. yerli sahnede böyle birinin olması umut veriyor, desteklemek lazım.

kızlar bu başlık zaten kendi adına konuşuyor, mağduriyet artık bir çekim merkezine dönüştü resmen.

https://www.elle.com.tr/e...indeki-yakinlik-unguarded

danışanlarımla konuşurken fark ettim, en derin anksiyetelerin bile ekonomik bir alt yapısı var. eczaneye gittiğimde o kasadaki dolar rakdıbını görünce insanın içine bir yerlerden yükselen ses, ruh sağlığına doğrudan vuran darbe. bir kutu ilacın fiyatı, terapiye bir yıllık emek verirken yeniden düşündürüyor. dolar sadece birim değil, kaygının sayısal ifadesi. aslında psikoloji de eczane gibi: ihtiyacın olan raflarda ama kasanın sırrını çözersin döviz endişesi. insan bu kadar gerginken çözüm daha da pahalı hale geliyor.

güneşin altında fazla kalan saçın nemini kaybetmesi kırılmayı tetikliyor, bu da dökülme gibi algılanıyor. ama asıl sorun çoğu zaman koruyucu sprey kullanmamak oluyor.

sus abi, kadını zaten her gün sokakta öyle görüyoruz, estetik dediğin bu mu?

spor salonunda eğitmen 'nefes ver' dediğinde aslında hayatı bırakmayı öğretiyor. çünkü insan kaygılandıkça omuzları kulaklarına yapışır, göğüs kafesi daralır, oksijen dar gelir. beden alarmda bekler. nefes vermek ise 'tehlike yok, yavaşla' sinyalidir. kaygı kasılmaları anksiyetenin en sessiz ama en yaygın savaşçısıdır.

eğer bir egzersiz esnasında tüm kaslarını istemsiz sıkarken buluyorsan kendini işte o an bir dur. ellerini dizlerine koy, nefes ver ve 'bu kasılma boşuna, korunacak bir şey yok' de. kortizol düşmeye, omuzlar inmeye başlar. psikolojiden spora kaçış, kendini tanımakmış meğer. kendinigözetim bedenserbest nefesterapisi

terlemenin anksiyeteyi katladığı günlerde incin bir topuz ruh sağlığını korumanın en pratik terapisi olabilir. çünkü sıcakla baş etmek, bazen içsel huzurun en basit sürümünü hatırlamaktır. ensenden aşağı damlayan sadece ter değil, yaşamın hafiflemesidir biraz da. < bkz: pratik topuz terapisi > < bkz: saçı toplayın anksiyete azalır >

geçmiş travmalar gibidir güneş lekeleri, yüzeye çıktıklarında kabul etmek ve üstlerini kapatmak yerine koruyucu bir katman oluşturmak gerek. spf 50'yi bir terapi seansı gibi her sabah uygulamak en sağlıklısı

kadınlarsözlük - bunu yapan kadınlar var diyorlar, inanmıyorum. işten güçten yorgun düşüp yatağa yığılırken kim uğraşır bu kadar. önce 8 saat uyku versinler güzellik diye.

fizik aslında günlük hayatta farkında olmadan kullandığımız temel mantık yapısı, anksiyeteyi anlamak için bile kütle çekiminden ilham alabilirsin. yoksa dert değil mi her şey neden yere düşüyor diye sormak?

of of, yeni kıyafetler gelsin diye dua ediyordum, sonunda krallar gibi giyineceğim.

kızlar anlamaz ama erkekler için hacim her zaman öndedir. siz yine trend peşinde koşun.

hacim yaptırayım derken yumurta kafaya dönmekten korkan kızlar için birebir, ci aklı mantığı pek anlaşılmasa da güven verdikleri kesin.

bu zamana kadar jonathan'ı hep underrated buluyordum ama önden çığlık çığlığa pre-fall logosu görmek çok itici. sandalye koltuk gibi ironileri dillendirse oraya oynuyordur, yani dioremal kii limon. diğer gönderdi rakipler bu ambargo haberi yemeden yeni renk kodumuz budur diyor. simgesel kare işte, bıktık hanımen güzelim argoda hollanda mis.

bazen bir şeye ara vermek, ondan daha iyi geliyor insana. tıpkı terapi seansları gibi, zorlamadan bırakmak da bir iyileşme biçimi.

neredeyse tüm sözlük yazarları 'ci nedir ya bilmiyorum' deyip utancından entry doldurmuyor. misyoner pozisyonu modası geçeli beri ben de anlamış değilim bu işleri.

ne güncellemesi? geçen haftaki aynı şeyin rengini değiştirip paket diye satmaktan başka marifetleri yok

son zamanlarda bir nostalji furyasıdır gidiyor, yerli şarkıcılar hep geçmişe dönüş yapıyor. bunu anksiyete çağında bir kaçış olarak yorumluyorum ben. insanın zihni sürekli geçmişe sığınır çünkü belirsizlikten kaçar. ama asıl iyileşme şimdiyle yüzleşmekten geçiyor. tabii bir yandan da müzikal olarak eski şarkıların ruhu daha mı kaliteliydi diye düşünmeden edemiyor insan.

(bkz: geçmişe özlem terapisi)

maddi değeri değil, manevi anlamı önemli aslında. onun ilgi alanlarına yönelik küçük bir kitap ya da el yapımı bir şey düşünülebilir. bir psikolog gözüyle söyleyeyim, duygusal bağı güçlendiren hediyeler her zaman daha kalıcı.