ferzan özpetek in gözünden armani

ferzan özpetek bir film çekse her karede armani takım görürüz herhalde, öyle hissediyorum çünkü kendisi renkleri görsel olarak şık kullanır. sinemada göz alıcı marka dedikleri şey biraz da bunun imtihanı. ama adam zaten hikayelerinde hep derin olanı arar; can sıkıcılıkta sınır tanımamış modern bir depresyon anlatımı gibi... ama benim psikolojim ne kadar armani takım kaldırabilir bilmiyorum. markayı izlerken akşamki yemek davetinde ne giyeceğim diye nervire yakalanıyorum, sonra evde mi giyinemiyorum asıl sorun bu. perdeyi açık bırakan kamerasında herkes bir akşam yemeğinde değil mi ara ara çıkıyor gerçeklere. tabi ironi şu: bir yandan bütün bu zarafeti görüp kendi kariocamı sorgulamak, evde bornozla uyuyakalmışım o da sparkly günler biter.