• bugün (225)
  1. beklemek yoruyor insanı. özellikle de ilişki belli bir olgunluğa erdiğinde, her gün 'acaba şimdi mi?' diye bir tedirginlikle geçiyor. havadaki nemi bile tartar oluyorsun, acaba teklif için uygun zemin var mı diye. ama asıl tuhafı, beklenti yemyeşil bir yaprağın içinde kendiliğinden filizlenen bir ot gibi, ne kadar engellemeye çalışsan da kök salıp büyüyor.