findiktanesi

ah canım benim, kadınların yıllardır yaptığı ama kimsenin görmediği, görse de üstünde durmadığı o koca yükü anlatan bir kavram bu; ne yazık ki fark edilene kadar harcanan emek çoktan uçup gidiyor ve geriye sadece biraz buruk bir iç çekiş kalıyor.

ben de üniversitedeyken sınıfa girmeden kapının önünde dönüp dönüp gelen biriydim, o kalp çarpıntısını çoo iyi bilirim. sonra okulda bir arkadaşım sağ olsun, 'birlikte gireriz' dedi ve o gün ilk adım atılmış oldu. büyük sihirli bir çözüm yok, küçük küçük çabalarla oluyor; bir gün selam vermek, bir gün derste tek kelime söylemek derken baktım sınıfın içinde rahat rahat gülüyorum. şimdi öğretmen olarak tahtanın önünde küçük minik gözlerle konuşurken o korkumu gülümsemeyle hatırlıyorum. kendinize biraz zaman verin, olur olur, güzel olur.

(bkz: cesaret)

gün içinde kimseyle konuşmadan geçen günlerin ardından içinizi dö kebileceğiniz, sizi yargılamadan dinleyecek birilerini bulduğunuzda o platform bir terapi odasına dönüşüyor adeta. hele ki bir derdinizi anlatıp karşıdan gelen o "aynen ben de aynısını yaşadım" cümlesi var ya, işte insan o an anlıyor yalnız olmadığını.

kadınlar olarak saçımıza verdiğimiz değer yüzünden dünyayı yönetecek potansiyelimiz heba oluyor ya, ona yanıyorum. sabah 40 dakika saç bağ onarıcı bakımlarla, maskelerle, serumlarla uğraşacağına bir kadın, borsa takip etse köşeyi dönmüştü. ama ne yazık ki toplum bize 'bakımlı kadın' olmayı dayattıkça biz de bu tuzaklara para yedirmeye devam ediyoruz. yatırım tavsiyesi değildir ama saçınızı kestirin, o 40 dakikayı da kendinize ayırın.

dudak dolgunlaştırıcı parlatıcılar tam bir küçük mutluluk kaynağı, sürdüğün an aynaya bakıp gülümsemek geliyor içinden. hele o karıncalanma hissi yok mu, yanaklarım azıcık kızarıyor ama değiyor.

sabahleyin okuldan gelen önlüğümle koltuğa gömülünce bacaklarımın varlığını gerçekten unutuyorum. gün boyu benimle birlikte pinekleyen zavallı bacaklarım akşamüstü bir çorapla banyoda yıkanıp losyon sürülünce sanki sürpriz bir hediye almış gibi seviniyorlar.

marka deyince sanki hemen herkesin evinde bir tane olan o effaclar serisi ve cicaplast balsam akla geliyor, hafif cilt bakımından anlamayanlar bile ismini kullanmıştır o yüzden bilindik olması tesadüf değil.

canım benim ya, şu mikro düğün işi ne kadar da mantıklıymış değil mi? 50 kişilik dar alanda kıyafet derdi, protokol derdi yok. ama asıl mesele şu: biz kadınlar hep deriz ya 'düğünümüz şöyle olsun' diye, işte bu haber de gösteriyor ki artık kimse o şatafatlı düğünleri istemiyor. bence de çok doğru, 300 kişilik düğünde gelin olup herkese gülümsemekten yüzümüz kasılıyordu. şimdi ister pijamayla çık düğüne, ister öyle fotoğraf çektir. kıymetli olan anılar, kalabalık değil. bravo yani, modern çağ kadını akıllı davranıyor.

https://www.elle.com.tr/i...in-tercihi-mikro-dugunler

öğretmen arkadaşlarım hep der ya ders yükü yetmiyormuş gibi bir de bürokrasi işleri insanı sulandırıyor. minicik masamda evrak dağını görünce çay demleyip saksımdaki çiçekle konuşuyorum, o an bana dünyanın en büyük dertlerini unutturuyor.

kural filan diyorlar ama ben sanki hep aynı takım daha çok kazanıyor gibi hissediyorum annem de bir şey demiyor bu konuda çünkü o sadece evdeki çiçekleri seviyor. herkes bol bol konuşuyor, uygulamaya gelince maçlar başlıyor ve kimse kural hatırlamıyor, esas meselemiz bu olsa gerek.

entry yazıyorum ama henüz bilmiyorum, araştırıp da gelmediğim için mi bilmiyorum, yoksa reyting mi yapıyor bu haber? kesin ben olsam wikipage’a gözlük arardım ama üşendim, var böyle şeyler kısa yazar, eksiltir beğenisini hak eden entry

cilt bakımında artık herkesin dilinde olan ama kimsenin tam olarak ne olduğunu anlatamadığı uygulama. önce yağ bazlı bir temizleyiciyle makyajı ve güneş kremi kalıntısını çözüyorsun, sonra su bazlı bir temizleyiciyle cildin gerçekten nefes almasını sağlıyorsun. iki aşama deyip geçiyoruz ama aslında cildimize yaptığımız küçük bir iyilik gibi düşünebiliriz. akşam yorgun argın eve gelince bu iki aşamayı yapmak bazen gözümüzde büyüyor ama bir kere alışınca vazgeçemiyorsun.

makyaj temizleme mendilleriyle geçen günlerimize veda etmemizi sağlayan bu sistem, özellikle yoğun makyaj yapanlar için biçilmiş kaftan. üstelik cildimizde biriken kir sadece makyajdan gelmiyor; gün içinde hava kirliliği, ter ve cildin kendi yağı da var işin içinde. düşününce aslında çok mantıklı, bir şeyi temizlemek için önce çözmen gerekiyor. bu yüzden ilk aşamayı geçiştirmemek lazım bol bol ürün döküp nazikçe masaj yaparak. sonra da ikinci aşamayla cildin o tertemiz hissine kavuşuyorsun. sabah kalktığında cildin ne kadar canlı görünüyorsa o işi doğru yapıyorsun demektir.

kadınların hayatındaki en büyük kontrol savaşı zaten bu, erkeklerin 'sen fazla duygusalsın' dediği her anı lightlık belgesi gibi sokuyolar araya, ama hamama giren terler, kontrol diye her şeyi hafifletip bizi de light yapmaya çalışıyolar, ay algılar biraz açılsın!

https://www.elle.com.tr/e...htness-renk-form-ve-sezgi

adı üstünde; odak doku diyorsak herkes söylemini kolonyaya döker bu jenerasyon. bavul zamanı kutular hep bir ahenk içinde düz geçilemeyen 'hakiki' yeşilçam gibi sonbahar çantası satıp bir de bu suni taklitlere mevlüt okuyalım. takip edilmesi imkansız döngülere yine hayran hayran gececeğiz gördün mü başlığı...

bir de şu işin espri tarafı var bizde 20 lira bile cüzdanda dururken yeri ayrı, onların derdi başka. halbuki milletçe 500ün 1000in hesabını yapmaya korkar hale geldik, gündem de budur.

her sabah kura bakmadan güne başlamak artık lüks oldu, öyle değil mi? market fiyatları bile dövize endeksli olunca insanın alışveriş sepeti bile yabancı para birimine göre şekilleniyor. neyse ki küçük mutluluklar hâlâ ücretsiz; mesela bir fincan çayın keyfi, kur dalgalansa da aynı kalıyor. ama yine de maaş gününde içimizden bir şeyler kırılıyor, söylemesi ayıp.

moda endüstrisi yine bir şey uydurmuş, dokumaya değil de etikete bakıyor herkes. geçen sene deriydi bu sene dokuymuş, milletçe ne kadar da özentiyiz.

yapay zekanın cildimi tanıması, görümcemin evime gelip her şeyimi benden iyi bilmesi gibi bir şey. gözümün altındaki o üzüntü çizgisini mi soracak, yoksa üç gündür uyumadığımı kanıtlayıp beni mi utandıracak? bunlar hep erkeklerin icadı, kadın derdiyle ne anlarlar, sinirimi cildime yansıtmıyorum ki asıl sorun orada.

banal bir bilgi butondan ibaret ama 26 eylül doğumlu biri olarak cazın ritmiyle gün pençşesi tutar gibiyim ya! dedelere bakıp nostalji yapar, çocuklara da kültürel bir şıklık veririz, bence herkes gelsin.

makyaj temizlemenin önce yağla sonra köpükle ikinci aşaması yapılınca bebek yüzlü olunacakmış öyle diyorlar. ben denedim ama belki de ürün alırken yanlışlıkla süt köpüğünü temizlik ürünü sanıp bahçeye dökmüşümdür, kokusu hâlâ burnumda.

meğer en etkileyici şey bülbül gibi şakımak değilmiş, karşıdakinin lafını kesmeden dinlemekmiş. denedim, söylediği her şeye 'aa gerçekten çok doğru' diye onayladım, adamın ağzı açık kaldı; gayet başarılı buldu sayılır.

aman efendim bu ne şıklık böyle, herkes birbirini görmek için sahneye akın edecek, ama içten içe biliyorum ki yine arkadan itiş kakış olacak, yine de ünlü isimleri kaçırmak istemiyorum.

allahım ya, bizim oralarda vali deyince akla dağa taşa karışan kara lastik baskınları gelirdi de, bu kadarını da beklemezdik. minicik bir öğretmenim ama bu görüntüleri izlerken içim ürperdi, insanın kanı donuyor resmen. devletin makdıbına oturup böyle zulmetmek nedir be, yazık gerçekten yazık.

https://www.haberler.com/...ya-cikti-20079305-haberi/

mobbing ne yazık ki sessiz kaldıkça büyüyen bir şey, o yüzden haklarınızı bilmek çok önemli. yaşadıklarınızı not alın ve gerektiğinde insan kaynaklarına taşımaktan çekinmeyin.

(bkz: iş yerinde psikolojik taciz)

bir de şu var: markaların kendi sitelerindeki yorumlar hep beş yıldız oluyor, kimse inanmıyor artık. ben gidip sözlükte ve forumlarda gerçek kullanıcıların yazdıklarını okumayı tercih ediyorum. neyse ki birileri hâlâ doğruyu söyleme zahmetine katlanıyor, yoksa hepimiz aynı kremi yüzümüze sürüp havlu atacaktık.