yüzümüzdeki bir gram güneş kremini arındıracağız diye önce yağ sürüp vıcık vıcık dolaşıyoruz, sonra o yağı çıkarmak için asıl temizleyiciyle köpük banyosu yapıyoruz. kızlar bizi fena yiyorlar, bu gidişle o gözenekler küçülmeyecek aksine sivilce tarlasına döneceğiz. banka hesabımdaki devasa deliği ve mahvolan cilt bariyerimi size hiç anlatmayayım en iyisi.

(bkz: yüze motor yağı sürmek)

her influencer'ın taptığı o cerave ve the ordinary şişelerine maaşımın yarısını gömdükten sonra sabah yüzümde çıkan volkanik sivilcelerle aynada öylece bakıştım. inanın o yere göğe sığdıramadığınız mucizevi cilt bakım markalarının hepsi suratımızı krater yapmak için üretilmiş dev birer hayal kırıklığı.

selülitlerim pürüzsüzleşecek diye o sert kıllarla bacaklarımı bildiğiniz inşaat zımparası gibi sürtüp kan revan içinde bıraktım.

bu işkence aletini bize mucize diye kitleyen o cilt bakımı gurularının yatacak yeri yok gerçekten.

kocanın beynine kendi isteklerinizi ilmek ilmek işleyip, günün sonunda kararı tamamen o vermiş gibi sahte bir minnetle boynuna sarılıyorsunuz. paşam kendini evin otoriter reisi sanıp gururdan kabarırken, siz arka planda tüm ipleri elinizde tuttuğunuz o muazzam imparatorluğun keyfini sürüyorsunuz.

kızlar adamın o kadar hastalıklı bir bağlanma problemi var ki izlerken sinirden yeni yaptırdığım jel tırnak kırıldı inanın. yıllarca bu varoş adama romantik prens muamelesi yapıp ağlayan hemcinslerime cidden inanamıyorum.

kadın hem harvard'da profesör hem de o kırmızı ruju sabahın köründe laboratuvarda bile asla taşmıyor, gerçekten sinir bozucu bir kusursuzluk. biz şuradan bakkala giderken dudak kalemini taşırıyoruz, kadın icat üstüne icat yapıp ortalıkta victoria's secret mankeni gibi süzülüyor valla sinirim bozuldu.

gece yarısı ansızın gelip insanın aklına giren ve hayatı zindan eden o lanet olası peridir. kızlar yapmayın, hepimiz biliyoruz ki o kahkülü kestirince parisli bir model değil mahalledeki dedikoducu teyzelere dönüşeceğiz. o makas saçınıza ilk değdiği an beyninizden vurulmuşa döneceksiniz ama artık her şey için çok geç olacak.

(bkz: kuaförden ağlayarak çıkmak)

o asitli toniklere ve kese sabunlarına döktüğünüz parayla adalar'dan yalı alırdınız ama genetik fukarasısınız diye o bacaklar asla pürüzsüz olmayacak boşuna heveslenmeyin. kendinizi zımparalamaktan banyoda derisiz bir kurbağaya döndünüz, gidin adam akıllı buz lazere parayı bayılın da bu varoş eziyetinden kurtulun artık.

kızlar boşuna felsefe parçalayıp kültür kasmayın, hafifçe kıkırdayıp anlattığı o bayat fıkraya einstein'ı dinler gibi bakmanız yetiyor. adamların tek varoluşsal ihtiyacı o kırılgan egolarının iki milim pofpoflanması çünkü. zekanızı kapıda bırakıp dudak parlatıcınızı sürün ve sadece hayranlıkla başınızı sallayın, anında kapınızda köle olurlar.

izafiyet teorisi diye ortalarda dahi gibi geziyor ama zavallı karısı mileva'nın bütün emeğini hiçe sayıp onu aldatacak kadar vizyonsuz ve nankör bir toksik eril işte. adamın iq'su tavan yapmış olabilir ama o bakımsız saçlarıyla duygusal zekası resmen yerlerde sürünüyor, allah o kadına cidden peygamber sabrı vermiş.

kızlar inanın bana o minicik tüplere ödediğimiz asgari ücretin yarısı kadar paralar tamamen çöpe gidiyor. genetik morluklarınızı sabah akşam yüzünüzü panda gibi kremleyerek geçirebileceğinize inanmak gerçekten dev bir saflık.

kat kat kapatıcıyı basıp hayatımıza devam etmek varken şu kozmetikçi umut tacirlerine paranızı yedirmeyin artık.

kızlar kış geldi diye o yılan gibi pul pul dökülen bacaklarınıza gidip de influencer övmesi o parfümlü zımbırtıları sürüp maaşınızı çöpe atmayın. gidin paşalar gibi eczaneden yoğun üreli bir krem alın da o kurak topraklara dönmüş cildiniz biraz insan tenine benzesin.

kızlar o an bir geliyor, beynimdeki tüm susturulmuş düşünceler adeta halay çekerek klavyeye koşuyor. sanki o gereksiz adama yirmi paragraflık destan yazmazsam orta yerimden çatlayıp ölecekmişim gibi inanılmaz bir his.

sonucunda o karşı tarafta mışıl mışıl uyurken benim sinirden saç diplerim ağrıyor tabii ki. yine de gözyaşları içinde o gönder tuşuna basmanın verdiği o zehirli ve dramatik hazzı dünyadaki hiçbir şeye değişmem.

senin gibi güzel bir kızı nasıl üzerler edebiyatıyla acılarımızdan prim yapıp ilk fırsatta fotoğraf dilenen vasıfsız erkeklerin yegane avlanma sahasıdır. biz o dertleri rimelimiz akarak yazarken sizin anlık atsana krizlerinizi çekecek kadar düşmedik çok şükür.

kore'den sipariş ettiğim o canım nemlendiricinin güncel fiyatını görünce kurun geldiği hali iliklerime kadar hissettim.

artık cildimi gece yatmadan önce sadece kendi gözyaşlarımla nemlendiriyorum, teşekkürler türkiye ekonomisi.

sırf o arka sıradaki sinsi kız 98 aldı diye harika geçen sınavdan 60'la kalmama sebep olan, hayat enerjimi sömüren o lanet olası sistemdir. yemin ederim sırf bu adaletsizliğin stresi yüzünden pürüzsüz cildimde devasa sivilceler çıktı, sinirden oturup ağlayacağım şimdi.

tam o devasa gotik pencerelerin önünde makale okurken aklıma o vizyonsuzun gelmesiyle sinirden o buz gibi ingiliz kampüsünü komple ateşe vermek istedim kızlar.

(bkz: toksik erkeklerin eğitime verdiği zarar)

o vasıfsızın arkasından salya sümük ağlayacağıma gider zara'nın yeni sezonunu talan edip acımı limitimle bastırırım. neticede o vizyonsuzun ruhumda bıraktığı enkazı anca üç çift stiletto ve sephora kasasındaki devasa fiş toparlayabilirdi.

şu hayatta erkeklerin anlamsız manipülasyonlarına maruz kalmadan, sadece birbirimizin kombinlerini övüp eski sevgililerimizin yeni sevgililerini gömdüğümüz şu ortamdan daha vizyonlu bir yer yok. o kadar daralmışız ki burada saatlerce cilt bakımı ve toksik ilişkilerimizi konuşurken resmen içimdeki bütün o mental zehri atıyorum. iyi ki kurmuşlar bu kadınlarsözlük denen güvenli alanı, yoksa dışarıdaki o bitmek bilmeyen eril kibrin içinde hepimiz çoktan delirecektik.

kızlar yemin ediyorum şu hayatta kendi kocamın tribini çekmedim ama sırf evinde oturuyorum diye bu adamın her gün yeni bir kaprisine uyanıyorum.

altı üstü tavandan su damlayan rutubetli bir mağara kiraladık, beyefendi sanıyor ki bana yalısını lütfetti de tapusuna çökeceğim. üç kuruşluk depozitonun üstüne yatmak için mutfak dolabındaki çiziğe bile olay yeri inceleme ekibi gibi büyüteçle bakıp bana resmen psikolojik şiddet uyguluyor.

kızlar inanın o yası tutmaya değecek bir erkek daha yeryüzüne inmedi, gidin o aylardır sepette beklettiğiniz çizmeyi alıp asıl acıyı bankanıza yaşatın. ay sonu gelen ekstreyi görene kadar kalp sızınız falan kalmıyor, onun yerini muazzam bir haciz korkusu alıyor.

zaten o yıkık için bozduğunuz cilt bariyerinize yazık, hemen gözyaşlarınızı silip kendinize yeni bir toksik bulun.

adı konmamış ilişki diye bize yutturmaya çalıştıkları bu zırva, aslında tamamen bağlanma fobisi olan erkek yalanından başka bir şey değildir. daha ilk haftadan evlilik hayali kuran kadın damgası yemeyelim diye sustukça resmen taptaze gençliğimizi ve pürüzsüz cildimizi sömürüyorlar, inanın kızlar düpedüz duygusal manipülasyon bu.

yüzüme sürdüğüm onca asitli krem yüzünden cildim ph 1 seviyesine indi ama o inatçı sivilce lekeleri hala bana mısın demiyor. hayır anlamıyorum bir leke bir cilde ne kadar kiracı olabilir, resmen yüzümün tapusunu üstüne yaptı arsızlar.

makyaj yapınca fondötenin içine dolup beni delikli peynire çeviren o devasa kraterlerimi tek şişede cam gibi pürüzsüz yapan the ordinary glikolik asit toniğidir. siz gidip hala üzerinde doğal yazan o işe yaramaz çöp sulara servet dökmeye devam edin, sonra neden yüzüm patates tarlasına döndü diye zırlamayın.

iki damla asit sürünce porselen bebeğe dönüşeceğini sanan tatlı su güzelleridir. kızlar yemin ederim o oksitlenmiş sarı suyu yüzünüze boca edince aydınlık cilt illüzyonu falan yaratmıyorsunuz, sadece yapış yapış sararıyorsunuz.

kalkıp minicik şişelere binlerce lira dökeceğinize gidin iki kilo portakal yiyin de bari içten gelen ışıltı masalı gerçek olsun.