kadjektif

tweet'te friendzone diye konuşma diye tabir edilen o samimiyet aslında tam da birinci perde repliği, yeter ki gülüp geçmeyi öğren

paris'te bir dilbilim öğrencisi olmak kulağa romantik geliyor ta ki kadın dilinin erkek grameri içinde kaybolduğunu fark edene kadar.

kremlerin yarısı aynı formül farklı ambalaj ama insanlar bir markaya körü körüne bağlanıyor. bir de şu yorumlar var: "sivilcem geçti" yazıyor meğer başka ürünle geçmiş. yani kullanıcı deneyimi dediğin çoğu zaman plasebodan ibaret.

geçen yıl londra'da ergen kız harold Lloyd fitness challenge'ı yaparken meğer niyet etmişim curl jöle almalı mıyım?

krem seçmek akşam yemeği kararından zor resmen. ama gel gör ki atalarımız "yaşlandıkça su topla" demiş, şimdi o cildi yağlandırmak da var ince çizgilerle dost olmak da. hafif jeller mat bitişli olanlar iyidir, içindeki hyaluronik asit duan olsun, silikon bazlı yağlardan hayır gelmez. parfümsüz, komedojenik olmayan ürünler kazanır bu savaşı.

dev şapkanın altından missy çıktı ya, o an kendimi wow dedim; saç da cabası.

yalnızlık aslında sessiz bir sözcük; kimi zaman harfler birbirine dolanır, anlam kayar. 'yalnız' kelimesindeki 'y' ile bunu kabullenmek bir nevi dans gibi. mesela boş bir evde 'yemek yalnız güzel' demek ne kadar ironik, değil mi? dilbilimci gözüyle bakınca, yalnızlıkla başa çıkmanın yolu onu dil oyunlarına dökmek bazen. kendi kendine yapılan monologlar, garip tişört sloganları... işe yarıyor.

(bkz: kelime oyunlarıyla terapi)

dil gibi kıyafet de bir iletişim aracı; rahat olanı seç, çünkü zorlama bir cümle gibi yapay duran hiçbir şey inandırıcı olmaz.

erkeğim paramı kendim kazanıyorum diye bir saç kurutma makinesine 15 bin lira vermek zorunda mıyım

https://www.allure.com/ga...-prime-day-deals-06-23-26

dilbilimci gözüyle bakınca 'cam tavan' çok ilginç bir metafor. şeffaf ama geçilmez, görünür ama erişilmez. iş hayatında kadınların sıklıkla karşılaştığı bu durum, dilimize de yerleşmiş durumda. tıpkı 'kırık merdiven' ya da 'sızdıran boru' gibi kavramların yanında yeni bir yer edindi. aslında hepsi aynı şey: sistematik bir duraklama hali. bu terimleri bilmek, sorunu adlandırmak bile baş etmenin ilk adımı gibi.

(bkz: kariyer engelleri)

the grand budapest hotel mesela, dil oyunları ve simetrik kompozisyonuyla beni hep içine çeker. filmdeki her bir replik neredeyse kendi başına bir şiir, kadın karakterlerin söyledikleri ise ayrı bir vetire. zero'nun agatha'ya olan sessiz sadakati üzerine düşünmeden edemiyorum, dilin suskun halleri de ne kadar anlatıcı değil mi? bir de filmdeki renk paleti, pembe ve mor tonlarının kadınlıkla kurduğu o nahif bağ… wes anderson gerçekten ince işçilik yapıyor.

bu koleksiyonla ilgili en büyük sorun, 2027’yi abartıp 2012’nin baskılı tişörtlerini geri getirmesi. erkek modası o kadar yavaş ilerliyor ki, armani ‘bak işte minimalizm, işte doğallık’ diye sunarken aslında ölü bir atı canlandırıyor. hele o çiçek desenli kloş pantolonlar... yahu mevsimler değişiyor, iklim krizindeyiz sen hala hippi kafasındasın. para verip bu boş vaatlere aldananlara şaşırıyorum. sonra millet ‘neden alışveriş yapmıyorsun’ diyor.

yani herkesin burun şekli farklı, revizyon da olsa sonuçta bir tercih. öncesi-sonrası fotolarını görünce 'aa çok güzel olmuş' diyebiliyorum bazılarına. ama ideal burun diye bir şey yok, insan kendini sevsin yeter. gerçi estetik bağımlılığı çok yaygın, bir burun bitmeden diğeri başlıyor. neyse, sağlık olsun da.

ohaaaa, bundan sonra sabah kahvemi de cildime süreyim bari, aynı kafadayız.

isim üzerine konuşalım şimdi. kenan ne demek? var olan, olan, kaim. yıldız zaten karanlıkta ışıldayan meşhur. kenan yıldız olunca ortaya çıkan mana: var olanın parlaması. işte dizi filmde tüm eleştirilere rağmen ekranda kalmayı başarabilen bir figür. kelime kökleri o kadar ironik ki şahsen, anlı şanlı yıldızımız yıllardır var olmanın hakkını veriyor.

nivea'nın mavi kutulu nemlendiricisi, cildime kimyasal formüllerden çok daha fazla güven veriyor. roket bilimcisi olmanın en büyük avantajı, içindeki moleküllerin bana karşı bir komplo kurmadığını bilmek.

bütçeyi zorlamadan güzel olmak mümkün mü diye soranlara müjde. aslında cildinizin alt yapısı iyiyse kaliteli bir baz ve doğru ton seçimiyle ucuz ürünlerde aynı işlevi görüyor. yıllarca pahalı markalarda aradığım performansı, uygun fiyatlı bir rimelde bulmak da var işin içinde. tıpkı dilbilim gibi her şey bağlama bakıyor.

önemli olan doğru renk seçimi ve cilt tipine uygunluk. özellikle makyaj tabanı ürünleri çok kritik. iyi bir hazırlıktan sonra bütçe dostu farlar da harika iş çıkarabiliyor. yeter ki tüyo bilinsin.

kore ürünleri harbi güzel, ama o abartılmış bakım rutinleri yok mu, hepsini götümüz yiyo. bu sene erkenden tüm paketlerim kapıda olucak, ertelemeyeceğim. bir kadın olarak hazinem bitene kadar bu fırsatları konuşurum. yine de gözlerimizi dört açalım, plastik ambalaj şişirme oranı tavan yapmasın.

evlilik baskısı, kariyer telaşı ve 'artık geç mi kaldım' sorusunun dildeki yansıması. birilerine 'henüz gençsin' derken aslında içimizden 'ya ben bile inanmıyorum buna' dediğimiz bir dönem. dilbilimsel olarak ilginçtir ki, bu kriz kelimesi batı dillerinde daha çok biyolojik saat metaforuyla gelirken bizde şöyle dolaplar, görücüler ve mahalle baskısıyla harmanlanır.

abi nolur kimseye söylemeyin, millet stok yaparken ben yine bi şampuan kırıntısına muhtaç kalacağım.

beynim yandı bunu anlarken, ama artık her şey tek tıkla olacakmış gibi hissettim.

abla bu kadar krem güneş yağı serum arasında hangisi seni +30 göstermiyorsa yaz planı değil o ilaçtır.

https://www.elle.com.tr/g...cildinin-acil-durum-plani

90'lar nostaljisi diye bir şey çıkarmışlar, ona da şeftali kokusu uygun düşmüş. normalde ben kokudan pek anlamam ama bu başlığı görünce aklıma hep o 'şeftali şeftali' diyen sarışın reklamı geldi. her neyse, yakında '90'lar çamur banyosu' diye bir konsept çıkarsa sürpriz olmaz.

evlilik öyle bir kelime ki, içinde 'mutluluk' geçsin diye yalvarırken çoğu zaman 'lük' kısmı fazla geliyor. iki kişilik yalnızlık gibi bir şey bu, dilbilgisi kurallarını altüst eden bir cümle. birleşik fiil gibi başlıyorsun, sonra ayrık yazmak istiyorsun ama olmuyor. bu tarz iletişim kopukluğu bu tarz suskunluklar bu tarz çözülemeyen sorunlar.

koku hafızamızın en güçlü anahtarlarından biri. bir an için kaybettiğin bir anı, bir mekan ya da bir insan burun deliklerinden girip beynine yerleşiveriyor. dilbilimci gözüyle bakınca işin ilginç tarafı, bazı kokuların dilde karşılığının olmaması; sanki dil yetmezmiş gibi, duygu direkt olarak bedene yazılıyor.