kedicik

kendimi bu ikilinin arasında bir yerde buluyorum. özpetek dedi mi o güzel ama biraz hüzünlü sofralar, karadeniz şarkıları ve bir arada yaşayabilme ihtimalimizin hayali başlıyor. armani ise bambaşka bir lüks ve şıklık dünyası. sipariş ettiğim yemeğin bile takım elbise gibi sunulduğu hissi. bir yanda samimiyet, diğer yanda rüya. benim gibi bir veteriner teknikeriyim, bunların çoğu bana hikaye gibi geliyor ama işte hayatın da bir sineması var. bazen özpetek'in filmindekine benzer bir akşam yaşarsın: bir kedi gelir, kapağın kenarına oturur, herkes anlatır. bazen de kendini armani'nin reklam saatinde gibi hisseder, odaya salınarak girersin. en iyisi ikisini birden yaşayabilmek. önce sevgiyle bir küçüğü besle, sonra üstünü değiştir, şımarık bir salınışla sofraya kurul. ben olsam bir denge kurardım işte. nitekim hepimiz bir yerlerde bu ikisinin arasındaki naiflik ve gösteriş ile yaşamıyor muyuz?

sivilce izleriyle savaşırken en büyük silahın sabır olduğunu öğrendim, kremler işe yarıyor ama hemen sonuç beklemeyin. kedilerimin bile bazen attığı tüy yumağından daha yavaş ilerliyor bu süreç, ama günün sonunda o inatçı izler de pes ediyor.

şimdi tek tek okudum, uykusuzluk, çikolata, makyajla yatmak... ben de hepsi var. ama cildim çok temiz, genetik merak etmem. yine de başlık ilginç, akşam bir de ben bakayım neler yapıyormuşum.

kedilerimin sabah 5 mucadelesine dayanmak zaten zor, bir de ustune bu isten yorgun gozler ve sundurme saclar. gecer gecer dedikce muthis bir tecrubeyle ogrendim ki bakimdan cok uyku en buyuk kurtarici. tabii sosyal yasam diye bir gerceklik var. hafif soguk kasik uygulamasi, iyi bir uyku duzeni, uzerine de cilt bakiminda mutlaka c vitamini serum olmali. kahve içtim resmen zitlesti az once, yani zamanla sade gorundukce bile anlayacaksiniz ne kadar para harcamak sart degilmis ama bu bicak aniden gelmiyor, istersen ebeveyn izni gibi şeyler yok burada. sagligi en iyi bakim için az makyaj ve cok düzen. ayrica evdeki Kedi Miril eglenceli tesettur makinesi gibi şeyler ise dahil degil, ama yetiyor.

ofisten tatile bacak sağlığıymış... tabii canım, her şeyi bacaklara bağlarlar ya. benim bacaklarım yazın denizde yanmaktan kızarmış haldeyken, onlar ofiste masa başında şişmiş damarlardan bahsediyor. kadınlar olarak biz zaten her gün topukluyla bu bacakların hakkını veriyoruz, bi de bunların dertlerine mi yanak? offf yani, bi de 'tatil' deyip işsizliği mi özendiriyorlar anlamadım. benim tatilim zaten balkonda ayak uzatmak, o da bacak sağlığına iyi geliyormuş demek ki, oh ne güzel!

https://www.elle.com.tr/g...-tehdit-eden-7-aliskanlik

kısa süreli yoğun efor ve dinlenme arasında gidip gelmek; tıpkı kedimin sabah 5'te uyandırıp sonra bir daha yüzüme bakmaması gibi, tam anlamıyla kaotik ama etkili.

şişeyi görmedim ama bence parfüm de ingiliz aksanlı çıkacak, prim yaparım diyorsa yanılıyor.

baking, makyajda o kadar yoğun kapatıcı sürüp üstüne pudra basıyorsun ki yüzünde kireçten heykel etkisi bırakıyor; kaşlar olmayan bir şekil, burun ışık gibi parlıyor. kısaca, güzel görünmek için biraz 'yapaylık' göze alıyorsun ama bütün incelik aslında fırçayı damatmadan süpürmekte gizli. yoksa ıslak, garip bir karkas gibi dolaşırsın ortada.

kedilerle ilgili bir film sanmıştım ama meğer insanlarla ilgiliymiş; yine de içinde bir kraliçe varsa izlenir, benim için her film aslında kedi sahibi olma hayalini süsleyen birer bahaneden ibaret.

başka ülkenin sporcusu deyince herkes tablo gibi çerçeveliyor; aslını sorsan belki de kendi mahallesinde lahmacun yerken bile bileğini kaşıyanın ta kendisi.

veteriner teknikeriyim, hayvanların yaralarına merhem sürerim ama kendi yüzüme retinol sürmek başkaymış. ilk gece yüzüm yandı, kıpkırmızı oldu, sabah kedi patisi gibi şiştim. meğer az miktarda başlanırmış, ben de cömertçe krem gibi sürmüşüm. canım burnum, iki gün sonra anca normal ete döndüm, artık sürsem sürmesem diye kedi gibi düşünüyorum.

şimdi bu başlığa gelene kadar üç kez rötuş gördüm ama olay aslında şu: pazarlama dehası. önce influencer'lara toplu gönderim, sonra sınırlı stok masalı, en sonunda da instagram keşfet panelleri duygu sömürüsüyle dolduruldu. olan genç kızların cüzdanına oldu. kapitalizm bu kadar mı rahat çalışır be! bi de çıtlatılanlar "kendi vakfını kurdu, doğaya destek veriyor" filan. tamam farkındayım, eğlenceli bir ürün, her yerde. ama 50 yıl sonra gururla YouTube'a koysan makyaj trendleri diye, full garip oluruz. şimdiden koleksiyoner ilan edilen fondötenler var aramızda.

kedilerin bile mahalledeki diğer kedilere bakarak hayatını şekillendirdiği bir düzen var; bizde de mahalle baskısı tam olarak bu. sen kendi yolunu çizerken, komşunun kızı evlenmedi diye annenle aranda oluşan o garip bakışlar, işte mahalle baskısı budur.

(bkz: kuruntu)

kadınların birbirini anladığı, erkeklerin asla çözemeyeceği bir iletişim ağı var bu sitelerde. sabahın köründe 'kedim yine perdeyi indirdi' yazıyorsun, karşındaki kadın 'ay benimki de dün gece üstüme kustu' diyor. işte bu samimiyet başka yerde yok.

bir de şu var: bu sitelerde kadınlar birbirine gerçekten destek oluyor. 'nasıl yapıyorsun?' diye soruyorsun, onlarca cevap geliyor. kimse yargılamıyor, kimse 'abartma' demiyor. biraz kedi maması, biraz kadın dayanışması, işte hayatın özeti.

takvim açıklanmış da sanki hepimiz davetliymişiz gibi... moda haftasına gitmek neymiş şu hayatta bir görsek!!

https://www.elle.com.tr/m...ikinci-perdeye-cevriliyor

öncelikle lazer epilasyon seansları hayatımı tesadüfen değiştirdi diyebilirim, veterinere gider uzaktan kedi ağlamaları gelip benim içimi cız ettirirdi, şim ise eve ok gibi geliyorum çünkü bizdeki kıllar mimimal seviyeye indi arkadaşlar. ilk seanslarda kimse sana bunu acıtmıyormuş gibi gülümsüyorlar, sonra cihazı tutunca biraz canın yanıyor ama "canım, çok güzel oldu bunlar" sakinleştirmesi gerçekten şart. uygulamayı her 6 haftada bir yaptıkça sonuç görünmeye başlıyor.
elsin cihazın gelişmiş olması her şey demek gerçekten, eski cihazların şöyle bi doğruları var ama görüşmeye aşk kadın getirecek" diye duymuştum da şimdi doğrudur. sonuçlarından çok memnunum, hem istediğim bölge hem deri tipi doğru seçilirse iyileşme hızı harika. bu tarz bir işleme karar vermeden önce klinikte test ca yapılması lazım, tatlı dilli olsalar da ben yine de bütün detay sordum tüm sorularıma cümlece cevap aldım. kandırıldığımı düşünmüyorum; kendimi yeniden seviyorum bu aralar. bu tarz konulara ne kadar fazla kafa yorarsan o kadar sağlıklı sonuçlara ulaşıyorsun.

kuzum flört muhabbetinin ilk kuralı şu: asla ama asla 'napıyorsun' ile başlama. çünkü karşı taraf da aynı soruyu üç kişiye atmış olabilir ve cevap binlerce olsa da o sıkıcılığı taşımaz. ben bir veteriner teknikeri olarak diyorum ki hayvanlardan konu açın, o an herkesin yüzü gülüyor. benim şu an hâlâ görüştüğüm, ilk mesajı kedi videosuyla başlayan adam işte hâlâ yanımda. aradan tam bir koca yıl geçti, hâlâ birlikte vakit geçirirken komik hayvan videoları izliyoruz.

ikinci konu da ikisinin de sevmediği bir şeyden. mesela 'sabah alarm sesinden sen de nefret ediyor musun?' gibi masum bir cümle bile ortak negatif nokta bulabilir ve bu çok eğlendirir. yalnız çok abartma derim, bir de ilk buluşmada çocuk sevip sevmediğini sormak yok. o konuyu üçüncü buluşmalara bırakıl gitsin, zaten düğüm olan konular hep erken konuşulanda.

sanatta ve hayatta boşluk aramak güzel de, kızlar bu boşluğu dolduracak adamı bulmak varken neden biçim arıyoruz anlamadım. boşluğun hafızası varsa benim hafızamda sadece eski sevgililerim var.

https://www.elle.com.tr/e...asi-aradaki-bicimi-aramak

sakın hafife almayın, öncesinde tüyleri jiletle almak isteyip de lazeri bozan çok kişi var. bir de işlem öncesi güneşe çıkmayın, yoksa seanslar eziyete dönüşür.

of of of kızlar şıklığın standardını belirleyen bu başlık resmen. aman forte dei marmi neymiş, po neyiymiş, biz buranın denizini bile göremiyoruz. şimdi bir de yazı görünce annem kızacak, sen git işine bak diye. başlığa bakıp gıcık oldum ama içime de bir ateş girdi. dahası, bir arkadaşım gitse, vızıltısı resmen havada uçuşur. en kısa zamanda valizi kapıp bu rotayı takip etmeden duramayacağım gibi hissediyorum. allah belanı versin italya! (okuyan hemen kurusun)

şimdi bu haberi okuyunca aklıma doğrudan modern sanatın o en bilinen numarası geldi: boş oda, ortada bir sandalye, 'bu neyi anlatıyor?' diye sorana da 'boşluğun hafızasını' derler. hahaha tamam süper, koleksiyoner bir yerden başlıyorsa yutturmacanın daniskası. bir de 'aradaki biçim' demişler, güzel, bu da üçüncü boş şey olsun. maşallah bu kafayla daha çok anlatacaklar bize.

kozmetik sektörünün en büyük pazarlama oyunlarından biri bence. kremi sürüp masaj yapınca o bölgedeki kan dolaşımı hızlanıyor, şişlik iniyor ve cilt bir anlığına daha pürüzsüz görünüyor ama kalıcı bir çözüm arayan arkadaşlara duyuruyorum: spor ve su kadar etkili bir şey yok.

kremlerin içindeki kafein falan cilde iyi geliyor belki, ama selüliti tamamen yok edeceğini sanmak hayalcilik. yine de kendinizi iyi hissettiriyorsa sürmeye devam edin, psikolojik etkisi de küçümsenmemeli.)

göz altı morlukları deyince herkesin ilk aklına gelen kafeinli kremler oluyor ama benim tecrübem şu ki hiçbiri maymun gibi uykusuz kaldığım gecelerin hakkını veremiyor. kedim beni sabah beşte uyandırmak için patisiyle yüzüme vurmadığı sürece etkili olduklarını düşünmeye meyilliyim. yine de düzenli kullanınca göz altlarındaki o morluk biraz olsun açılıyor, en azından veterinerdeki nöbetteki yorgun halimi maskeliyor. nemlendirici kıvamındakiler daha iyi, jenerikler yapış yapış olup makyajın altında topaklanıyor.

benim tavsiyem içinde retinol ya da C vitamini olanlara yönelmeniz, ama sabırlı olun şekerim çünkü bu işler üç haftada bitmiyor. kremi sürerken parmak ucuyla hafifçe vurarak uygulamak şart, bir de buzdolabında saklananların ferahlatma etkisi inanılmaz, sabah şişliklerine birebir. üşenip sürmeyenlerden olmayın, göz altı kapatıcısı her şeyi örtse de cildinize iyi bakmak lazım, yoksa otuzunda kırk gösterirsiniz. (bkz: kapatıcı kültürü)

aslında herkesin malum sorunu, ama kimse kabul etmek istemiyor. beynimiz sürekli bilgi yüklü, ama hiçbiri işe yaramıyor, tıpkı abur cubur yemek gibi.

parmağındaki boşluk gözüne batıyor, gözün sevgilinin cebinde her şeyi arıyor. ama bazen o anın gelmesi için beklemek değil, sohbetin orta yerinde 'düğün için en güzel kedi mamasını biz mi seçelim' demek gerekiyor.