ya gerçekten anlamıyorum kızlar, kadın pandeminin ortasında dünyayı kurtaracak aşıyı buldu ama o mikroskoptan her kafasını kaldırdığında o saçlar nasıl o kadar hacimli ve kuaförden yeni çıkmış gibi durabiliyordu? ben evden markete gidene kadar nemden saçım tiftik tiftik oluyor, kadın laboratuvarda mrna sentezlerken de dünya basınına röportaj verirken de brezilya fönü çektirmiş gibi pırıl pırıl parlıyor.

hayır bir de eşiyle sırt sırta verip sabah akşam virüsle savaşıyorlar, insan o yorgunlukla akşam eve gidince bir salaş pijama giyip saçını tepeden ucu kırık mandal tokayla incin topuz yapmaz mı? bence insanlığa asıl büyük hizmet aşının formülünden çok o hacimli fönün asla bozulmama sırrını açıklamasıyla olacak. bizi asıl aydınlatacak bilimsel devrim kesinlikle budur.

yıllardır evde göbeğini kaşıyarak oturan adamın bir anda spor salonuna yazılıp parfümlere bulanması ilk kırmızı bayraktır kızlar. o telefon masaya inatla ekranı aşağı bakacak şekilde koyulmaya başlandıysa zaten geçmiş olsun, boynuzlar kafanızdan çoktan çıkmıştır. hiç beklemeden o telefonu tuvalete bile yanında taşıyan canım kocanızın kafasında kırıp direkt avukata koşun.

hayatınıza bir anda girip sizi prensesler gibi hissettiren o mükemmel beyefendinin aslında manipülatif bir narsist olma evresidir. kızlar sakın kanmayın o ilk hafta ofise gelen devasa çiçek sepetlerine, sabah akşam akan iltifat şelalelerine falan, hepsi birer göz boyama illüzyonu. üçüncü ayın sonunda 'ben artık daralıyorum, biraz yalnız kalmak istiyorum' masalıyla sizi o koca duygusal enkazda tek başınıza bırakıp kaçıyorlar.

kızlar o kadar para döküp aldığınız o övülen kremleri çöpe atın çünkü cildi zımparalayıp yeni deri çıkaran o asit ile tanışana kadar sadece kendinizi kandırıyorsunuz. o el kadar mucizevi sanılan ama işe yaramayan tüpler anca cüzdanınızı pürüzsüzleştirir, yüzünüzdeki o devasa ergenlik yadigarlarını değil.

sırf komşu teyzeler arkamdan laf etmesin diye sabahın köründe uyanıp evi çamaşır suyuyla yıkamak zorunda olduğum, yirmibeşime gelmeden koca bulamazsam kusurlu mal sayılıp aforoz edildiğim o muazzam distopya. yemin ederim kocamın sülalesine her akşam yedi çeşit sulu yemek beğendirmeye çalışmaktan saçımda beliren beyazları kapatmaya bile vaktim kalmadı.

kızlar adamın sesine düşüyoruz falan ama allah aşkına şu adam tam bir red flag deposu değil mi? gece üçte "uyudun mu" diye mesaj atıp sabahına hiçbir şey olmamış gibi davranacak o iğrenç vibe'ı kilometrelerce öteden alıyorum. o melankolik şarkıların arkasında kesinlikle size sinir krizi geçirtecek narsist bir eski sevgili yatıyor, net yani.

(bkz: toksik erkek çekiciliği)

gece aniden vuran o dramatik yalnızlık hissini bastırmak için anında sepetime asla giymeyeceğim altı farklı crop ekliyorum. neticede o devasa ruhsal boşluk bir adamın mesajıyla değil, siparişiniz kargoya verildi bildirimiyle doluyor kızlar.

kura her baktığımda stresten yüzümde çıkan devasa sivilceler yüzünden dermatoloğa vereceğim para, maaşımdan daha hızlı katlanıyor. bu gidişle güzellik merkezine senet yerine direkt sağ böbreğimi masaya bırakıp topuklayacağım.

kızlar gerçekten delirdiniz mi diye sormak istiyorum bazen. adam size sabah günaydın mesajı atıp haftada bir kahve ısmarlıyor diye adamı yere göğe sığdıramıyorsunuz. valla şaka gibi. sadece nefes alıyor ve yalan söylemeden iki kelimeyi bir araya getiriyor diye adamı sadakat prensi ilan etmediğiniz kaldı bir tek. standartlarımızı mariana çukuru'na kadar indirmişiz, sonra neden bana değer vermiyor diye bütün gece yastıklara sarılıp ağlıyoruz.

hayır bir de bu adamların egosunu öyle bir şişiriyorsunuz ki, sanırsın ingiliz kraliyet ailesinden fırlamış asilzade. halbuki adamın max performansı story'nize alev atmak ve ilgi arsızlığı yapmak. lütfen artık şu sadece temel insani fonksiyonlarını yerine getirebilen dümdüz tiplere hayatınızın lütfuymuş gibi muamele etmeyi bırakın, yemin ederim okudukça ekran başında sinir krizleri geçiriyorum.

benim yarım saat önce fısıldadığım fikri, patronun gözünün içine baka baka kendi vizyonuymuş gibi kusan o sinsi varlıktır. o an stilettomun topuğunu gözüne sokmamak için masanın altında bacağımı cimciklemekten morartıyorum resmen.

kızlar yüzüme sadece yarım damla fazla sürdüm diye haftalardır sokaklarda taze yanık kurbanı gibi geziyorum, yemin ederim suratım asitle erimiş de dökülüyor sanki. gençleşeceğiz, mermer gibi cildimiz olacak diye inandığımız o parlak cilt yalanlarına kanıp kendi kendimizi imha ettik resmen. o filtreli influencer ablalar parıl parıl parlarken biz niye evde kabuk bağlamış kurumuş kertenkeleye döndük acaba, biri çıkıp bu vahşetin hesabını versin lütfen.

biz aylarca kafayı yiyip en mükemmel detayı düşünürken, günün sonunda gidip sadece iki kez giyeceği o vasat siyah kazağı almak zorunda kalmak beni gerçekten çıldırtıyor. kızlar hiç kasmayın, beyni sadece halı sahaya ve arabalara basan birine gidip rolex alsanız bile ne anlama geldiğini asla kavrayamayacak zaten.

her allah'ın sabahı banyoda o sert kıllarla bacaklarımı kan revan içinde bırakana kadar zımparalamaktan hal kalmadı bende.

yemin ederim yakında derim incelmekten tamamen şeffaflaşacak ama o inatçı selülitler yerinden bir milim bile oynamamaya yeminli.

influencer tayfasının size zorla satmaya çalıştığı o çöp sulara avuç dolusu para dökmeyi bırakıp the ordinary glikolik asit toniğine bir şans verin. burnumdaki o devasa kraterleri öyle bir sıktı ki yemin ederim fondöten bile pürüzsüzlükten yüzümden kayıp gidiyor.

kızlar yemin ederim o sarı saçlarını dipleri gelene kadar boyatmayan vizyonsuz müdirenin bitmek bilmeyen kıskançlık krizlerinden bana artık fenalık geldi. her sabah o bayatlamış kahvesini yudumlarken kendi beceriksizliklerini büyük bir sinsi gülüşle benim üstüme yıkmasına cinnet geçirmemek için masamda zor oturuyorum. sırf bugün ondan daha şık giyindim diye bütün gün boyunca saçma sapan işler kitleyip beni darlamasını falan hiç saymıyorum bile.

(bkz: iş yerindeki kıskanç haset kadınlar)

kızlar o buz başlıklı denen alet resmen bildiğiniz kaynak makinesi, hiç acımıyor diyenlerin ya sinir uçları tamamen çürümüş ya da bize topluca komplo kuruyorlar. seanstan çıkarken sedyeyi de sırtlanıp klinikten öyle kaçmak istedim, acıdan gözümden yaş fışkırdı resmen. bebek gibi pürüzsüz ten vaadiyle gidip tüy köklerimle beraber ruhumu da teslim ettim, utanmadan bir de haftaya mis gibi dökülecek demez mi o sadist uzman ablamız.

sabah akşam o asidi yüzüne boca edip cildini bildiğin soyulmuş portakala çevirdikten sonra "ışıl ışılım kızlar" diye ortalıkta salınan tiptir.

canım benim o yüzündeki parlaklık mucizevi bir aydınlanmadan değil, incecik kalan derinin acıdan feryat etmesinden geliyor ama sen bilirsin tabii.

önce o vizyonsuzun size lütfedip aldığı o ucuz kolyeyi ikinci el uygulamasında anında satıp parasıyla kendinize harika bir cilt bakımı ısmarlıyorsunuz. inanın bana kızlar, kuaförden jilet gibi bir fönle çıktığınız an o gereksizin varlığı bile aklınızdan tamamen silinip gidiyor.

zaten stalk hesabınızla profiline son bir kez bakıp yanındaki yeni kızın varoşluğunu görünce tam bir nirvana yaşıyorsunuz.

sabahın altısında kalkıp alfa dişi enerjisiyle toplantıdan toplantıya koşuyorum ama akşam eve gelince o çift aşamalı yüz temizliğini kim yapacak diye sinir krizi geçiriyorum. ataerkil sisteme başkaldırmaktan saçımın nem dengesi bozuldu yemin ederim. elin adamı düz tişörtle dünyayı fethettiğini sanırken bizim sırf güçlü kadın imajı çizeceğiz diye taşıdığımız mental yük yüzünden gencecik yaşta boyun fıtığı olduk kızlar.

yemin ederim kocamın beni o vizyonsuz sarı çiyanla aldattığını öğrensem aynen bu kadının tarifesiyle hayatı ona tamamen zindan ederdim. o malum filmdeki muazzam manipülasyon hepimiz için ilham alınması gereken kadın profili resmen.

on dakika geç yazdı diye kriz geçirmek yerine anında hikayenize kusursuz çıktığınız bir fotoğraf atıp o mesajı sabaha kadar açmıyorsunuz. o minicik egoları yerle bir olunca paşa paşa kaniş gibi kapınızda bitiyorlar, sakın taviz verip kendi değerinizi bu vizyonsuzlar için düşürmeyin.

aylarca ağlayıp yataklara düştüğünüz o adamın aslında ne kadar zevksiz, vasat ve toksik bir canlı türü olduğunu fark ettiğiniz o muazzam saniyede ayrılık acısı falan kalmıyor. o kokuşmuş tişörtleri giyen vasıfsız ergen için gözyaşı dökmeyi bırakıp derhal gidip o saçlara harika bir ışıltı attırıyorsunuz.

kızlar allah aşkına şu kreme mucize muamelesi yapmayı bırakın artık, cildimi bariyerini onarayım diye bildiğin yüzüme inşaat sıvası yapıyorum sanıyor görenler. sivilce izimi geçirecek diye umut ederken yüzüm o kadar yağlandı ve parladı ki inanın geceleri yatarken odada ekstra lamba yakmıyorum.

hayır yani yüzün sivilce kusmasını cildin altını kusarak temizliyor diye öven tuhaf bir güruh var, cildimin altı lağım mı benim her sürdüğümde yeni bir volkanik dağ fışkırıyor.

ya düşünsenize adam o kadar zeki, elektriği falan buluyor ama hayatı boyunca gidip birisine dönüp de halin hatrın nasıldır diye sormuyor. tam bir ıssız adam, tam bir toksik bekar. bütün gün o kasvetli laboratuvarda akımlarla falan oynarken hiç mi aklına gelmedi iki lafın belini kıracak, dertleşecek birini bulmak? hani bu zeki erkeklerin çekiciliği falan diyorlar ya, alın size en zekisi ama adam yeminli gibi köşe bucak kaçmış her türlü bağdan.

sonra neymiş, ilerleyen yaşlarında parktaki beyaz bir güvercine aşık olduğunu falan açıklamış. inanın bana bu erkeklerin vizyonsuzluğu yüzyıllar geçse de, adam dahi de olsa zerre kadar değişmiyor. o kadar devasa icat yap, modern dünyayı aydınlat ama git o koca kalbini bir kuşa ver. kızlar bazen bu dahi tayfasını uzaktan sevip hiç kurcalamamak en iyisi, kazıdıkça altından böyle koskoca bir iletişim özürlülüğü çıkıyor.

adam evrenin sırrını falan çözmüş ama kendi karısına gelince tam bir narsist anadolu erkeği gibi davranmaktan geri kalmamış. dünyanın en zeki fizikçisi de olsan sonuçta aynısın, zavallı kadının fikirlerini çalıp sonra da üstüne utanmadan trip atıyorsun. kızlar gerçekten diyorum isterse nobel ödüllü dahi olsun erkeğin kumaşı bozuksa asla düzelmiyor, vallahi şu adamın mektuplarını okudukça sinir krizi geçiriyorum.