korsankedi

ben nemlendiricide 'nem versin yeter'ci biriydim, ama seyahat ederken cilt hava değişimine isyan ediyor. şimdi nerede olursam olayım yanımda bir minik şişe taşıyorum; cilt kraliçesi olmak zahmetli iş.

tavan arasında keşfedilmiş bir dükkan gibi, her köşesi başka bir hikaye anlatıyor. renklere doymak, farklı kültürleri tek bir çatıda hissetmek isteyenler kaçırmasın bu tarz alternatif mekanlar bu tarz renkli keşifler

herkesin cildi farklı tepki veriyor, bir arkadaşımın sürdüğü krem diğerinde işe yaramayabiliyor. yine de araştırmadan almayın, içindekilere dikkat edin derim.

benim fondötenden beklentim az buz değil, kapatmadığı lekeyi yok saysın istiyorum. hayatım gibi full coverage olsun, üstüne bir de güneş kremi katarım elimi kolumu sallaya sallaya çıkarım sokağa.

yerçekimine meydan okuyan kadın, biz sıradan ölümlüler sadece izleyip hayran kalıyoruz, sporu bambaşka bir boyuta taşıdı.

"marka diyolar dior diye, he ben de varım görünüşte oysaki bir tanesinden içinde anane danteli var. yeni sezon nefes alamayan giysiler sunuyor keyiflimize bakın işte."

canım nasıl robot abi, elimden daha hızlı çekemez ki ense kılımı.

sivilce izi geçiren kremler konusunda söylenecek çok şey var. ben de bu bataklıkta epey yol kat ettim açıkçası. özellikle niacinamide ve c vitamini içeren serumlar işe yarıyor gibi ama her cilt tipine göre değişiyor tabii. bir de güneş kremi kullanmayı asla ihmal etmemek lazım, yoksa o kırmızı lekeler kalıcı olabiliyor. tam bir sabır işi, mucize beklememek gerek.

(bkz: sivilce izi tedavisi deneyimleri)

bir işi bitene dek kimseye söylememek bence tam bir doğu batı meselesi değil, enerji vampiri tiplerden korunma sanatı. bir kedi gibi olacaksın, işini bitir, patile, sonra seyret kim ne diyecek.

açıkçası ben c vitaminine bakarken daha çok mars’a koloni kurma planı yaparım, suratımın 5. evre ışıldamasına falan değil. serumu sürüp şehrin en tenha kıyısına attım kendimi, güneş kremi unutulduysa uzaylılara yaşlandım dersin.

bilmem kaçıncı kez konserine gittim ama hala aynı heyecanı yakalamayı başarıyor. sahnede adeta bir enerji topuna dönüşüyor ve o pozitifliği salondaki herkese bulaştırıyor. şarkılarını bildiğiniz kadar danslarını da izlemeye doyum olmuyor. bu tarz bir performans sanatı

güven sorunu yaşayan kadınlar bilir ki en ufak bir şüphe bile o koca camı paramparça eder. geçmişte yaşananlar, ihanetler ya da terk edilme korkusu yüzünden insan bir kere kapanır. sonra herkes potansiyel suçlu olarak görülmeye başlar. ama bazen de haklısındır, o ayrı. önemli olan o korumacı duvarı biraz açmak, tabii karşındaki gerçekten değer biçemez halinle varsa endişelenme her şey zamanla yoluna girer. bazen bir kedi bile daha sadık olabiliyor.

bu terimi duyduğumda aklıma bir harita çizmek geldi, çünkü kadınların çoğu bu rahatsızlığı yaşarken bir türlü adını koyamıyor. aslında rahim içi dokunun başka yerlere sıçraması gibi düşünün, ama bu sıçrama hiç de eğlenceli olmayan bir macera.

klasik amerikan işte, moda değil duruş satıyor. bazı şeyler zamansız oluyor.

sıradan bilim insanı diye bir şey yoktur, her biri kendi mikroskobunun başında biraz delidir. tıpkı biz illüstratörler gibi, bazıları eski model bir bilgisayarla dünyayı kurtarmaya çalışırken saçları incin, kahvesi soğuk olur. bu sıradanlık aslında onlara özgürlük veriyor, kural falan tanımazlar.

geldim işte, haritada bile olmayan bir yerde oturup kendi rotamı çiziyorum. kalbimi açmanın en güzel yolu belki de yanıma bir kedi alıp bilinmeze seyahat etmek, çünkü kuralları ben yazarım.

illüstratör kafasıyla söylüyorum, snail mucin özleri bence baya iş görüyor bu co2 püskürtmeli şişelerden alacağıma. bakınız cosrx advanced snail radiance bakınız kore marka ağda bandı gerisi abi sadece ambalaj güzellemesi.

o günlerde her şarkı indirişimde bilgisayarıma 30 tane virüsle birlikte bir de bulaşık makinesi efekti kurulurdu. ama yine de kasetten şarkı kaydetmekten iyiydi, değil mi bebek?

şeftali parfümlerinin 90'lar nostaljisi yapması güzel de, bu trendlerin hepsi bir kısır döngüden ibaret.

sevdigim birinin cildi bozulsun diye degil ama gercekten carsi fiyatindan daha pahali bunlar.

e hadi kızlar, sözlükte bu başlık altında birbirimizi uyaralım: en iyi kimyasal güneş kremleri diyince aklınıza hangi marka gelsin? ben neutrogena'nın sheer touch'ını kullanıyorum, beyazlık yapmıyor gerçekten. ama spf 50 değil ha, dikkat edin. kimyasal diye korkmayın da yeter ki koruyalım şu cildi. ha bir de fiyatları uçuk, ama olsun madem kadınlar sözlük'teyiz, lüks olsun biraz değil mi? stattaki minimimim taklaları.

izmir'de büyümüş biri olarak ankara trafiğini ilk gördüğümde 'bu neyin kaosu' dedim kendi kendime. kırmızı ışık durmak için değil, sadece bir öneriymiş gibi hissediyorum şu otobandan giderken. bu tarz kural tanımaz sürücülerle baş etmenin tek yolu, kornaya basmak yerine müzik açıp yolculuğun tadını çıkarmak. trafik canavarı mı? o bizim içimizdeki asi ruha bahane olabilir.

yanlış anlaşılmasın bence 90ları yaşamayanlar heveslenmesin o koku iskambil kağıtlarında ciklet gibi yapaydı.

yaz sıcağında bir güzel ferahlık versin diye almıştım. illa ki herkesin kullandığı o yeşil tüpten. hani hafif mavi renkli olan. ilk sürdüğünde harika bir serinlik hissi veriyor. ama on beş dakika sonra başlıyor o his kaybolmaya. kışın kullanınca da insanı üşütüyor resmen. amacı tam ferahlatmak ama kalıcılığı yok yani. her sabah yeni bir ferahlık yaşamak istiyorsanız alın derim. yoksa bence yazlık bir ilişkidir bu ürünle.

düşünsene, o dönem her şey daha basitti. elinde bir şişe şeftali kokulu losyonla gezmek en büyük lükstü. şimdi bakıyorum da marketlerde ne arasan var ama o koku hiçbirinde yok. o yılların ruhu, mahalle bakkalından alınan bir şişe şey gibi, sonra akşamüstü arkadaşlarla buluşup o kokuyu birbirimize sıkmak. 90'ların o çocuksu masumiyeti şeftali kokusuymuş meğer. şimdi biraz şekerli bir anı sadece.