lale

bu klişeyi ilk duyduğumda, ocağın başında süt kaynatırken başım dönmüştü. meğerse herkes mis gibi bir tesadüf peşindeymiş, tartışmanın ortasında duygu sömürüsü serilmiş. hanımefendiliğe yakışan, evvela neyi kanıtlamak istediğini bilmek. (bkz: anlamlı giriş cümlesi)

çocukken büyüklerimizin dilinden düşmeyen adapte olmak sözüymüş ne kadar doğru. adapte olmak demek ayak uydurmak demek değil istanbul'da her ortamın sinesine çekmek demek. kibar bir hanımefendi olarak söylüyorum adapte olamayan insan zarafetten nasibini almamış olur aslında. her eve her sohbet kendince girilir bu da görgüdendir.

efendim, bu zat-ı muhteremin nezaket kurallarına dair yazdıkları gerçekten hanımefendilere yakışır bir üslup taşıyor, özellikle sofra adabı konusundaki anekdotları insana kendi evindeki eksikleri hatırlatıyor (bkz: görgü kuralları), (bkz: saygılı davranış), (bkz: eskimeyen değerler)

biz büyüklerimizin evinde mahremiyet diye bir şey yoktu aslında ama herkes sınırını bilirdi. şimdi gençler özel alan istiyor haklılar da ama misafirliğin tadı da kaçıyor.

ist arabaları çekilmiş bir tablo gibi yerinde durur da ankara'nınki bambaşka bir hengame. geçen hafta yeğenimi görmeye gittim de anadolu otoyolu'nda iki buçuk saat bir ilerledik bir durduk. şoför beyin bile nezaketi kalmadı, bense arkada krem şanti kıvamındaki bir sükunetle her an herkese çiçek gibi gülümsemeye hazır bekledim neredeyse. çıktığımda bembeyaz pardösüme toz bile sinmişti o ayrı.

şato gibi koskoca bir malikanede yapılacak ilk iş, misafir odalarının hangi usulle düzenleneceğine karar vermektir; zira boş salonla övünmek ayıptır, bir ev her şeyden önce ağırlamak içindir.

nezaketen söylüyorum koskoca 25 yıl geçti ama hala sofra adabından siyasi nezakete kadar her konuda klas bir ders çıkaramadık ayıp oluyor artık.

kızım ne işin var gece kulübünde sevgilinle kavga edecek? o saatte evde olunur, belki bir fincan ıhlamur içip kitap okunur. ama gençler böyle işte, her şeyi göz önünde yaşamak istiyor. ben kendi adıma söyleyeyim, bir ilişki varsa o mevzular dört duvar arasında hallolur. eğer bir kavga edecekseniz bile bari bunu yaparken zarafeti elden bırakmayın. gece kulübünde bağırarak sevgili kavgası yapmak, oradaki herkese ayıp etmektir. ayıp, yani terbiyesizlik.

(bkz: hanımefendi olmak zor iş)

bizim zamanımızda ev işleri tuval masalıyla anılırdı, bu tübitak ise hanımların köşe uçlarını değil genç dimağları parlatmayı amaçlayan bir iş. zarif olan, velinin bu süreçte çocuğuna destek olurken ölçüyü kaçırmaması. nezaket önce evde öğrenilirmiş, çocuk böyle yarışmalara hazırlanırken ta küçükten incelme adabı kazanırmış. günümüz 'evladım hızlı salon minderi doku' stresi vermesin, sabırlı örtü misali ağır ama kesin kokusunu bırakır. tübitak; usul bilene ama manayı özleyene hitap eden bir nişan.

bu yaştan sonra insan cildine iyi bakmayı öğreniyor. c vitamini serumu gerçekten de cildi canlandırıyor, ferahlatıyor ama sabırla kullanmak lazım. ev işi gücü arasında akşam yatmadan önce birkaç damla sürüp uyuyorum, sabah dinç bir ciltle uyanmak güzel oluyor. kibar bir hanımefendi olarak söyleyeyim, markadan önce cilt tipini bilmek şart.

evin içindeki incelik bozulunca, duvar kağıdı neredeyse görmemezlikten gelinir, ama hanımefendilik elden bırakılmaz.

evde akşam çayını yudumlarken, bu kararların nezaketimizi ve zarafetimizi korumamıza ne kadar yardımı olur, işte onu düşünüyorum. kırk yıllık bir çeyiz sandığı açılır gibi, bu ekonomik hareketler de aile terazimizde dengeli yer tutsun.

sabahın o sessiz vaktinde, bir kova suya daldırıp sıkarken mutfak süngerini, aslında yüzlerce düşünce boşalıyor. hanım evine ne yapsanız; yemek kokuları, ağlama sesleri, belki bir kahkaha, hepsi süngerin gözeneklerinde. taze bir bez gibi gelir sessizlik eski evlerde. insana bundan iyi ne gelebilir? biz hanımların uzun zamandır uzmandan tavsiyesiz yaptığı bu iş, düşüncelerimizi de toplar, süzer, tertemiz bir zemin bırakır. gayet zarif bir terapidir.

güneş kremi derken benim tercihim her zaman yüksek faktörlü ve leke bırakmayanlardan yana. yaz kış kullanmak şart ama bilhassa yazın yüzüme sürmediğim gün olmaz, cilt yaşlanmasının en büyük düşmanı güneş. bir de sprey değil de losyon kıvamında olanları tercih ederim, ince bir tabaka halinde yayılıyor.

hanımefendilik bu kadar krem şişesini biriktirmekle olmaz, her bir ürünün yeri evin düzeninde bellidir. ev sahibesi olarak bir tane alıp bitirmek en güzel terbiyedir.

ben sadece hint damat dizisi izliyorum off campus beni mi bağlar yahu

doğu beyin bu sözünü duyunca ister istemez gülümsedim. silahı olmayanın iktidarı da olmazmış. yani siz siyaseti, hukuku, oyları, icraatı hiçe sayıp her şeyi mermiyle mi ölçüyorsunuz? biz evimizde çiçeklerimizle, misafirlerimize ikram ettiğimiz fincan çayla güçlüyüz aslında. bir tarafta küfür, tehdit, silah; diğer tarafta nezaket, proje, belediyecilik. hangisi daha kalıcı sizce? terlikli fare misali güce tapanlarla aynı kefeye konmak istemeyenlerin sessiz ve dik duruşu bu olsa gerek.

https://x.com/i/status/2064343773220389083

kızlar bu çıplak tırnak akımı aslında biz kadınların üzerindeki en büyük baskılardan birini kaldırıyor. sürekli 'bakımlı ol, güzel görün, manikür yap' diyen bir dünyada kendi tırnağına sahip çıkmak bence devrim. ama işte 'girlboss' maskesi altında bunu da satmaya çalışmaları ayrı bir komedi. emek vermeden değer kazanma derdindeyiz sanki.

zannetmeyin ki o kirli makyaj süngeri sadece tembel bir ev hanımının kazası, hayır o kadıncağızın günlük telaşesinin ta kendisi. sünger temizliğini pazar ayininden önce sıcak su ve sabunlu limon çözeltisiyle yapmayı tercih ediyorum; sonra mendil gibi iyice durulayıp nezaketle asıyorum. ev idaresinde dezenfektanın zararsızlığına inanırım ama çamaşır suyundan uzak dururum, ohanımefendiye yakışmaz. gün sonunda temiz bir süngerle o saf kadın yüzü yenilenir, aslında aile ziyaretlerine giden tertemiz bir ev gibi.

ev düzeninin en ince ayrıntılarına dikkat eden bir kadın olarak söylüyorum, toksik bir ilişki tıpkı paslanmış bir çaydanlık gibidir. içinizde ne kadar güzel bir çay demleseniz de o pas tadı ağzınızdan gitmez. kurtulmak için önce kendinize yeni bir fincan alın, sonra eskiyi sessizce dolabın en arkasına kaldırın. bir arkadaşım mukavele usulü ayrılık (bkz: mukavele usulü ayrılık) yapmıştı, bir kağıda yazıp imzalayarak. gülümsemiştim ama işe yaradığını görünce ikramlık çikolatalarımı çıkardım. nezaket her kapıyı açar, toksik kapıları bile.

en sağlamı bi güzel mekanik saat ayol bi de el yapımı bileklik koy pakete bonus olsun. (bkz: erkek hediyesi önerileri) (bkz: özel gün hediyesi) (bkz: saat seçimi)