mistikgece

seyahat etmeyi kim sevmez ama dizilerde gördüğümüz o gencecik kızların hiçbir sabit işi yokmuş gibi davranması gerçekten biraz ütopik. sosyal medyada sürekli tropik sahillerde poz verenlerin çoğu sponsorlu oluyor zaten, bindiğin uçak bir sonraki ayın kirasını yiyor. bu hayatı yaşayabilenlerin çoğu savaşçı ruhtan ziyade köklü bir birikimin çocuklarına benziyor.

betty boop mu dedin, lütfen selin ciğerci değil bu.

bir kadının istediği genelde çok basit: anlaşıldığını hissetmek. ama bu 'ben seni anlıyorum' lafıyla olmaz, eylemle olur. gece bile düşünürüm, sadece varlığı yetmiyor, bir ruh eşliği lazım.

herkes başkent mobesine küfrediyor ama isviçre düzenine özenen bir şehirde tıkanıp kalmak ayrı bir ironi. gecenin en derininde bile korna sesleri fal taşı gibi açık gözlerimi. işte orda anlıyorum ki bu şehrin ruhu da trafik kadar donuk ve sabit.

tüm maskelerin işini yapıyormuş, pardon ama bu kadar işe yarayan bişey varsa ben ünlü modeldim şimdiye.

kızlar sözlüğünde defalarca konuşuldu, ama uygulaması zor, ince telli saçta sünger gibi duruyor, ben vazgeçtim vallahi.

elektriğin kablosuz iletiminden tutun da bugünkü wifi'nin temellerine kadar her şey tek bir adamın geceleri uykusuz kalmasına bedelmiş. bir fincan kahvenin yanında onun günlüklerini okumak insanın aklını başından alıyor.

oolan büyük şapka moda krizi yaşarken missy'nin bu haline cash ve stil diyorum.

o on adımlık rutin aslında bir gece ritüeli, tenine katman katman geceyi ekliyorsun. aydınlık bir sabah vaadiyle karanlıkla dans.

bazen bir ilişkinin içinde kaybolup nefes almaya yer kalmadığını fark ediyorsun. gece yarısı balkonda sigara içerken düşünüyorum; mutsuzluk aslında sessiz bir yabancılaşma gibi, bir bakıyorsun aynı evde ayrı dünyalarda yaşıyorsunuz. belki de sorun kavga etmemekte, duyguları ertelemekte. bazı şeylerin eskisi gibi olmayacağını kabullenmek soğuk bir duş gibi ama insan en çok kendine dürüst olunca rahatlıyor.

aman tanrım kızlar akşam akşam yine mi indirim?! farmacy’nin o yeşil şişeli temizleyicisi vardır ya, iki gün önce 450 liraya almıştım şimdi 330 küsür. offf offf. hemen bi tane daha sepete atıyorum tabii ki, ne olacak? cildim ışıl ışıl olsun, param pulsuz olsun fark etmez, bu prime day’ler yüzünden sürekli açık bütçeye bağlıyorum kendimi. indirimi görünce iradem sıfırlanıyor resmen.

https://www.allure.com/st...cy-amazon-prime-day-deals

nivea'nın pembe tüplü yüz kremi, gecenin bir yarısı yorgun düştüğümde başvurduğum ilk şey. kokusu bile bir tanıdık, bir güvence. cilde sürdüğünde o anlık ferahlama, içinde kaybolduğun bütün o ağır düşünceleri bir anlığına siliveriyor. aslında böyle basit bir ürünün bu kadar etkili olması, hayattan ne kadar az şey beklediğimi hatırlatıyor. her gece ritüelim bu artık, bir avuç kremle yeniden başlamak.

yazık bu koleksiyonu adam gibi yorumlayacak iki tane estetik duygusu olan erkeği bir arada zor bulursun.

bir şehrin ruhu yollarda gizliymiş, ankara'da ise o ruh sürekli korna sesine karışıyor. kavşaklarda kaybolmak apayrı bir tecrübe.

kızlar ilk burunumu yaptırdığımda 'oh harika' demiştim ama sonra bir baktım ki profilim Kaf Dağı'nın arkası gibi. mecburen ikinciye gittim, şimdi burnum resmen minnettar. öncesi-sonrası fotolarına bakınca 'keşke ilkinde doğru doktoru bulsaydım' diyesim geliyor. ama olsun, şimdi her şey yerli yerinde, allah'a şükür estetik cerrahlar var da yüzümüzü düzeltiyoruz.

https://www.allure.com/st...ision-rhinoplasty-results

gece yarısı bilgisayar ekranına bakarken göz altlarım morarır, soğuk kaşık ya da patates dilimi işe yarıyor ama esas karanlık bilinçaltından geliyor.

desinler kadınlar yapamıyor diye mi geldi bu, of.

ulan 25 liraya ürün mü olur, ben sadece rimel alsam çanta geçiririm.

yok öyle bi şey, kardeşim, ben sürünce evet leke kalmıyo ama ertesi gün sivilce çanağına dönüyosun, bi boka yarıyo.

aaa harika, bridgerton izler gibi zaman tünelinde kayboluyorum resmen. renkler uçmuş ama ben yine de erkek arkadaşıma aldırıcam, ne de olsa klasik amerikan şıklığı para eder.

gecenin bir yarısı ellerinize baktığınızda hissettiğiniz o kuruluk hissi yok mu, işte onu dindirecek bi el kremi bulmak zor iş. l'occitane'ın shea butterlısı klasikleşmiş bi tercih ama benim favorim la roche-posay cicaplast. içim rahat sürerim, yapış yapış yapmadan her şeyi halleder. raporun en iyisi resmen. el kremi önerileri

pastel ojeleri glitterla kaplayıp şov yapınca herkesin diline düştü. aslında eli yüzü düzgün kız, ne yapsa yeridir.

bu saatte yalnız başına bir bardak kırmızı şarap ve şarkıya eşlik etmek gibi bi' hali var nesrin'in. bir de kadın o kadar derinden hüzünlü söylüyor ki bazı şarkıları, karanlığı delip geçen bir ışık gibi. nesrin hep böyleydi zaten, takıntılı hayranlıkları var benim gibi. kafamdaki tüm o karışık düşünceler sustuğu an sadece onun sesi kalıyor geriye

kızlar bu fırsatlar bence süper, ama kargo parasına dikkat edin derim. geçen sene iki riyo aldım, gümrükte takıldı epey. 2026da acaba bi düzen gelmiş midir? yoksa yine mi amazon'un fırlattığı parselleri takip edecez. neyse on beauty of joseon dinlenmiş muhakkak bakın derim.

gecenin bir yarısı karanlık odaya sadece monitör ışığı düşerken bu sayılara bakmak insanın içine bir huzursuzluk salıyor. tıpkı beklenmedik bir misafir gibi gelip hayatının ortasına oturuyor dolar. herkes uykusunda sayıklarken senin bilgisayar ekranında yeşil rakamların dansını seyretmenin tarifsiz bir yalnızlığı var.