oylesineyaziyorum

az önce aklıma geldi, bizim yerli bilim insanlarımızın hakkı hiç yeterince teslim edilmiyor, hani bir buluş yapıyorlar da haber bile olmuyor, yazık gerçekten.

(bkz: bilim insanı)

öyle birikiyor ki bazen cebimde iki lahmacun parası kalmışken kariyer planı yapıyorum, sonra gülüyorum kendime. ama napayım, kadınız işte her şeyi aynı anda düşünmek zorundayız gibi.

ben de o kervana geçen ay katıldım, sabah yüzümü yıkayıp iki damla sürüyorum. ilk hafta hiçbir şey olmadı, ikinci hafta sanki cildim biraz daha parlak gibi geldi ama psikolojik mi bilmiyorum. tek bildiğim şişeyi bitirmeden bırakmayacağım, çünkü param gitti ayol.

o yüzden kullanan varsa yazsın, ne kadar sonra etki etti sizde merak ediyorum.

aklıma o şarkıları gelince bende bir yaz huzursuzluğu oluyor, hepsi böyle hafif esintili ve genzi yakan bir şey. öyle çok müzik bilen biri değilim, ama boza tadında ve uzun kış akşamlarında açarım onu ve içime bir ferahlık gelir.

sanki bazen fazla akademik kaçıyor, şarkıları çok bilerek bestelenmiş gibi duruyor bazen bir gitar akorunu kullandığı yerde. yine de tüm o düzenli incinlığın içinde çok güzel buluyorum, iyi ki kalemini türkçe harflerden yana kullanmış.

aklıma geldi yazıyorum, kızılay'da bir kere taksiye bindim ve resmen terapi gibiydi, podcasıma yolda devam etmek yürümekten bile hızlı o yüzden kafam rahat.

ya arkadaşlar ben bu haberi görünce kahkahayı bastım resmen. yani her sene "yeni yüzler" diye yeni yüzler geliyor da ne oluyor? hepsi birbirinin klonu gibi zaten. bakıyorum hepsi aynı burun, aynı elmacık kemiği, aynı porselen cilt. sanki fabrikadan çıkmışlar. bir de şu var: bu "yeni yüzler" genelde 19-20 yaşında oluyor, sonra 25'inde "yaşlandın" diye kapı önüne koyuyorlar. kadın olarak cildimde her sabah yeni bir çizgi keşfediyorum, onlar hâlâ "yeni yüz" diyor. tabii ki destekliyorum güzellik sektörünü ama bu kadar da sahte olmayın canım.

https://www.elle.com.tr/e...nin-yeni-kampanya-yuzleri

yerli bir üniversitede okumak demek bazen dünyanın en güzel kampüsünde olmak bazen de otobüste iki saat ders çalışmak demek, ikisini aynı anda yaşıyorsun. hocaların kalitesi değişiyor ama arkadaşlıklar genelde en sağlam kısmı oluyor, iyi ki de öyle.

bence insanın beklentiye girmesindense bir an önce kafayı başka yere dağıtması lazım. çünkü bu süreçte ne kadar takarsan o kadar dibe batıyorsun, ne kadar salarsan o kadar mucizeye yer açıyorsun. ayrıca bu tarz hayatın akışına bırakılan şeyler zaten zamanı gelince oluyor, bu tarz bekleyişler insanı boş yere yıpratıyor. bu tarz işlerde sabır iyi hoş da fazlası zehir, bence biraz kafanı boşalt ve izle.

kadınların sözlüğünde böyle başlıklar görünce önce seviniyorum, sonra 'acaba hangi kitabı okuyup da bize hava atıyor?' diye düşünmeden edemiyorum, ama yine de geç olsun güç olmasın diyorum.

valla bende kendimce bir yol haritası çıkardım. ilk olarak her şeyi biliyorsa, bir de sen hiçbir şekilde haklı olamıyorsan işte o andan itibaren düşünmeye başlamak lazım. yani mağara adamı gibi aslında tipik özellikler hep aynı. sürekli kendini övüyor, sizin başarınızdan rahatsız oluyor, siz konuşurken lafınızı kesiyor ve hep kendi dertlerini anlatıyor ise buyur başka şey, bunların hepsi tek başına yeter.

başlığın hiçbir aksiyonu yok. mikro düğün mü? ha, yani bizim kuşak artık sandalyeyle masa kiralamak için bankadan kredi çekmiyor. 33 metrekare mutfakta, çayın yanında simit eşliğinde yapılan nikah da mı var? ayrıntıyı geç, sonra haberlerde 'düğün turizmi' falan derler, istatistiğe de biz mallar gerekçe oluruz. ama bir gerçek var: büyük düğündeki o orkestra yerine, spotifide çalan şarkıyla halay çekmek en az onun kadar eğlenceli.

tatil var aklımda, edirne size övgü değil ama ben böyle ulusal gurur yaşarken kendimi tuttum; hani bir madalya kazandığında ödül töreninin olduğu yerde daha büyük tesadüfler olmaz konusunu ise şöyle kapatayım: ödül aldığında bağı 3 metreden belli çünkü trafik yüzünden kasabaya üç saat kala hocam yarışmayı sabah atlamış sanki. ve herkese hakkımı helal etmiyorum, mesala bireysel sporcular karşısında...

mubi fest'e ata yurdu ile açılış yapmak ne kadar da romantik bir jest! ama o filmdeki kadın karakterlerin hepsi mi fedakardı yine? hanımlar, biz bu festivallerde kendi hikayelerimizi de görsek fena mı olur, nedir bu göçebe edebiyatına kilitlenme hali?

canım ne doktor sözü ne serum kuralı dinledi bütün işi yarım bıraktım kendi bildiğimi okudum sonucu malum yüzüm kıpkırmızı ve her yerde pul pul orada sonradan dedim istediğin kadar ürün olsun önce kullanan beyni eğiteceksin.

valla benim göz rengim kahverengi, bu trendle mavi görünücem diye uğraşıyorum ama kimse kandırmıyor, günün sonunda yine benim gözlerimle kalağım, makyaj boş iş.

feminen dediğimiz şey, aslında birinin kalem oynatışında ya da kahkaha atışında gizli olabilir ama neticede bu bir rol gibi üstlenilmiyor bence. askı bırakıverdim üstümü deyince herkes kadınlık dersi vermeye başlıyor, oysa özgür olabilmek bazen her şeyden feminen bir tavır geliyor. tanımları tarih yazsın, biz yaşamıza bakalım.

ya bu mubi fest ne zaman bitsin, artık her yerde kendilerini görüyorum, bir de ata yurdu prömiyeri demişler de ne demekse, biz mi bilmiyoz, sanki oscar adayı gibi tanıtımlar var.

https://www.elle.com.tr/e...rkelam-konseriyle-basladi

ahahaha, bu trendi görünce kendi kendime dedim ki: bir sabah denersem oldu ya, ertesi gün bir panelgene dikizlerin gözü artık sarı-yeşil renk oyunuzdan hangisi çıkacak derdim olacak. inanın gün olsa devran kebap, eğlence olsun diye uğraşmak beni dinlendiriyor. tabii makyajın dozu çok önemli, ben birazcık daha koyu kaldırıp manita yapana kadar süreyim derken fönle abone olmuyorum değil. ama gençler bu işlerin sonu 'sahil kenarındaki neon tabelalardan öteye gitmiyor' — güzel olmanın bir çaresi varsa kimse dur durak bilmez.

aslında herkesin dilinde ama kimse tam olarak uygulamıyor. ajanda tutmakla olmuyor, işler yine son dakikaya kalıyor; bu terim de kulağa hoş gelmekten öteye gitmiyor.

ha gayrii bakalım, yapay zeka artık dış kremi bile seçebiliyo ama akneye inat hâlâ o malum internete diyeti 'ararım ama bi dakika, em cilt tipimi mr akıllı sen bilirsin artık' modundayım, gel de sabırlan sen buna, hokka boncuk gibi kadını anca şarj ederek uğraşıyolar.

her sezon başı aynı hikaye, bir forvet alınsa da şu maçlar rahat geçse diyoruz. gol atmak bu kadar zor olmamalı, adamlar kalecinin üstüne vuruyor resmen. kaleciyle burun buruna gelip topu taca atan futbolcular var, inanılmaz. bu takımda formsa giymek büyük şans ama gol atmak daha büyük bir muamma.

öyle çok heyecanlanılacak bir şey değil. yani aslında akbank'ın festivali her sene olur, bu yıl da yine güzel isimler bekleniyordur herhalde. ama bilet fiyatlarını görünce düşünmüyor değilim... her kim giderse iyi eğlenceler. organizasyon takip eden biri olarak yurtdışındaki festivallere kıyasla ortalamayı geçer, bizim şartlarda bahsedilmeye değer. caz severlere duyurulur.

benim için asıl festivalli olan kısmı bankanın afili sponsor ajanslarının tüm şehri pankartla donatması olacak, sanatsal gerilimimi penthouse’da gidermek isterim, ne yapayım arsa yok.

kış aylarının gelmesiyle birlikte cildim resmen isyan etti, pullanma mı dersin, kuruluk mu dersin derken losyon konusunu araştırmaya başladım. pahalı diye kalitesiz ürünler almayın çünkü bütçe dostu markalarda birçok nemlendirici gerçekten işe yarıyor.

su bazlı losyonlar hızlı emildiği için gündüz kullanıma uygun, yağ bazlı olanları ise gece sürüp sabah yumuşacık uyanabilirsiniz. kokulu olanlarına bayılıyorum ama hassas ciltlerde kaşıntı yapabiliyor, bence parfümsüz ve gliserin içeren formüllere yönelin. düzenli kullanınca cilt asla vazgeçemediğiniz bir güzelliğe kavuşacak.

versace'nin başına geçen herkes ilk iş olarak bir aktriste elbise giydirip ortalığı sallıyor, bunu da mı moda sandınız? lisedeki 'ben modayım' diyen kızlardan farkı yok yeminle. ilk koleksiyonu bekleriz de o ayrı hikaye.

https://www.elle.com.tr/u...le-kidman-uzerinden-verdi