retinol batağına düşüp iguanaya dönmek

kızlar allah aşkına biri bana bu retinolün övüldüğü kadar mucizevi bir şey olduğunu kanıtlasın. porselen gibi bebeksi bir cildim olacak vaatlerine kanıp maaşımın yarısını o meşhur markanın serumuna yatırdım. ilk üç gün her şey harikaydı, ben niye bunu yirmilerimde keşfetmedim diye havalara giriyordum. ama dördüncü gün aynaya bir baktım, suratı pul pul dökülen, asit fıçısına düşmüş bir iguana bana bakıyor. o meşhur cilt kusma evresi dedikleri şey bildiğin ergenliğime ve aktif volkanik dağlara açılan bir portalmış.

nemlendirici banyosu yapsam da o derim asla neme doymuyor, üstelik kazara mutfak penceresinden süzülen güneşe denk gelsem yüzüm mangalda unutulmuş domates gibi kızarıyor. hayır anlamıyorum, o pürüzsüz koreli influencerlar bunu içiyor mu da sadece bende böyle bir eziyete dönüştü bu iş? güzelleşmek uğruna çektiğim şu çileyi görseniz gider mahvolmuş cilt bariyerimden diz çöküp özür dilersiniz, o derece büyük bir hüsran.