bir hikaye nasıl yaşar

bir hikaye yaşar çünkü içinde bir tırmanış vardır, düz ovada yürüyen hikaye çabuk unutulur. dağ gibi düşün, zirveye çıkan yolda her kaya bir dönemeç, her dönemeç bir cümle. ben kamp ateşinin başında anlatılan hikayelere bayılırım, orada ne süs var ne gösteriş, sadece yaşanmışlık var.

hikayeyi yaşatan şey anlatanın nefesidir bence, korkmadan anlatmak lazım. düşüşü de, çamuru da, zirvede çekilen o derin nefesi de anlatacaksın ki hikaye sende kalmayıp bir başkasına geçsin. zirvede görüşürüz.