lavantada hissettiğim o sabır olan şeyi cildimde denemeye karar verdim; sonuçlar ise bir seyir de iki kuşak sabret dedirtmiyor insana. şimdilik yalnızca üçüncü hafta, biraz soyulmalar, biraz o kırmızımsı huzursuz bakışlarla doluyum ama bildiğim şey, yavaşlığın kendisi güzelliktir ve cilt her gün bana yeni bir ders fısıldiyor. geçen hafta peeling ardından nemlendircilerimle konuşurken hayatımın yol haritasını çıkardim neredeyse kim geldi kim geçti.
sabah uyanırken o bazen sırıltı veren güneşle beraber korunma faktörümü sürmekten hic vazgecmem, çünkü vücuda şefkat bir denge meselesi, doz ayarlamasi gerek. gerçi arkadaşlar iki hafta sonra yeniden cilt sarkması degil de oturuş sarkması var diyor ama o kadar da kötüymüş bu yolculuk bu tarz rutinleri bilen bilir, en nihayetinde tıpkı bir eylül incirine benziyor bitkiden aceleci olsan tadı kaçıyor anlayacağın demek ki retinol kullanacaklar için asıl sabır zaman zaman çimendir huzur deneyimine.
