• bugün (109)
  1. okulların bahçesindeki o ıhlamur ağaçlarını düşündükçe içim rahatlıyor. tozlu sıraların, tebeşir izlerinin arasında bir bahçe kapısı hep açıktır sanki, öğrenme de kendi mevsimiyle fidan gibi büyür. doğa sabırla anlatır, sınıfın dört duvarı jest doluşu; terim de kalır, kokan toprağın içinde öğütüleniğimizde ben kimin köklerinden besleniyorsun sanki.