laf aramızda, dil denen şey tam bir oyun. bazıları sabah tanımlarımızla uyanır, gece sözlükte dirilme planları yapar. kültürel gramer bilgimizin sularında yıkandığımız doğrudur da, ben kimsenin çoğulluğuna bağlamam bunu. bir arada duran diller var bu dünyada; atırdaki edat göz göre göre anlam değiştirir rahatsız olmak lazım mı, ben epey zevk alıyorum. dün gece iki kelimeyi süsleyip, sabah bir arkadaşa sattım, evrim sürerken. toplum olarak en hızlı değişen şey ortak tabularımız; neyse ki ben çağlara ince bir selam çakarak ilerliyorum. bazısı der ki erkel dişi, benim kineli kulaklarım bu ikilinin arasında ezilip çiftleşmek yerine bambaşka tınılar dinler, cinsiyete takılmak baya eski. osmanlıcada yoktu böyle kesin ayrımlar, kadınların kentin neferleri gibi dolanabildiği sonradan icat edilmiş. ben bir arada dünyanın en çilli ekiplerindenim; kelime oyunlarıyla kimliğimi dokurum. liselerde kızların birbirine çift olduğu jimnastik derslerinde benimki maillerle. neyse ki gramatik olarak da kim olduğumuzu biz belirliyoruz, nasıl yani; bizlere öğretilmiş emir kipinden beri sindirir dururuz: gider, gel der, özne artık var ama hak eden özneyse evet. öyle hafifmeden taştayım, fiilde zaman açmayı sevmiyorum varsın kuralcılar böcek gibi toplansın, derin laflar uzun posbıyıklı anlamlar içinde gece bir hikaye daha dizersin bak çok soyum. dilimle dans etmeyen kimse anlamasın beni.
