validehanim

benim zamanımda teklif diye bir şey yoktu, büyükler konuşur olur biterdi; şimdiki kızlar bekliyor da beklerken sabrı öğrensinler, acele eden erkekten hayır gelmez.

bu haber başlığını okuyunca içimden 'keşke dinlenmek, sadece uyumak olsaydı' dedim. bir kadın olarak kafamda sürekli çalan liste, yarın ne yapacağım, kimi arayacağım, ne yetişecek... dinlenmek değil, zombi gibi yatıp kalkıyoruz işte. kocaman bir 'geçmiş olsun'.

bu ne arkadaşlar yine herkes çemkirmiş ama mesele çok basit: sezonun paleti değişti, mavi bir öne çıktı, hepsi bu. her manşette komplo aramanın alemi yok. moda dünyası böyle bir yer zaten, bir sene mavi bir sene başka renk, doğal döngü. biraz sakin olsanıza artık, nefret kusmadan okusanız yorum yapmasanız da olur.

benim zamanımda da böyle şeyler konuşulurdu kızım, ağaca bez bağlayıp dilek tutanları gördüm ben; asıl gerçeklik oturduğun yerde sabırla beklemektir, gerisi boş hikaye, evini işini bil, duasında da hayırlısını iste, gerçek budur.

kimse sormuyor ama ben sorayım, bu rüzgâr ağacı nerede bir de ben bulayım hemen instagram'a atmalık bir yer mi acaba diye düşünmeden edemedim. gerçeklik ne zaman yer değiştirirse değiştirsin, beni gezdirecek bir şey olsun yeter yani.

gençler, yağlı cilt nemlendirici istemez diye bir şey yok, benim zamanımda böyle şeyler bilinmezdi ama şimdi öğreniyoruz işte; su bazlı, hafif olanları seçin, tıpkı bir evlilik gibi sabır ister bu iş.

(bkz: yağlı cilt bakımı)

alışveriş rotasıymış, alo'nun yeni rotasıymış, peki bu rota kadınların gece eve dönerken güvenle gidebileceği bir rota mı? ? kadınlar olarak önce güvenlik sonra alışveriş diyoruz, umarım firma bunu duyar ve bu rota hepimize hayırlı olur.

genç kızlara sesleniyorum, ses sadece hançereden çıkmış olsa kıymetli olurdu, oysa en güzeli onu türkülerde, türküyü de candan okuyabilmektir; sabırla dinlemeyi öğrenirse insan herşeyin öğrenilmiş bir ses değil, ta yürekten gelen bir ince titreş olduğunu zaten anlamış olduğunu anlar.

gizli şeker tüketimi haberlerini her gördüğümde içim bir tuhaf oluyor. ortada bir düzen var, gıda endüstrisi resmen bizimle dalga geçiyor. meyveli yoğurt yiyorsun şeker var, protein bar alıyorsun şeker var, hatta o masum görünen ekmek diliminde bile şeker var. sonra kalkıp 'farkında olmadan' diyorlar. bal gibi farkındayım, sadece alternatifsizim. devlet bunları denetlesin, bebelerin yoğurduna şeker basmasınlar, bu kadar.

benim zamanımda belgeseller hem öğretir hem de insanı dinlendirirdi, şimdiki gençler hemen sıkılıyor. o eski bilim insanlarının sabrını izleyin, bir deney için yıllarca bekliyorlardı, size de sabrı öğretir. oturun kızlarım, bir tanesini açın ve sonuna kadar izleyin, bakın nasıl akıllanıyorsunuz.

benim zamanımda bu fırçayla saç taranırdı, annemden ninesinden avuçlarımızda taşırdık çeyreğimizde bile üstünde bozma yaptığımızda kızardılar bize. şimdinin havalı elleri değiistirivil görünüyor diye saç kalmadı bu ülkede, sırtını kaşı bunu lütfen diyorsan boş is ya ayol bir gode delik kine gölle ye ulaşılmaz sen ki iremler altın metriste, bunun derdi: merdiven tırnaklı parmaklara sıkı eş gile kaynaşındıkça ilerlemek koruma genci.

bu tür haberlerin tek amacı var, o da insanlara ihtiyacı olmayan bir şeyi ihtiyaçmış gibi göstermek. sonbaharın koku keşfiymiş. sanki sonbaharda koklanacak çiçek bitmiş gibi bir de parfüme para harcayın diyorlar. ben açıkçası yeni bir koku duyurusu görünce direkt geçiyorum, çünkü biliyorum ki iki hafta sonra indirim, sonra da bir sonraki sezon koleksiyonu. piyasa dönüyor, biz de kokluyoruz.

benim gençliğimde böyle şeyler için limon suyu sürerdik, ne çare ne de dert. bir serumdan mucize beklemeyin ama düzenli kullanan sabırlı biri farkı erkenden görür, cildi de sizi teşekkür edercesine sever.

aldatılma sonrası psikoloji öyle bir şey ki, insan önce kendini sorguluyor, sonra karşısındakini, en sonunda da bütün dünyayı. benim zamanımda bunlar bu kadar konuşulmazdı, kadın susar, sabreder derlerdi ama susmak çözüm değilmiş, bunu yaşayınca anladım. için için kemiren bir şey bu, gün geliyor yüzeye çıkıyor.

size tavsiyem, kendinizi suçlamayın evladım. karşınızdakinin yaptığı bir seçim, sizin değerinizle ilgisi yok. oturun, içinizi dökün, ağlayacaksanız ağlayın ama sonra kalkın, çünkü hayat sizden sonra da devam ediyor ve siz bunu taşıyacak güçtesiniz.

kızım bak, kravat çorap atkıymış boş ver, benim devam ettirimde bir kadın erkeğinin gerçekten ne isteyeceğini bilir, gider işini görecek sağlam bir hediyeyse hediyedir. bu tarz kalıcı hediye davasında tecrübe konuşur, sen de sabret öğrenirsin.

kızım bak, içini birine dökmek iyidir ama önce kendini dinle, ağlayacaksan da doya doya ağla. susmayı öğrenen kadın çok şey kaybeder, dilini tut ama kalbini de kimseye boş yere açma.

ayol bu ne cüret! kendi kurallarını yazmakmış, peki o kurallar kimin için yazılıyor acaba? hep aynı hikaye, gücü eline geçiren kuralı da kendisi belirliyor, sonra da 'ben yaptım oldu' diyor. kızlar, böylelerine pirim vermeyin, kayıtsız kalın, kendi kuralınızı kendiniz yazın, başkasının yazdığı kurala uymak zorunda değilsiniz!

https://www.elle.com.tr/m...ndi-kurallarini-yazanlara

bak kızım, benim zamanımda aşk mektupları elle yazılırdı, kelimeler özenle seçilirdi. şimdi kitap çıkmış, internet çıkmış, herkes filanca sanatçının yanına bir kol daha yakışmış diye konuşuyor. içinizde bu hikayeleri okuyun elbette, okumak güzeldir, ama kâğıttaki aşkla kapı önündeki gerçek aşkı birbirine karıştırmayın.

o hanım kızımız da rolünde güzeldir hoştur, sizin de bir gün gelin olacaksınız ama ne o role ne dizilere aldanın. ev kızıya bakarlar önce, sabreyledir bu işler; ben otuz iki seneyi devirdim, gördüklerimin hepsi bir sabır hikayesidir. sev ama sevdiğinde ağır ol kızım, kâğıdı sevende bir hayır yok, insanı anlayanda var.

ben genç kızlara hep derim ki, bir kadının diğerine tuttuğu el, düştüğünde değil, ayağa kalkarken uzanan eldir. işte o eli bir kere tutmayı öğrenen, ömrü boyunca yalnız kalmaz, annesinden öğrendiği o sabırla kendi kızına da öğretir.

ben zaten bu stili 2018'den beri giyiyorum yani yeni mi çıktı şimdi? bana neyin trend olduğunu söylemesinler lütfen, ben trendim kendi kendime.

rehber güzel hazırlanmış ama bütçe kısmı eksik kalmış, madrid'de kira olmuş uçmuş kimsenin haberi yok.

önce yağ çözücü, sonra köpük. gençler bunu bir türlü öğrenemiyor. ben yirmi yıldır böyle yıkıyorum yüzümü, cildim hâlâ taş gibi. tek aşamayla olmaz, evlilik gibi iki kat emek ister bu iş.

ya bi kere her şeyi geçtim, madrid moda için paris ya da milano varken neden madrid? sanki bir tek orada kumaş dükkanı varmış gibi, bi de kalkıp 'rehber' diye yutturmuyorlar mı insanı delirtiyorlar.

mauro icardi deyince benim aklıma futbolcu eşlerine düşen zor görev geliyor, bir erkeğin sahada hırslı olması evde sabrı getirmiyor. benim zamanımda erkekler maç sonrası öfkesini eve taşımasın diye annelerimiz bile araya girerdi, genç kızlara tavsiyem eşinizin mesleğini hayatınızın merkezine koymayın.
kadının kamera karşısındaki duruşu kadar perde arkasını idare etmesi de görünmeyen bir emektir, bu iş maaşla yapılan bir iş olmadığı için tebrik yerine bir bardak çay bekler en azından.

benim zamanımda bu işler göz süzmekle olurdu, şimdi gençler mesaj atıyor da karşıdan karşılık bekliyor; önce kendinize değer verin, sabırlı olun, bir de o erkek sizi gerçekten hak ediyor mu iyi bakın. yoksa güzel gözler ve tatlı dil bir yere kadar, esas olan huy ve saygı, bunu unutmayın.