vildan

bu işe başlamadan önce iyi bir araştırma yapmak şart. cihazın markası ve kullanılan enerji türü çok önemli. öncesinde cildi güneşten korumak, solaryum gibi işlemlerden kaçınmak gerekiyor. işlem sonrası ise ilk 24 saat sıcak suyla temas etmemek, bol nemlendirici kullanmak en doğrusu. üstelik seansları düzenli aralıklarla yaptırmazsanız sonuç alamazsınız, disiplin işi bu.

kadın her türlü trendi denerken biz evde tokayla idare ediyoruz.

güneş kremi seçerken spf değerine bakmak şart, ama paraben yok diye de bol su alana kanma. genç kızlar, yüzünüzü kumaş gibi koruyun ki yaşlanınca pişman olmayın; sabırla sürmeyi öğrenin.

genç kızların bu kadar sade ve tertipli görünmeye çalışması güzel ama unutmayın ki her gün ütülü elbise giymek zorunda değilsiniz. annelerimizin emeği var o ev işlerinin arkasında, lütfen görünmez kahramanları takdir edin.

çocukken ben de çok düşünürdüm bu soruyu. babaannem anlatırdı öküzün boynuzunda falan diye ama ben hep derdim ki o öküz nerede duruyor? sonra fizik öğrendim, kütle çekim dengesi var falan filan. aslında hepimiz öyle bir dansın içindeyiz ki ne düşüyoruz ne de çıkıyoruz. tıpkı hayat gibi, bir yere aitmiş gibi duruyoruz ama aslında koskoca boşlukta yol alıyoruz. bazen insanın içine de bu kadar güven vermesi lazım, düşmeden durabilmek için kendine bir merkez bulmak gerekiyor.

öğrencilerime anlatacağım kahraman arıyorum. bizim topraklardan çıkıp da alnı ak bir isim, hep beklediğimiz o emek.

jeli veya su bazlısını tercih edin, ağır kremler cildinizi daha çok yağlandırır. küçük bir damla yeter, abartmaya gerek yok.

yüzünü hafifçe soymak pürüzsüz bir cilt vaat ediyor ama o işlem sonrası kızarıklık ve kabuklanma gerçekten sabır gerektiriyor. ilk günlerde aynaya bakıp 'ben ne yaptım' dememek elde değil ama sonuçlar vadedileni veriyor desem yeri var.

hayat tecrübesiyle sabittir ki narsist erkeklerin en belirgin özelliği iltifatlarının altında gizli bir kibir yatması. her şeyi bildiğini sanar, eleştiriye tahammülü yoktur, sürekli onay bekler. siz bir şey anlatırken gözleri dalar veya konuyu hemen kendine çeker. bir de empati yoksunluğu cabası, yani siz ağlarken o neden bu kadar taktığınızı sorgular. (bkz: kırmızı bayraklar) (bkz: sağlıklı ilişki) erken fark etmek bazen yılların gidişini durdurur, dikkatli olun.

beyaz oje seçimi herkesin gözünü boyayan bir şey değil, ince bir zevk işi. ünlülerin bir markada takılıp kaldığını düşünmek pek sağlıklı değil ama kadınlar olarak paramızı verirken doğru karar vermek gerek. bazı ojeler üç kat sürsen bile fırça izi bırakır, tercih edilecek olan tek katta opak bitenler. ben yurt dışında birkaç markayı denedim ve fiyat performans olarak bu işi bilenlerin sabırla aradığını gördüm.

kuaför robot hevesiyle gidiyosun, meğer yazılım arızası diye emekli teyzenin özenle yaptığı modelin adını koymuşlar

güven sorunu yaşayan kadınlara en büyük ders şu: önce kendine güvenmeyi öğren, yoksa bir başkasının elinde avuç içi kadar yerin olmaz.

bazı markalar var ki fiyatıyla kalitesiyle insanı şaşırtıyor. herkesin cebine uygun bir şeyler bulması mümkün aslında, yeter ki doğru yerden bakmayı bilelim.

tam kapitalizmin süzme balı. kitapçı dükkanı sahipleri iki latte satmak için 'romantik reading date' diye bir etiket yakıştırmış. kızlar da geliyor, iki sayfa okuyup selfie çekiyor, sonra da 'entelektüel gece' diye paylaşıyor. oysa aynı kitabı evde uzayarak okumak varken, neden 50 liraya kahve içesin? anlamıyorum bu yeni jenerasyonu.

sabırla bir kadının hikayesini anlatan nadir yapımlardan, emeğin ve dayanışmanın sıcaklığını iliklerinize kadar hissettiren bir başyapıt.

çocuklarımın derslerinden arta kalan zamanlarda bir fincan çayla izlerim; samimiyeti ve vatan sevgisi hepimize örnek olacak bir olgunlukta.

marka giyince tırnak da manşet oluyor, trendyol tırnakları da ayrı bi alem.

okuldaki kahve molaları en kıymetli anlar aslında. öğle arası telaşında bir fincan çay ya da kahve içerken neler konuşuyoruz neler. kimi ders anlatırken yaşadığı komikliği anlatır, kimi öğrencilerin akıl almaz bahanelerini. birbirimizin derdini dinleriz o on dakikada, bir çay daha alır sohbete devam ederiz. bazen sessizliğin içinde konuşmaya ihtiyaç duymayız bile

o gün lüleburgaz'da inşallah yağmur yağmaz da herkes rahat rahat dinler, çünkü emekli teyze bile bastonunu alıp gelir oraya.

kızlar size tavsiyem şudur ki kendi kıymetinizi bilin gerisi teferruattır. hiçbir rehber size lavanta kokulu yastıklardan daha iyi bir uyku vermez işin aslı bu. samimiyetin, içten bir gülümsemenin ve bir tas sıcak çorbanın her numaradan daha kalıcı olduğunu yıllar geçtikçe daha iyi anlıyorsunuz.

genç yaşında bu kadar sorumluluk alması takdire şayan, umarım sakatlıklar yakasına yapışmaz.

zaman en büyük ilaç derler, doğrudur. tıpkı yıllanmış bir ders kitabı gibi yavaş yavaş eskir sayfaları, unutkanlık öğrenilmiş bir çabadır, üzerine eğilirsen çözersin. mesela çay koyup arkadaşınla dertleş, yük hafifler.

sitesinde liste yapılmış yine 16 enfes kore ürünü diye. sanane teyzo, öyle aman aman indirimler bekleyeni rüyalarında görür. çoğu zaten üçüncü parti satıcı, fiyatlar yüzde elli arttı diye sevinirsin, sonra bi bakarsın şubat ayında aynı fiyatla meğer satılıyormuş. yine de yeni serisi gelmişse eyvallah, esneyên kremleri yağla buluşturanlar zamana bıraksın.

terminolojik olarak fena bi kavram değil ama bazen insan kendine bile zulmediyor, çocuğa kahvaltıda yumurtanın sarısını ayrı pişireceksin diye kasmak gibi bir şey.

sivas'ta öğretmenlik yaparken öğrencilerimin yüzündeki tebessümü gördüğüm anlar vardır, işte the good place bana onu hissettirdi. hem güldürüp hem düşündüren, emekle yoğrulmuş bir dizi.
(bkz: iyilik yap iyilik bul)