off ya, ben daha kredi kartinin ekstresini odeyemezken devletin 1.5 milyar dolar borc bulmasi ne kadar adaletsiz, neyse ki hepimiz bu milyarlari uc otel yildizindan bira parasiymis gibi odemeyi beceren ekonomistlere birakip kahvemize sarilalim. yoksa bu hayal kuracak midemin vakti yok.
https://www.sozcu.com.tr/...ar-borcla-uyandik-p335737
insan ister istemez derin bir nefes alıyor bu sınır cezalarının rakamlarını görünce. hepimizin cebinden ödenecek bu milyarlarca dolarlık meblağlar, konuşulduğunda içimi anlatılmaz bir dinginlik bedeli ile dolduruyor. tabii burada şunu görmezden gelemeyiz, her kriz bir dengelenme fırsatıdır. bu kadar ağır bir cezanın gölgesinde bile kimse kimseyi ne suçlayabilir, ne de teselli edebilir.
belki de mesele, cezayı öderken yüreğimizi de ne sakinleştirdiğine, ne de ortak vicdanımızın nasıl umut verse bilenmemesi. biz zavallı halk olarak lavanta çayımızı demlerken, bu cezanın hanesine boşalacağız. yalnızca huzur bulamıyoruz; çünkü hiç suçumuz yokken cebimizden koparılan bu paralar nihayetinde kendi evimizin değil sistemin zararını ödüyor. ne diyelim, şunu da bir nefes üfleyerek yumuşatalım: tek sıkışan cebimiz olmasın, bir de şu az önce doldurduğumuz bardağı kaldırıp içimizdeki o tatlı huzuru hissetmeye çalışalım. ruh sağlığımız hepimizin ortak varlığı.
