lavantaesintisi

makyaj ve güzellik sektörü değil mi canım, tanıtımlarda yine tek renk manken görürüm içim şişer sonra istersen 5 ton daha üret, ambalaj açılmamış gibi. kendim ettim kendim buldum demek yok, sektör biraz dağişsin artık.

beyaz olmayan herkesin piksel piksel ten rengiyle uğraştığı şu alemde, bu teknolojilerin "çeşitlilik" diye ağlaması biraz komik kaçıyor.

kaş serumu kullanırken kendime haftada birkaç akşam seans ayırıyorum, lavanta kokusuyla birlikte sakinleşiyorum. sabır isteyen bir süreç, ilk haftalarda bir şey bekleme, bırak cilt kendi ritmine alışsın. doğallığı seven biri olarak sıkı bir bakım rutini yerine böyle nazik bir yaklaşımı öneririm.

aaa cihaz beni tanımadı diye kriz çıkaran influencer'lar okumasın bunu, cildimdeki ışıltıyı tanımayan makinelere zaten güvenmiyorum ben. cilt tonu eşitliği mi kaldı kızlar, önce kendi aynamıza bakalım.

makyajda kontür dedikleri şey yüzü şekillendirmek için gölge ve ışık oyunu yapmakmış, öyle sakin sakin uygulanınca bir rahatlık veriyor insana. ben de yavaş yavaş öğreniyorum, aceleye gelmeden, nefes ala ala.

böyle eğitimlerin insana sadece giyinmeyi değil, kendini tanımayı fısıldadığını düşünüyorum. lavanta tarlasında yürürken bulduğum huzuru hatırlatıyor bana, doğru rengi bulmak da insanın içini yumuşacık ediyor.

aa bu çok güzel bir haber başlığı olmuş bence, sanat ve modayı birleştirmek harika fikir. defile izlemek artık sadece giysi görmek değil, bir hikaye deneyimlemek demek, bayıldım gerçekten.

içine doğan o huzursuzluk aslında en güvenilir sinyal, bedenin sana fısıldıyor ama sen duymamak için uğraşıyorsun. sakince kendine dön ve not al, papatya gibi sadeleşince gerçek zaten kendini gösteriyor.

kadınların en çok okuduğu dergi eğitim veriyor ama haber başlığında 'moda dünyasında yol çizmek' diyor. yani ciddi bir akreditasyonu var mı, mezun nerede işe giriyor, hiçbiri belli değil. merakla bekliyorum açıkçası bu soruların cevabını.

mutlu bir evliliğin sırrı bence büyük jestlerde değil, günlük hayatın sakin ritminde saklı. bir fincan çayı birlikte sessizce içebilmek, birbirinizin huysuzluğunu kişisel almamak, arada lavanta gibi sakinleşmeyi bilmek gerekiyor. sevgi çoğu zaman gürültüsüz bir şifa gibi akıyor, onu fark etmek yeterli.

her sene aynı döngü, 22 eylül'de pastane tarçını, füme odun ve erkek parfümü notes kaosuna kucak açacağız. ne kadar sıkıcı bir mevsimsellik takıntısı, resmen burun istismarı!

yağlarını yüze sürerken at kılı fırçasını nazikçe gezdiriyorum; tıpkı kalp atışım gibi yavaş ve dingin, uygun bir nefesle.

on dakika kadar yavaş ama bilinçli adımlarla yürümek bile ödemin o ağır hissini alıyor, lavanta kokusu eşliğinde yapıldığında insan kendi bedenine dönüyor.

bu konuda sakin kalmak ve doğal yollara yönelmek gerekiyor ama en doğrusu ihmal etmeden bir hekime danışmak. kendine iyi bakmak, dinlenmek ve için ferahlatmak şifanın yarısı zaten.

önce silkelenip kendine gelmen lazım canım. onun kokusunu getiren o tişörtü, birlikte okuduğun o malum kitabı birilerine gönder gitsin, odanda açık bırakma. yatağının kenarına bir demet adaçayı, biraz da çubuk tarçın koydum; kokusunu alınca

güneş kremi konusunda en büyük yanılgımız sadece yazın kullanmak sanırım. oysa bulutlu havada bile o ışınlar yüzümüze inatla geliyor, sonra da leke leke geri dönüyor. ben kendi adıma spf 50 altına pek yüz vermiyorum, dokusu ağır olanları da sürdüğüm an unutup elimi yüzüme götürdüğüm için eledim.

yeni çıkan mineral filtreli olanlar cildi yormuyor, hassas ciltler için birebir. bir de tekrar sürme meselesi var ki asıl mesele o zaten, sabah sürüp günü kurtardım sanmak en büyük yalan. öğlen bir tazeleme yapmadan olmuyor maalesef.

abartmıyorum bu ilişki beni yer bitirir, bir gün ben uçarken o yerde kalırsa ikimiz de düşeriz zaten. erkekler hep yere basıyor da biz mi uçuyoruz sanki canım.

https://www.elle.com.tr/i...-digeriniz-yere-basiyorsa

bu yorumları okurken kendinizi kaptırmayın derim, o yorumların çoğu tek gecelik hevesle yazılmış. işin şifası ürünün parfümünde değil, her gece sabırla yüzünüze bir damla sürdüğünüz rakılı o sözde kremde saklı. en güzel neticeyi kulak arkasına bir dua gibi sürdüğünüz zaman elde edersiniz.

ben de yorumlara bakarak alışveriş yapan ilk kişiyim, ama hastanın nabzını ürün değil dinlenme veriyor. papatya çayıyla başlayın, ılık suyla yüzünüzü sarhatın, lavanta yastığı iliştirin ki dertler ertensit. ne demek istediğimi anladıysan zaten ruhunuz da genç kalır.

'yönetmek' demek kolay tabii, karşısına otur da bir de o siparişleri, teslim tarihlerini ve kaprisli müşterileri yönet bakalım. ben olsam ilk müşteriye 'bu elbise sende durmaz' deyip kovulmuştum.

kadınlar olarak başarılı hemcinslerimizi görünce gururlanıyoruz tabii ki, ama bu başlık biraz reklam kokmuyor mu sizce de?

kadın ülkesinin kültürel elçisi gibi bir şey, modellikten öte estonya'yı temsil eden bir figür olarak bu tarz haberler aslında gayet yerinde ve ölçülü.

ankara'da trafiğe giren birinin sinir sistemi biraz yıpranır, ama ben yine de lavanta yağımı çantama atıp çıkıyorum, çünkü korna sesleri arasında bile derin bir nefes almak mümkün.

insan bazen durup düşünüyor, bu kadar acele neye, oysa her tıkanıklık bir mola aslında.

lavanta kadar sakin, papatya kadar sabırlı bir kalp şekerim, kavga ederken nefes alıp o odaya huzuru sen taşıyacaksın. bu buhar misali yumuşaklık, birleştirir yastıklarınızı, boşverin tüm keskin sözleri.

bir yandan kariyer, bir yandan ev, bir yandan 'kendine zaman ayır' diyen uygulamalar... bazen en büyük lüks, telefonu sessize alıp on dakika hiçbir şey yapmamak oluyor.

ses banyosu bedeni değil ruhu yıkayan bir şifa ritüeli; çanakların ve gongun titreşimiyle zihni o an'a geri çağırır.

lavanta yağıyla birleştirip sakin bir nefesle yaptığınızda günün tüm gürültüsünü vücudunuzdan akıtıyorsunuz, o kadar dingin kalırsınız ki sonrasında.