dudak dolgunlaştırayım derken acıdan ağlamak

kızlar gerçekten bu acıya değiyor mu bilmiyorum. geçen gün o malum markanın nane mi desem karabiber mi desem belli olmayan parlatıcısını sürdüm. yemin ederim beş dakika sonra dudaklarımda kızgın yağda unutulmuş sosis gibi bir his başladı. kylie jenner olacağım diye kendimi niye bu kadar eziyorum anlamış değilim. üstelik o acıyı çekmeme rağmen aynaya baktığımda dudaklarım hala aynı, sadece kimyasaldan tahriş olmuş kırmızı bir suratla baş başa kaldım.

bir de o meşhur yapış yapış hissi yok mu... rüzgar estikçe saçlarım dudaklarıma zamk gibi yapışıyor ve ayırmaya çalışırken canımdan can gidiyor. dolgunluk dediğiniz şey de muhtemelen içindeki garip maddelere verdiğim alerjik reaksiyonun getirdiği milimetrik bir şişkinlikten ibaret. mutfaktan pul biber alıp sürsem en azından daha organik ve ucuz yoldan yanardım, janjanlı tüplere boşuna o kadar para bayılmışım.