kaşları küstürüp sonra serumla barışmaya çalışmak

lise yıllarında ip gibi yapacağım diye anasını ağlattığımız o kaşlara şimdi servet dökmemiz tam bir ironi değil de nedir kızlar. o kadar parayı sırf şişesi süslü diye içinde ne olduğu belirsiz sulara veriyoruz, iki tel tüy çıkınca da dünyalar bizim oluyor. vallahi o paralara gidip kaş ektirmek daha mantıklı gelmeye başladı artık, her gece ayin yapar gibi o fırçayı köklere sürmekten gına geldi bana.

bir de bunun ilk haftasında kaşlar dökülür sonra gürleşir yalanı var ki beni benden alıyor, döküle döküle alnım havalimanı pistine döndü hala gürleşecek diye bekliyoruz. badem yağına sarımsak ezip süren ninelerimiz kesinlikle bizden daha vizyonluydu, en azından mis gibi kokmuyorduk ama cüzdanımız delinmiyordu.