sevgilinin nefes alışının batmaya başladığı evre

şu an tam olarak bu evrenin dibindeyim. adam yanımda gayet masumca uzanmış televizyona falan bakıyor ama o kumandayı tutuşundaki başparmak açısı bile bana inanılmaz batıyor. sanki bütün evren anlaşmış da bu şahsı özel olarak sinir sistemimi çökertmek için hayatımın ortasına koymuş gibi hissediyorum. içimden 'neden o tarafa doğru nefes verdin' diye devasa bir kavga başlatmamak için kendimi zor tutuyorum, öyle bir cinnet seviyesi.

televizyona dalıp ağzını yarım milimetre açık bırakması bile benim kafamda anında 'sen bana saygı duymuyorsun ve ilişkimizi bitiriyorsun' temalı, sabaha kadar sürecek dramatik bir gözyaşı şölenine dönmek üzere. işin kötüsü şu an bana dönüp gayet tatlı bir şekilde 'neyin var' dese, milattan önce yapıp da sustuğum çok saçma sapan bir hatasını önüne sürüp gününü zehir edeceğim. o yüzden umarım sadece susar ve o nefes alma olayını da minimuma indirir.