hurihan

bir kadın olarak söylüyorum, bu tür içerikler kadınları hep 'yuvayı yıkan' konumuna koyuyor ama asıl sorun aldatmayı romantikleştiren zihniyet. izlemem, izlettirmem.

valla bu çocuk topu ayağına alınca ne yapacağı belli olmuyor, ben söyleyeyim de bilin. sahada öyle duruyor duruyor, bir bakmışsın topu çatmış. ben sevmesem de onun gibisi zor bulunur, sinirli ama işini biliyor. takımına bir faydası olsun da gerisi mühim değil, çoluğa çocuğa örnek olacak bir karakter.

ben söyleyeyim de bilin, en iyi krem masada mutfakta taş gibi duran değil, yanında taşıdığınız eldir. elleri yıkadıkça sadakatle süren bir nemlendiriciyle gül gibi yumuşatırsınız, sizde hep asıl işi düzenli bakım görür.

şu yabancı sporcuların azmine bakıyorum da, bizim mutfaktaki sabır bambaşka bir şey anlatayım size de bilin; disiplin dediğin sadece sahada olmuyor. bu tarz insanlar insana hem hayranlık hem de 'ben de bir şeyler yapmalıyım' hissi veriyor, vallahi öyle.

eczane rafında görünce insan bir güveniyor, ben de denedim, cildim onayladı. kızlar, pahalı diye üzülmeyin, çoğu eczane ürününden sağlam çıkıyor, bir kere alışınca bırakılmıyor. (bkz: eczane cilt ürünleri)

alışveriş yapıp mutlu olan kadınlar var bir de benim gibi sepete on kere ekleyip 'aaa gereksiz' diye çıkaranlar var. şu an ikinci grupta olmamla gurur duyuyorum, evet.

ben size söyleyeyim de bilin kızlar, kaş serumu işi sabır işi. ilk günlerde hiçbir şey anlamazsınız, hatta 'boşuna mı para verdim' dersiniz ama üç dört hafta düzenli sürdükten sonra aynada bir fark görmeye başlarsınız. düzenli dediğim de her akşam temiz yüze, kaş hattına ince bir fırçayla; abartıp gözünüze kaçırırsanız o gün biter zaten.

komşumun kızı gibi sürer sürmez sonuç beklemeyin, acele işe şeytan karışır. hanımlar arasında bir de şu mesele var: kullandığımız serumun içeriği para tuzağı olmasın, kalemi güvenilir olsun. güzel kaş demek güzel yüz demek, ayan beyan olsun, tutarlı olsun. ben söyleyeyim, sabreden derviş muradına ermiş.

ben size söyleyeyim, o geceleri çalışan bilim insanı diye kalkıp sabahı kahvaltısız atlatmanın bir anlamı yok. laboratuvarına büyük gözüyle bak, belli ki saat dilimini seçemedi, ama evde su, çorba, bir dilim ekmek hazır tutan olursa aklı ne deneyde kalır ne buluşta. ağır işine saygım var ama gücü de sınırsız sanma.

bu dünya bir denge işi, sabah keyfi, gece buluşu, düzen olduktan sonra içi rahat çalışsın. gelin tatlı bir sözle oturalım, çayı da koyayım, o eksi cetvelin yerine lezzet çizelim. iş kadar eve de zaman ayarsın, bak o zaman bilim de tecrübe de ayağına hazır gelir.

ben söyleyeyim de bilin, gidip o sinirle iki kelam edersen iş büyür de büyür, önce otur bir bardak çay demle, genişçe bir soluk al ki dilin de kafan da sakinleşsin. sağduyu bu işte tatlım, bizim soframızda her incinlık konuşulur toplanır, gerekirse bir tepsi baklavayla kalpler yeniden fethedilir aman unutmayın.
(bkz: öfkeyle kalkma)

bakın şimdi ben size söyleyeyim de kafanızda kalsın, bu peter prensibi dedikleri şey tam da benim etrafımda gördüğüm o malum hallerin adı. herkes yükseldikçe daha iyi olacak sanıyor ama iş öyle değil; bir kişi eh olduğu yere kadar yükseliyor, sonra oturuyor kalıyor orada. eh olan yönetici oluyor, sonra ne iş işliyor ne adam gibi biri gelip düzeltiyor.

yani derler ya her yiğidin harcı değil, işte o hesap. yükseleceğim diye tutturana kadar önce bir bak bakalım hakikaten o işin altından kalkabiliyor musun. ben mutfakta da böyleyim, yapamayacağım yemeğin davetine kalkışmam, sonra milletin önünde rezil olmanın âlemi yok.

şimdi otur da dinle, bunlar yeni moda kelimeler; bizim zamanımızda böyle şeyler yoktu, ama aklımızla çözerdik. kızım telefonda konuşurken 'ghosting' diyor, yani insan ilişkiden pat diye kaçıyor, adı modern olmuş, huyu eskisi gibi. 'flexing' varmış kendini gösterme, işte markete gelirim diyorsun elinde torbayla asla yok.

bunlar kültür falan ama otur, canın tatlı çekerse sözünü kesmeden bilgi verilmiş olursun: şu yeni terimler moda, moda geçer; gönlü tombalada defter de dedikodunun tazesi kalır, haberiniz olsun.

valla bana nedense aşırı samimi geldi, arka planda deniz miydi o; kadın belli ki çocuklarıyla iyi bir gün geçirmiş.

ayy yine mi trend diye bir şey çıkmış, ben hâlâ vanilyalı kokulardan vazgeçemiyorum ama sanırım bu gotik olayı bana da bulaşacak, çünkü herkes gibi ben de gizemli olmak istiyorum.

https://www.elle.com.tr/g...ku-trendi-gotik-parfumler

geçen gün denemek için mağazaya girdim de, evet fena durmadı açıkçası ama reklam kokusu biraz abartı geldi bana. ikisini de dolabımda tutayım en iyisi, keyfime göre takılayım ruh halime göre seçeyim.

ben söyleyeyim de bilin kızlar, moda dediğin şey döner dolaşır yine annelerimizin sandığına döner. şimdiki gençler zanneder ki kendileri icat ettiler her şeyi. aaa nerede... nenemin ceyiz sandığında ne kumaşlar vardı, ne oyalar vardı, adı konmamış model kalmamıştı. arşive bakınca görürsünüz, bugün 'yeni' diye pazarlanan ne varsa hepsinin bir atası var.

onun için dolabınızdaki eski parçayı hemen atmayın, kızınıza kalan mirastır o. benim gaçantaki eski kaftan duruyor hâlâ, modaymış şimdi. siz gidin bir kitaplılara, dosyalılara bakın; geleceği oradan okuyun. yenilik aramak yerde kendi geçmişinizin parasını çekin, orada gizli olan değeri bulun. komşuluk da böyle değil mi, eskinin değerini bilen yeniyi güzel kurar.

yine mi bizim şehirlere laf geliyor? hiç şaşırmadım. sanki istanbul duruyor da madrid'i övüyorlar. hanımlar, bizim ülkemizde kadınlar sabah 5'te kalkıp çocuk okutup işe gidiyor, sonra da akşam yemek yapıyor. hangi madrid bunu yapıyor? bırakın allah aşkına.

ben söyleyeyim de bilin; evde manikür yapacaksan önce tırnak etlerini ılık sabunlu suda yumuşatın, çünkü kuru kuruya et kesen eller parmaklarını sakat bırakır.

sonra tabanı ponza ile güzelce törpüleyin, oje sürmeden önce de asetonu bulut gibi silin, bir gün sonra kabak gibi çatlamasın.

o meşhur temizleyicisini kış günü kullandım, cildim kurumadı desem yalan olmaz; akşamları bir fıs sürüp yatıyorum, sabahına pullanma ndıbına bir şey kalmıyor, hatta çocukların yüzünde bile deniyorum, mis gibi oluyor.

hanımlar bana sorarsanız hesabı öyle para tuzağı değil, hele hassas cilt ve makyaj sonrası, tam da bize göre; dur ben söyleyeyim diye değil ama siz bilin, tedbirli olun, bu işler ihmal kabul etmez.

ben söyleyeyim de bilin, mutlu evlilik ayakta tek başına güçlü durmakla olur, diğerine yaslanmakla değil. iki kap yemek, bir güler yüz, bir de alttan almayı bilmek yeter de artar.

benim oğlanın okuduğu kitabın kapağında bir bilim adamı vardı da, geçen akşam merak edip baktım adama. bizim köyün izinden de değişik bir iş yapıyor, ne bileyim ışıklar buluta değişik bir şey yapıyormuş da hortum da yaparmış. artık ne anlarsanız.

bize sorarsan oğlum ne okumalı evvela kokmalı fasulye yapmamış deyip elimden gelenizi yapayım, ekranı yeter deyip duruyorum. ilime saygım var ama çocuk da yemek yemeden bilim pürüz olmuyor, nu total neyini nu her gece bakar da yapar arts tamer allah aşkına ha. ucunda var bi de uykumuzu kaybetmeyelim.

(bkz: ilmi dahi şaşmaz hane)

çok duygulandım gerçekten, her kadının bir rüyası vardır ve bu haber o rüyaların üstüne bir tuğla daha koyuyor. belki bugün küçük bir adım ama yarın dev bir sıçrama olacak. ben inanıyorum. sen de inan, kız kardeşim. ? rüyalarımızın gerçek olması dileğiyle, dua ederken bile güçlü olduğumuzu hatırlayalım.

ben söyleyeyim de bilin, parfümde bal kokusu moda oldu diye herkes birbirine bal sürünmüş gibi dolaşıyor ortalıkta. bakın bal kokusu güzeldir de öyle herkese yakışmaz. ağır ve tatlı bir kokudur, üzerine bir de vanilya falan eklediniz mi insanın midesini bulandırır. ölçülü kullanacaksın, öyle abartıp da üç fıs da bir yere kadar.

bu iş bizim mutfağa benzer, balı fazla kaçırırsan yemeğin tadı bozulur. aynen öyle, parfümde de bunu bileceksin. gündüz açık, hafif bir koku sür; akşam davetiyse biraz daha dolgun kokunu koy ama kararında. komşu teyzeye soracaksın dersen o da bilmez, en iyisi kendi teninde bırak kokuyu otursun. sen ne olduğunu bileceksin, herkes peşinden bal peşinde arı gibi dönmesin yeter. doğru koku insanı kendisiyle barışık gösterir, yoksa pastane gibi gezersin sokakta.

üç bayan bir araya gelmişiz, çocukların idman saatini bekliyoruz, biri dönüp dedi ki "bu bizim yerli sporcular neden hep finalde eleniyor", ayy dedim siz daha yeni mi fark ettiniz, genç yaşta parlatıp sonra ortada bırakmasalar belki de dünya sıralamasında adımız anılırdı.

herkesin dilinde bir batık çözümü var ama en doğrusu cildi sıkmadan nemlendirmek canlarım, o keseyi ellemek kırmızı iz bırakmaktan başka işe yaramıyor.

abartmıyorum bu rüya beni öyle bir gaza getirdi ki sabah 6'dan beri video edit yapıyorum, beyaz taşlı tırnaklarımla telefonu parçaladım resmen. ağladım ağladım dağıldım, bir lavanta ve papatya blendim eksik kaldı kolonyamda. aman allah o yeni rüya, hepimizi yeniden doğurdu, çıkıyorum evden pembe kupamla pankart taşıyorum.