toksik ilişkiden çıkış hikayeleri

bitti dediğin anda kendini yine aynı girdabın içinde buluyorsun, o yüzden insanın önce kendisine söz vermesi gerekiyor. ben değil miyim senelerce uğraşıp kendimi yıpratan diyorum şimdi ama olsun, geç kalmışlık değil ya. silkelenince anlıyorsun ki gerçek özgürlük o kapıyı ardına kadar kapatmakta.

kurtulmak dediğin öyle filmlerdeki gibi kapıyı çarpıp gitmek değil; önce kendine 'ben neden buna katlandım' diye sormak, sonra cevabı bulamayıp yine de yürümek. asıl büyük kopuş, insanın kendi ellerini bırakmasıyla başlıyor.