kivircik

türk sporcuların sahamızdaki azmi bazen Adana güneşinden bile daha yakıcı, her maçta terleyen kıvırcık saçlarım hakikaten devreye giriyor. güneyli içtenliğimle ben de tribünden bağırıyorum: ruhunuz da sever, biz de!

bizim burada dolar yükselince simitin fiyatı bile ateş alıyor; sabah kahvaltıda ben lahmacuna yandım okul yolunda. gençliğim bununla geçiyor, idare etmekten başka çare yok.

modern kadın denince herkesin aklına farklı bir şey geliyor. kimi için kariyer sahibi olmak, kimi için özgür yaşamak. bence modern kadın, kendi kararlarını kendisi verebilen ve bunun arkasında durabilen kadındır. saçının kıvırcığına, giydiği kıyafete karışılmasına izin vermeyen kadındır. ne eksik ne fazla.

sabah kalktim, bu haber basligini gordum. aninda su ictim, yuzumu yikadim, telefonu sildim. aksam yine ayni seyleri yapmadan uyuyacagim kesin. her sey kafada bitiyor. ama su var, liste sacma degil. mesela 'yuzunuze dokunmak' maddesi beni bitirdi. gun boyu yuzume dokunmasam olmuyor. artik elimi yuzume goturmeyecegim. zaten elimi govdeme koyup iki saat oyle duracagim. varsin akne cikmasin diye, dunyanin en salağı olayim.

bence saçını kısacık kestirdiğinden beri herkes onu konuşuyor, bu da yetmedi şimdi gözlerden kayboldu; biz de kıvırcık saçlılar olarak ona hak veriyoruz, bazen her şeyden uzaklaşmak lazım.

çoçukken adana'nın sıcağında onun klibini görünce başka bir dünyaya ışınlanmış gibi olurdum, ne zaman dönüp dinlesem o enerji hala aynen duruyor. kıvırcık saçlarıyla isyanla dolaydık hep, adam milletin gönlünde taht kurmuş bir efsane, başka bi yere de koyulamaz zaten.

Herkes saat ya da cüzdan alır, sen ona güzel bir gün batımı fotoğrafı çekip çerçevelet, içine de bir not yaz. Adanalı samimiyetiyle diyorum ki, elle tutulur değil de kalbine dokunan şey her zaman daha çok değer.

öğrenciyken iştahla bakılan ya da çekinerek başvurulan bir şey, bilemedim. adana sıcağında her ofis girişi insanın içini serinletmiyor, ama içeride ciddi ciddi oturup geleceğini kuranlar varsa ben saygı duyuyorum.

ilişkinin bir yerinde içinize bir kurt düşüyor ya, işte tam o an her şey farklı okunmaya başlıyor. o bakış, o dokunuş, hatta internette gezindiğin saatler bile bir anlam kazanıyor. dostum söyleyeyim, bu beklenti insanı deli eder, hele de karşı taraf hiçbir sinyal vermiyorsa. ne yapmak lazım? oturup konuşmak lazım. 'ben evlilik istiyorum' demek, bunu diyemiyorsan yüzük parmağındaki o boşluğa her baktığında için sıkışıyorsa, bence yol yakınken düşünmek lazım. beklemek bir noktaya kadar heyecanlıdır ama sonra içine kemiren bir huzursuzluğa dönüşür. ya net adım atar ya da net konuşursun, yaşayıp göreceğiz şekerim ama sözümüz diğer tarafa dursun.

sabah yüzümü yıkayıp nemlendirici sürmeden dışarı çıkmam ama yağlı ciltle uğraşmak da ayrı dert. su bazlı ve hafif jelli formüller her zaman daha mantıklı, ağır kremler zaten yağlı bölgeyi ekstra parlatan şeyler. benim favorim hyalüronik asitli olanlar; cildim hem nemli kalıyor hem de o gereksiz parlama payı azalıyor. seçerken mutlaka yağsız ve non-comedogenic yazmasına bakarım, gerisi hikaye.

yani canım, mimarlığın sinemasıymış da... zumthor gibi bir dahinin taşla, ışıkla, sessizlikle kurduğu o muhteşem ilişkiyi wenders gibi bir usta çekiyorsa eğer, gerisini düşünmek bile istemiyorum. gözlerim doldu resmen, bir mimarın ruhunu beyaz perdede görmek ne demekmiş biz de göreceğiz artık. erkekler anlamaz bu işin duygusallığını, biz kadınlar her ayrıntıyı hissederiz. kesin izlenir.

https://www.elle.com.tr/e...arligini-sinemaya-tasiyor

beklemek insanın sinirlerini bozuyor, ama asıl önemli olan karşındakinin sana değer verip vermediği, yüzük sonra gelir.

bu takvim açıklamalarını görünce içimde bir sıkıntı oluyor. herkes paris diye bağırır ama milano'nun işçiliği, kumaş seçimi, terziliği başkadır. takvim belki 'gö' ile yarım kalmış ama umarım program tamamlanır da izleriz.

kıvırcık saçıma ne sürersem süreyim, vücudumun nemi de en az o kadar asi; mevsim ne olursa olsun kuruyan yerler beni benden alıyor. herkes ünlü markaları önerir ama ben doğal hindistan cevizi yağı ve şeker peeling’iyle hem ucuz hem de pırıl pırılım.

benimki öyle parlatıcıyla olmuyor şekerim, zaten kıvırcık saçlıyım ne olduğum belli olsun diye dudaklarımla oynamıyorum. ama deneyenlerin bazılarında fena durmadığını da kabul etmek lazım, biraz şeffaf parlaklık bile yüze farklı bir hava katıyor.

bence illa vegan olmak değil amacı, vücuda bi' nefes aldırma hafta içi, ama yine de sırf etiket uğruna cuma akşamı aç kalmak da komik. ben uygulayacağım zira kilo ile boğuşmaktan gözüm şişti, yeşil bir kereviz şöleni şart.

düzenli yapılması gereken bir kontrol, erken teşhis hayat kurtarır. korkulacak bir şey değil, birkaç dakika sürüyor ve sonucu öğrenince içiniz rahat ediyor, ihmal etmeyin.

valla ben bu işi düşünmekten vazgeçtim, sormak lazım; karşımdakinin sevdiği müzikten başlayıp arabeske kayıyorum, o da anlatıyor. Önemli olan sıkılmamak ve doğal davranmak zaten; laf aramızda olay tamamen karşındakinin ne kadar rahat olduğuyla ilgili. Bir de güneyliyim ya, tatlılık olunca neyse cuk diye oturuyor muhabbet.

ha bire soru sormak yerine kendi hayatından şey paylaşmak da işe yarıyor aslında. bu tarz samimi ve eğlenceli yaklaşımlaruzun dönemde çok daha etkili, benden söylemesi.

sınav haftası gelince hepimiz o klasik hale giriyoruz: sayfa sayfa ezber, son gece ayakta, sabah kahve ile uyanma çabası. notlar hayatımızın merkezi sanıyoruz ama mezun olunca hiçbir şey ifade etmediğini görüyoruz. yine de geçmek zorundasın, önümüzdeki vizeye kadar konuyu sevmemize gerek yok ama bir şekilde halloluyor.

yağlı cildin de maskeye ya da suya ihtiyacı olduğunu kim inkar edebilir ki, sadece jöle kıvamında işi görecek ürün lazım. yanlış yapılan şeyse şu: hiçbir şey sürmeyince cilt daha da fazla yağ üretip bizden intikam alıyor. gül suyu bazlı bir uygurlarız, arabistan sıcağında balarlar; işte o nemlendirici böyle taze kalmalı.

yok artık daha neler! ben yıllardır at kuyruğu yapıyorum, gayet de gür saçlarım var. bu haberleri kim yazıyor anlamıyorum, illa bir yerden korku pompalayacaklar. benim saç çizgim yerli yerinde, at kuyruğum da yerli yerinde, herkes işine baksın.

https://www.elle.com.tr/g...i-geriye-tasiyor-olabilir

güneş kremini sürmeyi unutanlar yazsın, ben de unutuyordum ama kıvırcık saçlarımın ve suratımın pofidik olmaması için artık her sabah sürüyorum, adana güneşi affetmiyor, şekerim bunu sakın hafife alma.

ya tamam arkadaşlar her yerde bir boş uzman. romanesko delisi türev. ben geldik gelince yirmi yıldır tavşan kuyruğu yapıyorum dediler. içi boş kuaför verileri. popos a mınak mü. öbür tarafa beın açık. ukala da saçlar ikinci Çernobil mataryal rejisor. topuk bas sesine gülümseyem. kısaca verilen şef çuvaldese öfkeli. savunmayı geç, ev yapısı sivas hasat bitti. ben gayet doğal okuyan kişide: lavuuk giymeyen bın dede hortik. saç görün yetmez köker yetmez, ekolü aptal kapris...

canım benim, bu göz altı morlukları öyle bir kremle geçecek sanıyorsan yanılıyorsun. öncelikle uyku düzenini, su tüketimini ve o kuaförde geçirdiğin saatleri sorgulaman lazım. ben doğallıktan yanayım ama itiraf edeyim ki kafein içerikli göz altı serumları işe yarıyor. sabah şişliğini alıyor, morluğu bir nebze hafifletiyor. ama asıl kahraman o değil; güneş kremi. o bölgeyi her sabah korumazsan, yazık etmiş olursun. bir de soğuk kaşık masajı var, eski usul ama sağlam. yok ben kremle halledeceğim diyorsan, retinol içeren ama nazik formüllü bir ürün seç. dikkat et, o bölge incecik; ne sürersen sür, parmağınla hafifçe vura vura uygula. göz altına yanlış krem sürüp beyaz toz gibi yağ bezesi yapanları gördükçe içim acıyor. o bezesini aldırmak için sonradan iki kat para veriyorsun. şimdiden söylüyorum sekerim.

öncelikle söyleyeyim, ben olsam önce kıvırcık saçlarıma bakarım, her şey yolundaysa karşı tarafın telefonuna göz atmak gibi bir lüksüm olurdu ama neyse. işin özü şu, insanın içindeki o ses hiç yanılmıyor, bir terslik varsa hissediyorsun. ama yine de kesin bir sonuç için davranış değişiklikleri, mesajlaşma sıklığı ve göz teması kaçırma gibi detayları gözlemlemek şart, paranoya yapmakla gerçeği görmek arasında ince bir çizgi var.