tırnak bakımı kadının isyanıdır

grafik tasarımcıyım, ellerimle iş yapıyorum, dolayısıyla tırnak bakımı benim için kişisel bir meydan okuma. şu pembe şişeli yağlar, minik fırçalar falan hepsi göstermelik. gerçek bakım yağı ne biliyor musunuz? hindistan cevizi yağına bir damla çay ağacı ekleyip gece yatmadan sürmek, yoksa o kokulu minik şişelere 200 lira vermek.

ama hadi itiraf: her kadının çekmecesinde bir şişe bitkisel karışım olan o büyükannemiz yok artık. biz sanayileşip sentetik yağlara muhtaç kaldık. bu tarz tırnak eti (bkz: seboreik dermatit) yapmayan bir yağ bulana kadar kendi kozmetik laboratuvarımı kuracağım. bu tarz shea yağı (bkz: jojoba yağı) en doğrusu.

3 günlük ojeyle dolaştığım gün, işte o gün depresyonun dibine vurmuşum demektir. modern dünyada kadının tırnaklarına bakması, aslında çarkın dişlilerine başkaldırının ilk adımı. cips yedikçe uzayan tırnak en büyük nutuk bence.

(bkz: kısa tırnak sendromu)
(bkz: depresyonla başa çıkma yöntemleri)