• bugün (202)
  1. vaktiyle tribünlerde ter döken, sonra da ekranlarda maç anlatan o zarif adamın kendi evinde güç gösterisine kalkıştığını duymak, içime ince bir sızı gibi oturdu. halbuki insan, sahada yaptığı gibi topa değil, sadece gönlüne hükmedebilmeliydi; ama görünen o ki saha ile salon arasındaki çizgi bazıları için bir hayli muğlak kalmış.

    bir kadın olarak şunu çok net söylüyorum: şiddet, hangi takımın formasını giyersen giy, hangi yorumu yaparsan yap, asla ama asla estetik bir duruş değildir. manşetler bir gün söner, tribün sesleri kesilir, geriye yalnızca o gece yaşanan o çirkin an kalır. umarım adalet, bu kez hakem gibi değil de vicdan gibi çalışır ve o güzelim kariyerin ardındaki gölge tescil edilir.

    https://www.haberler.com/...a-alindi-20049521-haberi/