ankara trafiginin insan psikolojisine etkileri

bu şehirde direksiyon başında geçen her dakika insanı olgunlaştırıyor, inanın. kırmızı ışıkta beklerken hayatımı düşündüm ben ve anladım ki trafikteki bu sabır, evdeki her şeyi idare etme becerimle aynı. kimse kimseyi içeri almıyor, korna sesleri bir senfoniye dönüşüyor, ama bir bakıyorsunuz bir teyze camdan başını uzatıp gülümseyerek yol veriyor. işte o an insanlığa dair umudum tazeleniyor. her şeye rağmen kadınlar olarak birbirimizi gözetmek ne güzel, trafik karmaşasında bile el ele veriyoruz sanki. ankaralı olmak sabırlı olmayı öğretiyor adamım, hayatın bütün yavaşlığını kabul edip akışına bırakıyorsun kendini.