kızlar sırf o sinsi eltim eleştiremesin diye dantelli iç çamaşırlarımı yatağın üstünde görücüye çıkarmak zorunda bırakıldığım günden beri bu topluma olan inancımı tamamen kaybettim. bir kadının en mahrem eşyaları mahalleli teyzeler tarafından niye vizyondaki filmmiş gibi fütursuzca incelenir yemin ederim sinirden aklımı çıldıracağım.

biz haftalarca uykusuz kalıp romantik hediye fikirleri kovalıyoruz ama beyefendilerin gözü sadece pahalı teknolojik aletler görünce parlıyor kızlar. o yüzden kendinizi hiç yıpratmayın, atın önüne bir ikili oyun kolu sabaha kadar fifa atsın vizyonsuz.

iki gram kırışıklığım gidecek diye yüzüme sürüp haftalarca derisi soyulan kobra yılanı gibi gezdiğime hala inanamıyorum, cidden tam bir kabus. siz de tiktok dermatologları sözüne kanıp suratınızı o asit dökülmüş peynir kıvdıbına sakın getirmeyin kızlar, vallahi billahi değmez.

o kadar aldatılıp psikolojik şiddet gördükten sonra adam iki damla gözyaşı döktü diye her şeyi silip atan o kızı izlerken sinirden tırnak etlerimi kopardım. biz gerçek hayatta mesajımıza yarım saat geç dönüldü diye sinir krizi geçirirken, senaristlerin bize dayattığı bu peygamber sabırlı mazoşist kadın figüründen artık gerçekten kusacağım. şu toksik ve manipülatif erkeklerin iki sahte lafına kanıp kendi değerinizi ayaklar altına almaktan ne zaman vazgeçeceksiniz acaba?

eskişehir yolunda bitmek bilmeyen o lanet dur kalklar yüzünden sağ gözüme çektiğim o kusursuz eyeliner'ı sol gözüme bir türlü çekemiyorum. cidden şu gri şehrin kahrı yetmiyormuş gibi bir de asimetrik bakışlarla güne başlamak beni mahvediyor.

kızlar allah aşkına biri bana bu retinolün övüldüğü kadar mucizevi bir şey olduğunu kanıtlasın. porselen gibi bebeksi bir cildim olacak vaatlerine kanıp maaşımın yarısını o meşhur markanın serumuna yatırdım. ilk üç gün her şey harikaydı, ben niye bunu yirmilerimde keşfetmedim diye havalara giriyordum. ama dördüncü gün aynaya bir baktım, suratı pul pul dökülen, asit fıçısına düşmüş bir iguana bana bakıyor. o meşhur cilt kusma evresi dedikleri şey bildiğin ergenliğime ve aktif volkanik dağlara açılan bir portalmış.

nemlendirici banyosu yapsam da o derim asla neme doymuyor, üstelik kazara mutfak penceresinden süzülen güneşe denk gelsem yüzüm mangalda unutulmuş domates gibi kızarıyor. hayır anlamıyorum, o pürüzsüz koreli influencerlar bunu içiyor mu da sadece bende böyle bir eziyete dönüştü bu iş? güzelleşmek uğruna çektiğim şu çileyi görseniz gider mahvolmuş cilt bariyerimden diz çöküp özür dilersiniz, o derece büyük bir hüsran.

kızlar inanın o ruh emici asalak hayatınızdan çıktığı an cildinize öyle bir aydınlanma geliyor ki highlighter sürmeyi falan bırakıyorsunuz. saçlarınız bile uçlarından kendi kendine onarılıyor, o derece bir mucize yani. yemin ederim iki günde uykumu aldım, ödem attım, kuaför masrafım bile yarı yarıya düştü. salın şu vizyonsuz narsistleri artık, yemin ediyorum dünya varmış.

kusura bakmayın ama o pırlanta güneş gibi parlayıp gözümü kör etmeyecekse ve arkada bir senfoni orkestrası çalmayacaksa zahmet edip diz falan çökmesin.

vizyonsuz adamlara kuru kuru evet diyerek evlilik piyasasının içine ediyorsunuz, sonra bu erkekler neden romantik değil diye ağlamayın.

kızlar valla o sırf çantada estetik duruyor diye çuvalla para döktüğünüz markalı kremler tamamen illüzyondan ibaret, asıl mucize eczanedeki o gudubet tasarımlı excipial lipo'da gizli. o sürekli dezenfektan ve su yüzünden inşaat ustası eline dönmüş kupkuru ellerimi bir gecede pamuk gibi yapan tek şey bu oldu. çiçek böcek kokmayabilirsiniz ama en azından sevgilinizin elini tuttuğunuzda adamın avucunu zımparalamamış olursunuz, gidip boşuna maaşınızı o parfümlü kimyasallara yatırmayın artık.

adamın attığı anlık fotoğrafın arka planındaki yansımalardan saat ve mekan analizi yapmaktan yakında cia'den iş teklifi alacak kıvama geldik. biz durduk yere böyle ruh hastası olmadık, sadece zamanında çok güzel kandırıldık o kadar.

kızlar inanın bana bu kremi sürdükten sonra yüzümdeki sivilce lekeleri falan değil direkt eski sevgilimin bıraktığı travmalar bile silindi.

tabii yapısı o kadar yoğun ki yüzümde kızartma yağı tenekesi gibi parlamasını saymazsak mucizevi bir ürün gerçekten.

lisede biyolojiden zar zor geçen berkecan'ın, regl ağrısını ve kadın anatomisini bana saatlerce ciddiyetle açıklama çabasıdır. he canım en çok sen biliyorsun, o yumurtalıklar falan hep senin eserin zaten.

maaşımın yarısını o öve öve bitiremedikleri markanın cam şişeli sözde mucizevi serumuna yatırdıktan sonra yüzümde çıkan devasa kistik sivilcelerle bakışıyoruz şu an. kızlar gidin yüzünüzü sadece suyla yıkayın yemin ederim bebek gibi olursunuz, boşuna zengin etmeyin şu çöp markaları.

pürüzsüz bacak hayaliyle bacaklarımı sabah akşam öyle bir fırçalıyorum ki yakında derim komple kalkıp altından taze kas tabakam fırlayacak kızlar. hani o lanet selülitler pırt diye gidecekti, şu an elimde sadece acıdan alev alev yanan kıpkırmızı bacaklar kaldı.

influencer tayfanın sırf cebi dolsun diye öve öve bitiremediği bu kaktüs bozması aleti cildime sürtmek yerine salondaki parkeleri zımparalasaydım en azından şu eve bir faydam dokunurdu.

hepimizin ayda en az bir kere "ne var ki canım alt tarafı et kesip oje süreceğim, o kadar parayı güzellik salonuna vermektense kendim mis gibi yaparım" diyerek düştüğü o meşhur tuzaktır. sıcak suya koyulan o yorgun ayaklar, banyodan büyük bir hevesle alınan o topuk taşı falan ilk on dakika insana kendini resmen lüks bir spa merkezinde gibi hissettirir. ama iş o metal et pensini elinize aldığınızda tamamen vahşi bir hayatta kalma mücadelesine dönüşür.

sağ elinizle sol elinize kusursuz bir manikür yaptıktan sonra sıra o lanet olası sağ ele gelince işin rengi aniden değişiyor kızlar. o pens eti değil direkt şah damarı kesiyor ve bir anda lavabo korku filmi setine dönüyor. en sonunda yamuk yumuk törpülenmiş, kanayan etler ve sağa sola bulaşmış kırmızı ojeyle aynada bakışırken "ben niye böyle gereksiz bir cimrilik yaptım ki" diyerek sinirden ağlamaklı olursunuz. gidin paranızı verin, vaktinize yazık, şu kanlı çileyi kendinize asla çektirmeyin.

sabahın köründe yüzüme on iki farklı asit sürüp plazaya koşuyorum, akşdıbına taytımı çekip pilates hocasının 'kasları hissedin' demesiyle matın üstünde içimden sinir krizi geçiriyorum. bağımsız ve kariyerli güçlü kadın olacağız diye resmen kendi kendimize çok şık bir kölelik icat ettik kızlar hepimize tebrikler.

iki damla asit sürüp sabah porselen bebek gibi uyanacağını sanan, o iğrenç metalik kokuya yüzlerce lira döken hayalperesttir. sivilce lekelerin gram açılmadı kızım uyan artık, git pazardan mandalina al da miden vitamin görsün bari.

başta seni dünyanın tek kadını gibi hissettirip altıncı gün mesajlara görüldü atarak gerçek bir vasıfsız olduğunu kanıtlayan toksik şovudur. iki iltifata kanacağımızı sanan bu minik egolu manipülatörlere sadece acıyarak gülüyorum cidden çok vizyonsuzsunuz.

gardırobun içindeki her şeyi yatağa döküp yarım saat ağladıktan sonra gidip o nefes aldırmayan en dar elbiseyi giyeceğiniz muazzam bir kaostur. nasılsa karşınızdaki vizyonsuz masaya soluk ve ütüsüz tişörtüyle oturup sizin o saçınıza başınıza verdiğiniz emeği zerre fark etmeyecek, o yüzden siyah bir tayt çekip gidin bence.

yüzünüze iki damla asit damlattınız diye yemin ediyorum sabah florasan gibi parlayarak uyanmıyorsunuz. o üç bin lira bayıldığınız minicik şişeler anca yastık kılıflarınızı sarartacak, sivilce lekeleriniz sonsuza kadar sizinle kalacak kızlar artık kabullenin.

kızlar boşuna o zımpara gibi keselerle derimizi yüzmeyelim, lazer harici her şeyin koca bir yalan olduğunu artık kabullenelim.

pürüzsüz bir ten hayali kurarken savaş alanına dönmüş dalmaçyalı bacaklarla ortada kalakalıyoruz resmen.

kampüsteki sincapların bile bu kadar burnu havada değildir, inanın bana o çimlerde yürürken sırf ivy league ceketi giyiyor diye kendini hint kumaşı sanan bu tiplerle iki kelime etmek anında saç dökülmesine sebep oluyor. kızlar yalvarıyorum şu narsistlerin o süslü linkedin profillerine kanıp da mesajlarına asla dönmeyin, vallahi sadece gençliğinize ve o pahalı göz altı kapatıcılarınıza yazık edersiniz.

kızlar gerçekten delirdiniz mi merak ediyorum. alt tarafı şu tırnak kenarındaki kopasıca etleri yumuşatacağız diye avokadosudur, bademidir, yılan yağıdır derken kozmetik firmalarının resmen oyuncağı olduk. minicik, oje şişesi kadar şeye veriyoruz dünyanın parasını. hayır sürdükten sonra o vıcık vıcık parmaklarla telefona falan da dokunamıyorsun, yemin ederim telefonun ekranı sanayi ustasının akıllı telefonuna dönüyor her defasında.

üstelik cidden bir işe yarasa içim gam yemeyecek. o kadar parayı verip her gece ritüel gibi o minik damlalıkla masaj yapıyoruz, sabah uyanıyorum tırnak diplerim yine çölden hallice, yine paramparça. annemin mutfaktaki zeytinyağı limonunu sürüp yatmadıkça o eller asla manikürden yeni çıkmış gibi durmuyor, sırf elit görüneceğiz diye o küçücük estetik şişelere maaşı yatırmayı artık bırakmamız lazım.

flört ederken kulağa huzur veren o tatlı hırıltının, imzayı attıktan iki yıl sonra darth vader gibi çıkmasıyla fark edilen büyük trajedidir. adam yanımda sere serpe oksijen israf ederken ben her gece kafamın içinde en iyi boşanma avukatları aratıyorum.

telefonu aniden sessize alıp tuvalete bile onunla gitmeye başladıysa geçmiş olsun, o adam o esnada çoktan başka bir paralel evrende yepyeni bir hayat kurmuştur. üstüne bir de durduk yere "bana hiç güvenmiyorsun" diyerek üste çıkmaya çalışıyorsa zerre beklemeden o telefonu kafasında kırabilirsin.