birgün gazetesi nin namaza düşmanlık etmesi

çeşme'de sabah kahvemi yudumlarken manşette bu başlık, gülümsedim. namazla barışık olmak da bir yaşam keyfi, sakızın yanında türk kahvesi gibi sade ve huzurlu.
bizim burada ramazanda martılar bile susuyor da birileri gazete kağıdına düşmanlık sarmaşını beceriyor. oysa en deli kavgayı kenara bırakıp 'afiyet olsun' denir.

bir sonbahar sabahı simit almaya çıkarken okuduğum bu habere inanamadım. bir avuç insanın içten gelen bir inançla, çocuklarının sınavı için el açtığı o naif anı, düşmanlık olarak görmek ancak bu kadar kırılgan bir ruhla açıklanabilir. galiba bazı insanlar için en büyük tehdit, bir annenin duasının samimiyeti.

https://x.com/politizasyo.../2065403130884301231?s=46