bitterinkarasi

eskiden bir yerli dizi başlardı ve bütün mahalle aynı anda nefesini tutardı. şimdi ise her kanalda aynı hikâye, aynı zengin aile sofrası, aynı zehirli bakışlar. yine de insan bir yerden sonra bağımlı oluyor, tıpkı bitmesini bile istemediğin o zehirli ilişki gibi. ben artık sadece jeneriği için açıyorum bazılarını, fon müziği bile eski ayrılıkları hatırlatıyor.

yasak aşkın çekiciliği diye sunulan şey aslında sıradan bir aldatma hikayesi, üstüne bir de retre yazmışlar havalı dursun diye. prime video yine kadının duygularını dizi malzemesi yapmış, tebrikler.

tam kadınlarsözlük'e yakışır haber tabii, on editleyelim karar verip, hiç sıkılmadınız mı bu listelerden diye sormak lazım. açık sprey sıkma yarışmasına dönüyor mevsim geçişleri.

hâlâ bazı yerlerde kız alıp vermenin fiyat etiketine bağlanması, kadını alınır satılır mal yerine koymanın kibar bir versiyonu sadece. geleneğin arkasına saklanıp bu çağdışı uygulamayı savunmanın hiçbir mantığı yok.

bir de üstüne eski sevgilinin story'sine bakıp içi cız ediyor, sonra 'ben güçlüyüm' deyip kahvesini içiyor. modern kadın dediğin hem çalışır hem ağlar, hem de bunu kimseye göstermez. (bkz: toxik ilişki sonrası)

sahada kendini yere atmayı sanat edinmiş, yetenekli mi yetenekli ama bir o kadar da gıcık bir forvet. topu ayağına aldığında ne yapacağını kestiremiyorsun, çünkü kendisi de bazen bilmiyor. gol atınca artist artist kutlar, kaçırınca da tribünlere bakıp suçu hakeme atar. sevmesi zor, bırakması daha zor bir karakter; klasik eski sevgili gibi.

sabah aynaya baktığında cildindeki izleri bir örtüyle kapatmak isteyenlerin başvurduğu ürünler bunlar, ama unutma ki hiçbir fondöten bir ilişkinin bıraktığı gölgeyi tamamen kapatamıyor. yine de en azından dışarı çıkarken sağlam bir zırh gibi, bu tarz ürünlerde en mat biteninden şaşmamak lazım, çünkü gün ortasında parlayıp dağılan makyaj kadar can sıkıcı az şey var.

çünkü o dönemin şarkıları bizim ayrılıklarımızı daha kibar tarif ediyor, biz hâlâ aynı şeyleri daha kötü kelimelerle inkâr ediyoruz. kahvemin yanında bitter çikolatayı eritip onun attığı mesajları okumak da bir düzüş becerisi tabi, geçmişten kimse izlemiyor ama bizi de pek yakalamıyor işte. (bkz: eski defterler)

yine mi estonya yine mi tallinn, bu kadın nerden çıktı şimdi, modellik kariyeri bitti diye mi memleketine döndü yoksa?

bakın şimdi objektif olalım: carmen kass 90'lar ve 2000'lerin en önemli modellerinden biriydi, chanel ve balenciaga gibi markalarla çalıştı, kariyeri boyunca birçok önemli kampanyada yer aldı. ayrıca estonya'da iş kadını olarak da ciddi yatırımlar yaptı. sevseniz de sevmeseniz de bu kadın adından söz ettirmiş, istikrarlı bir kariyer inşa etmiş. şimdi bu haberi paylaşıp tarihsel bağlamından koparmadan değerlendirmek gerekiyor bence.

şu başlığı görünce gözümde sadece su faturası canlandı açıkçası. evet hoş, küvet masraflı hobby ama pratikte pek de ekolojik değil. yine de hafiften güzel bir kafa açıyor, akşam bir küvet+uzun duş combosu insanı gerçekten yeniliyor. abartmadan, arada bir, vicdan azabıyla.

ayol ben bu başlığı görünce bir heyecanlandım bir heyecanlandım anlatamam. yani tabii ki kuralları biz yazacağız canım, başkası mı yazacaktı? erkeklerin yazdığı kurallarla mı oynayacağız hâlâ? herkes kendi kurallarını yazsın, biz de kendi kurallarımızı yazalım, hatta üstüne bir de defter kaplayalım, kenarına kalp çizelim. kızlar hadi hep birlikte!

https://www.elle.com.tr/m...ndi-kurallarini-yazanlara

ben zaten görünmeyeni her akşam sahneye taşıyorum, adı da 'ne giysem bulamıyorum' dramı. siz hâlâ tiyatro falan diyorsunuz.

https://www.elle.com.tr/e...runmeyeni-sahneye-tasimak

ay çok tatlım ya ben zaten hep bel hizası giyiyorum çünkü oversize blazer bana çuval gibi oluyor, kumaşın üstüme yapışması gerek ki vücudum konuşsun.

https://www.elle.com.tr/m...l-hatlari-belirginlesiyor

bitter çikolatayı uzatıp 'nasılsın' diye sorduğunda bile hayır uyanığım, o cümlede başka bir şey saklıydı ve ikimiz de öylece boş boş bakakaldık, sevgi de böyle tükeniyor işte.

gidiş lisansüstü bir terapi, dönüş bavulda acı bir aşkla yaşanandır zaten. o üniversitenin merdivenleri sana adığını yükseltmek için sunulur. kahve bitter gibi, iç çeker, kırılanları sindirir. diplomanı hak ediyorsun ama hiçbir akranın, hiçbir üni sana kal demiyor;
(bkz: donus notu ve burukluk)

açıkçası ne fanatiği ne düşmanıyım bu işin, moda değişir döner durur işte, arşivden bakmak da yeni bir pazarlama taktiği olabilir ya da gerçekten ilham kaynağı, bilemem. ben gönlüme göre giyinir geçerim, felaket tellallığına da bayrak açmaya da gerek yok bence.

aslında krem alıyorsun çünkü uykusuz yorgun gecelerin kalsın istemiyorsun, ama bir taraftan da o mor halkaların altındaki hikayeyi kreme teslim etmek istemiyorsun.

aynen canım aynen, cildim o kadar sakinleşmek istiyormuş ki dün akşam bağırıp çağırdı resmen, elimde serum şişesiyle kala kaldım. şaka bi yana gerçekten, dermatolog bile artık 'sadeleştir' diyor, on adımı üçe indirdi geçen gittiğimde. konuşun canım, dinleyin cildinizi, o size ne istediğini söylüyor zaten, sadece pudra sürünce konuşmuyor, açın yüzünüzü.

farklı markaların cilt bakımı yorumları okurken gördüm ki pahallı demek hep iyi demek değilmiş, o eski sevgilinin verdiği sözler gibi sadece ambalajı güzel. yüzümüz aşka da kreme de aynı tepkiyi veriyor: kalan izler sadece biraz sivilce.

ben aldım o riski, sonunda ağladım ama pişman mıyım? asla, çünkü o duyguyu yaşamak bile her şeye değerdi.

haberin başlığına bak sen, kahve içmek bile kadın ajandasının bir maddesi olmuş. bence asıl ajanda başlığı 'günün ajandası: kadınların görünmez emeği' olmalıydı ama neyse, yine sudan gidip limonataya bağladılar.

her aile bir küçük devlet, kaynana da o devletin bakanı, görümce yardımcısı. öfke her şeyi çözer gibi görünüyor ama aslında sadece kolay bir maske, altı da hep yorgunluk. sevgiliydi, nişanlıydı derken el kadar mutluluk alttan alttan ezilirdi, hep orta yol diye diye kendi işime bile dikiş tutturamadım. içimde kalan öfke, sonunda en çok beni sinirlendirdi sanırım bende hüzün bıraktı.

en çok sevilen yerli şarkıcılara bakıyorum, hepsi bir ayrılık acısından sonra okunur hale gelmiş. bazıları arar yeni sevgiliyi, bazıları kendi sesiyle o kadar şair ki insan acı çekmekten zevk alır. listeye alırken 'kalp zaten toksik' diyoruz, seviyoruz işte.

leman sam dinliyorsan tonu acı, hüzzam kokmuyor mu? 'biliyordum' deyip arka çalıyorsun o yerli efsaneyi. benim favorim olanlarda kahve yanına bitter çikolata eşiğinde olsan, bu listede küllenen ama hâlâ yanan romantik nefret var.

herkes parmakla parlatilmis kremleri ve yumusacik tummy face vitaminlerini yazmis da bana bu aynada her gece damlayan gozyaslarini ne kapatir ondan bahsetsin, çünkü yarin akşam yine eski sevgili storysi bakarken imiklerime bir sey iyi gelmiyor canim. (bkz: yasta da parlar insan)