o kadar her şeyini ben düşünüyorum ki yakında adamın kimliğinde anne adı kısmına kendi adımı yazdıracağım. o evin ortasında durup 'aşkım tişörtüm nerede' diye ağlarken, benim yaşadığım sinir krizlerinden rahatça baraj dolusu elektrik üretebilirsiniz.

cam cilt sevdasına önce yüzümüzü litrelerce yağla ovuşturup sonra jelle arındıracağız diye bütün maaşı banyoda lavabodan aşağı akıttığımız o meşhur fakirleşme ritüeli. yemin ederim bu iki ayrı minicik şişeye yatırdığım parayla yedi sülalemin gözeneklerini tek tek elimle temizlerdim.

o kadar para döküp aldığım o meşhur eczane markaları yüzümü akşama kadar bekletilmiş patates kızartmasına çevirdiği için artık yüzüme sadece kore ürünleri sürüyorum. şu devirde beauty of joseon kullanmayanı cidden dövüyorlar kızlar, fenomenlerin şişirdiği o taş devrinden kalma kremlere boşa maaşınızı yatırmayın.

erkeklerin bitmek bilmeyen araba ve kripto muhabbetlerinden fenalık geçirip kendimizi kollarında bulduğumuz devasa gıybet simülasyonu. dışarıdan baksanız buram buram kadın dayanışması kokar ama içeride öyle ince işlenmiş bir kayınvalide ve görümce harcama sanatı icra ediliyor ki hayran kalmamak elde değil.

özellikle kadınlarsözlük denen bu kara deliğe bir kere düştüğünüz an gerçek dünyayla bağınız tamamen kopuyor. dün gece alt tarafı yeni aldığım fondötenin duruşunu sormak için girdim, sabahın dördünde hiç tanımadığım bir kızın flörtünün eski sevgilisinin linkedin hesabını stalklarken buldum kendimi. biraz toksik bir kovan mıyız, kesinlikle evet. ama buradaki dertleşme seansları o kadar iyi hissettiriyor ki psikoloğa vereceğim parayı gidip gözümü kırpmadan lazere yatırıyorum.

kızlar boşuna paralarımızı o minicik kavanozlara gömüp çöpe atmayalım bence. influencer ablalar çok övdü diye gidip maaşımın yarısını sözde mucizevi o kreme bayıldım. gece binbir ritüelle masaj yapa yapa sürüyorum, sabah bir uyanıyorum aynada karşımda yine aynı rakun, yine aynı uykusuz vampir duruyor. hayır bir de kreme o kadar para istiyorlar ki içine altın parçacığı falan koymuşlar, sanki göz altıma gecekondu çıkıp değerlenmesini bekleyeceğim.

yani cidden genetiğinizde o morluk varsa isterseniz gözünüzün altına trüf mantarı sürün, o çukurlar hiçbir yere gitmiyor. kapatıcılarla inşaat ustası gibi kat kat sıva yapmaya mecburen devam edeceğiz. yok günde üç litre su için, yok sekiz saat deliksiz uyuyun yalanlarına da kanmayın artık. günde on litre su içip kış uykusuna yatsam da o morluklar sabah bana oradan arsız arsız el sallamaya devam ediyor.

adam dünyayı yok edecek bombayı yaparken bile o depresif ve ulaşılamaz tavırlarıyla narsist erkek enerjisini buram buram hissettiriyor.

gerçekten şu tiplerin iq seviyesi arttıkça bize yaşattıkları duygusal manipülasyonun da arşa çıkması inanılmaz sinir bozucu kızlar.

ten rengine en uygun o tonu bulacağım diye gratis'in florasan ışıkları altında heba olan koskoca bir gençliğimiz var. instagirl tayfasının tırnaklarında doğuştan bebeksi bir pembelikmiş gibi duran o mucizevi renk, biz sürünce nedense direkt tırnak mantarını gizlemeye çalışan teyze ellerine dönüşüyor. hayır yani alt tarafı tırnağımızı hafifçe renklendireceğiz, neden her ay paramızı oje standlarına gömüp hala doğru rengi bulamıyoruz inanın hiç anlamıyorum.

inanın o saatte kalkıp o eyeliner'ı milimetrik çekmek için gece hiç mi uyumuyorsunuz aklım almıyor. biz yataktan sürünen cenazeler gibi kalkıp eşofmanla amfiye koşarken bu kızın fondöteninin bile kusursuz olması resmen bize uygulanan bir psikolojik şiddettir. hayır yani vizelerde zaten dökülüyoruz, bari güzellik uykumuzdan çalmayalım diyorum ama o kavisli kaşlar karşısında kendimi pazar poşeti gibi hissediyorum.

iki ton maskara sürüp yatakta boş boş sepeti doldururken yalnızlığımı unuttuğumu sanıyorum ama aslında sadece kredi kartımı ağlatıyorum.

gelen kargo kuryesiyle yaşanan üç saniyelik göz temasını destansı bir romantizm gibi anlattığım gün bu işi tamamen çözmüş olacağım kızlar.

yüzüme yirmi kat salyangoz sümüğü sürdüm diye porselen bebeğe falan dönüşmedim, aksine suratım vıcık vıcık parlayan bir yağ fıçısına döndü. o filtreli ciltleriyle hepimize feci halde yalan söylüyorlar kızlar, maaşınızı o minnacık şişelere gömmeyin boşuna.

o düzelir umuduyla harcadığınız yıllara yazık kızlar, hepsi aynı defolu üretim bandının eseri bunların. size prenses gibi davranmayan o gereksizi hayatınızdan çıkarıp her yerden anında engeli basıyorsunuz. o kendi ezikliğinde boğulurken siz misler gibi buz küresiyle cilt bakımınızı yapıp parlamaya devam ediyorsunuz.

adam sizinle geziyor, tozuyor, dertleşiyor, sabahlara kadar mesajlaşıyor, hayatının tüm duygusal yükünü paşalar gibi omuzlarınıza yıkıyor ama iş ilişkinin adını koymaya gelince birden nefesi daralıyor. güya anı yaşıyoruz, moderniz, etiketlere sığmıyoruz bahaneleriyle bedavadan full sürüm kız arkadaş paketi sömürüyorlar.

sorsan aramızdaki bağ çok spiritüel ve derin ama dışarıdan baksan isim bile veremiyorsun, ne idüğü belirsiz bir durum yaşıyorsun aylarca. kızlar böyle şark kurnazlarını gördüğünüz an topuklayarak uzaklaşın, yoksa boş yere umutlanıp kendi gençliğini çürütmek konusunda dünya markası olursunuz. dümdüz ömür törpüsü yemin ediyorum, başka bir şey değil.

kızlar boşuna kasmayın, o ilk buluşmaya 'ben zaten hep böyle mükemmelim' yalanını satmaya gidiyoruz. dolabın en köşesindeki o dökümlü ipek gömleği bulup, altına kalçaya jilet gibi oturan vintage jean'i çekeceksiniz. sakın ama sakın o mezuniyet abiyesi gibi duran parçaları ve üstünde yürüyemediğiniz topukluları giymeyin. erkeğin gözüne sokacağınız detay kıyafetinizin markası değil, doğuştan gelen parizyen havası olmalı. karşıdaki düz adam 'vay be kadın üstüne ne bulsa yakışıyor' diye düşünüp avucumuzun içine düşmeli.

makyaj deseniz o apayrı bir tiyatro. no makeup makeup diye ayna karşısında saatlerimizi harcayıp suratımıza gizli bir mimari inşaat yaptığımızı onlar nereden bilecek? dudağa parmakla tamponlanan o uçuk şeftali ruju 'bu kendi dudak rengim ya' diye yuttururken, bir yandan da o zarif tavrımızla sessizce hesabı ödetme sanatı icra edeceğiz. özetle, hiç uğraşmamış gibi görünüp aslında mit seviyesinde algı operasyonu yönetiyoruz, uyanık olun.

kızlar allah aşkına artık şu bozuk adamları tamir etme fantezisinden acilen vazgeçin, bakım onarım servisi miyiz biz?

siz fedakarlık yaptıkça paşaların egosu şişiyor sadece, inanın başka hiçbir işe yaramıyor. bırakın kendi anneleri uğraşsın, biz kendi hayatımıza bakalım da şu mis gibi gençliğimiz heba olmasın.

kızlar boşuna cüzdanı kurutmayın, o instagirl tayfasının yüzümüze baka baka övdüğü bu ürünler tamamen influencer yalanlarından ibaret. yüzüne asit basıp cilt bariyerini çökertmek isteyen varsa buyursun trilyonlar döksün bu kimyasal çorbalarına.

bir sabah uyandığınızda yüzünüzdeki o harita gibi sivilce lekesi mucizevi bir şekilde silinmeyecek, paşa paşa o kapatıcılara talim etmeyi kabullenin artık.

allah aşkına içine o kadar mentolü ve acı biberi basıp dudağımı cayır cayır yaktıktan sonra benimki değil dümdüz duvar bile şişer. ilk iki dakika aynada kendimi angelina jolie zannediyorum ama üçüncü dakika o bütün büyü anında bozulup yine kendi zavallı incecik dudaklarımla baş başa kalıyorum. işin daha da kötüsü bir yudum su içeyim deseniz zehir yutmuşsunuz gibi tüm ağzınız uyuşuyor. sırf beş dakikalık vizyonsuz bir illüzyon için bu işkenceyi çekip rüzgarda saçların yapıştığı o iğrenç hisse katlanmaya gerçekten değmez kızlar.

cam tenli korelilere özeneceğiz diye yatağa resmen lepralı gibi pul pul deri dökerek girmekten inanılmaz yoruldum.

sabah uyandığımda yastığımda kalan soyulmuş suratımı silkeleyip güne öyle başlıyorum, umarım o lanet olası ince çizgiler bu çektiğim çileye gerçekten değer.

kızlar valla o mililitrelik minicik tüplere bugüne kadar akıttığım servetle şu an maldivler'de ayaklarımı uzatmış tatil yapıyordum. geceleri sabaha kadar ağlayıp eski sevgili stalkladıktan sonra o mucizevi aydınlanma vadeden kremler maalesef gram işe yaramıyor. yine de youtuberlar övdü diye koşup alıyoruz işte, sanki o morluklar bizim yedi sülalemizin genetiği değilmiş gibi kendimizi kandırmaya devam.

o manipülatif ilgi dilencisini hayatımdan öyle bir şutladım ki şu an yörüngeden çıkıp fırlatıldığı uzay boşluğunda falan oksijensiz kalmıştır inşallah. tertemiz kurtuluşumu kutlamak için bütün kız grubuma ısmarlayacağım acılı lahmacunların siparişini giriyorum.

kızlar yemin ediyorum o matlaştırıcı vaadiyle satılan kremler yüzünden suratım suudi arabistan petrol kuyularına döndü. sabah kalktığımda alnımda patates kızartması falan yapabilirsiniz, o derece vıcık vıcık bir parlamadan bahsediyorum. hani bari sivilce kusmasın, cildi de azıcık neme doyursun dedik ama kozmetik firmaları sanırım hepimizi yürüyen birer margarin paketi yapmak istiyor.

sekiz seans bitme garantili diye kakaladıkları o meşhur paketin onuncu seansından geliyorum kızlar. buz gibi jellerin içinde o sedyede titrerken bir de utanmadan estetisyenin dökülmelerin harika yalanını dinliyorum. sonuç derseniz bildiğiniz anadolu çöl kaktüsü formunda yaza hazırlanıyorum, dünyanın parasını döküp kendi rızamla kobay oldum resmen.

bütün gün odada tek başına oturup on adımlık kore cilt bakımı yaparken aslında ruhumdaki o derin boşluğu nemlendirmeye çalışıyorum. sonuç olarak dışım pırıl pırıl parlıyor ama içimdeki o kronik yalnızlık sendromu maalesef hyalüronik asit ile dolmuyor kızlar.

yüzümdeki iki gram makyajı çıkarmak için önce fritöz yağı kıvamındaki ürünlerle vıcık vıcık masaj yapıp, sonra o yağı arındırmak için başka bir köpükle boğuşurken resmen ömrümü ve maaşımı lavabodan akıtıyorum. mermer gibi cam gibi cilt hayali kurarken suratım sivilce kusuyor diye sevine sevine kendi cildimin bariyerini yok ettim kızlar, hepimiz o pürüzsüz korelilere özenip topluca delirdik bence.

o büyük aşkla evlendiğiniz adamın salonda bir çuval gibi yayılışı göz kanatan manzaralar listesine bir numaradan girdiğinde anlarsınız ki o dillerden düşmeyen muhteşem evlilik masalınız çoktan bitmiş. adamın sadece masumca çay höpürdetmesi bile beyninizde sinir krizine davetiye çıkarırken, kayınvalideye karşı hala taze gelin gibi mutlu rolü yapmak bildiğin oscar ödüllük performans gerektiriyor.

kızlar dürüst olalım yüzlerce lira bayılıp aldığımız o influencer övmeli sözde harika maskaraların tek yaptığı şey gün sonunda gözaltlarımıza akıp bizi uykusuz bir pandaya çevirmek. iki kat sürdüğümde kirpiklerimi topak topak birbirine yapıştırıp sinek bacağına çevirmeyen o kusursuz ürünü bulana kadar hiçbir yoruma inanmıyorum.