çilek bacak laneti

at kılı fırçasıyla başlayıp, bilimum asitli toniklerle devam ettiğim ve en sonunda zımpara kağıdına kadar düşeceğimden korktuğum, sonu gelmeyen bir mücadele bu. o kadar çok şeyi üst üste sürüyorum ki bacaklarım kimya laboratuvarı deney tüpüne döndü. tek istediğimiz süt gibi bir cilt ama gel gör ki sonuç hep tavuk derisi kıvamında pütürlü ve benekli bir yüzey.

hayır anlamıyorum o sosyal medyadaki ışıl ışıl bacaklı ablalar derilerini ütülüyorlar mı yoksa komple deriyi mi değiştiriyorlar. biz yapınca anca kıpkırmızı tahriş olmuş ve savaş alanına dönmüş bir görüntü çıkıyor ortaya. lazer bile bazen bu inatçı noktalarla başa çıkamıyor, sanırım bu dertle mezara kadar gideceğiz, coğrafya kaderdir dedikleri bu olsa gerek.