yalnızlıkla baş etme yöntemleri

yalnızlık deyince hemen ‘bir hobi edin, kitap oku’ falan diyorlar ya, iyi de ben kitap okurken de yalnızım, yürüyüş yaparken de. yalnızlık öyle geçmiyor, o ayrı bir boyut. benim taktiğim, kendimle dalga geçmek oldu. mesela akşam eve gelince ‘hoş geldin, yine mi yalnızsın?’ diye söyleniyorum, o an komik geliyor. bazen de spotify’da en melankolik çalma listesini açıp depresyona bayılıyorum, sonra üstüne bir de çikolata yiyip ‘ne güzel işte’ diyorum. yani çareyi kabullenmekte buldum. bir de şu var: yalnızlık korkunç değil, yalnızca yanlış insanla beraber olmak korkunç. bunu anlayınca pek de takmıyorum.