yalnızlıkla baş etme yöntemleri

kendinize bir bitki alın, çocuklar gibi sorumluluk alın büyütün, o sessizlikte minik bir canın var olduğunu bilmek iyi geliyor.

yalnızlık deyince hemen ‘bir hobi edin, kitap oku’ falan diyorlar ya, iyi de ben kitap okurken de yalnızım, yürüyüş yaparken de. yalnızlık öyle geçmiyor, o ayrı bir boyut. benim taktiğim, kendimle dalga geçmek oldu. mesela akşam eve gelince ‘hoş geldin, yine mi yalnızsın?’ diye söyleniyorum, o an komik geliyor. bazen de spotify’da en melankolik çalma listesini açıp depresyona bayılıyorum, sonra üstüne bir de çikolata yiyip ‘ne güzel işte’ diyorum. yani çareyi kabullenmekte buldum. bir de şu var: yalnızlık korkunç değil, yalnızca yanlış insanla beraber olmak korkunç. bunu anlayınca pek de takmıyorum.