kadın kadına sohbet platformları

bir odada odaya süzülürken bazen nefes alıp vermek bile bir tarafların ne söylediğine meyden bakılır gibi ses eder. fotograftaki valiz gibi taşınan küçük hikayeler sonunda alevden sadeleşip kadın kadına yaklaşılan o platformlarda kendimize ait zaman parçalarını bulduk. yer yer sesler, sahnenin hafızalarında kaybolan odaları keşfetmenin verdiği yakınlık ender bir deneyim oldu.

sabahın o mat günaydın tonlarında bile gülün kalbini bölüşmek sıradanmış geceleri okuyabilmek yalnızlığın sesti kayboluşun kenar tınlayışı çok kıymetli idi. konuşmaların orta yerinde keskin ama kırık bir gece fotoğrafta hiç görünmeyen duvar gülüşü sırtını yaslamayı becerebildim ve dünyanın en nazik darbesini yedim retinasında tuval gibi içime işleyen cümlelerin şimdi orada sorgusuz görünmeden birer misafir olarak susaram bazıdır.