yalnızlıkla barışmanın yolları

insanlar genelde yalnızlıktan korkarlar, oysa biraz düşününce yalnızlığın aslında bir öğretmen olduğunu fark ediyorsunuz. kendi sesinizi duyabilmek için ortalığın sessizleşmesi gerekir, aynı lavanta yağının şişede sakinleşmesi gibi. bir akşam telefonu kapatıp kendinizle baş başa kaldığınızda, önce boşluk hissi gelir ama sonra içini dolduracak şeyleri kendiniz bulursunuz.
bana kalırsa en güzel yöntem, yalnız kalacağınız zamanı bir ritüele çevirmek. mesela o saatte bitki çayı demleyip balkonda rüzgarı dinlemek, ya da elinizde bir kitap ispanya'da bir tepede uzanmak hayali kurmak. insan kendine yetmeyi öğrenince başkalarının yanında da daha huzurlu oluyor. neticede bu dünyaya yalnız geliyoruz, o yüzden bu duyguyu düşman değil, arkadaş edinmek en sağlıklısı olsa gerek.