nivea yumuşatıcı losyon

sabahtan akşama kadar kafe tepsisi taşımaktan mıdır bilinmez, akşam eve dönünce ilk yaptığım şeydir kapının girişinde nivea'ya sarılmak. neyse ki bir şeye sarılması gerekiyor insanın, bir işte papatya sürüp "ben nazlıyım" diyen makyajcı arkadaşların yerine o kavanozdaki eski dostu öneririm. zira ben bir diziden çıkmış gibi konu üzerine herkese bir laf söylemek zorundayım, işi klasik haline getirince akıl da verilmez, sıradanlık kral olur efendim.

(bkz: losyon sürmenin samimiyeti)