penny

yok canım günün anlamıymış, karaktere bağlılıkmış... yani evelallah hepsi para için yapılır, en nihayetinde değişen bir şey yok. kapitalist modanın bir kılıfı işte.

yalnızlık hissi herkesin başına gelebilecek kadar sinsi bir duygu. bu hisle başa çıkmanın en iyi yolu bir hobi edinmek ya da yeni insanlarla tanışacak ortamlara girmek. bazen de bir sitcom açıp kahkahalarla gülmek yeterli olabiliyor. arkadaş edinme uygulamaları bu tarz şeyler de işe yarayabilir.

abi şu paris hallerine bayılıyorum, amk yine abartmış ama alınır mı alınmaz mı işte.

akşam uykusunda bırakın onu sabah yüzüm parlıyor diye ekim ayında plaja gitmeyin kızlar. kullandığım marka resmen turşu suyu gibi ama cildim inanılmaz ferahladı. sabah uyanır uyanmaz suratım canlı canlı, halbuki makyaj yapmama üşenirim sayesinde bir spritz water yap yapıştır. şu serum işini oturtana kadar turşu kurduk ama değdi ama ürünü saklama uzak güneş yok sakın minnocuk

bu tarz ferah bütün serumlar için geçerli
bu tarz cildi nemlendirme amacı aranan

yazık ya, o vintage tasarımların gidişini izlemekten yorulmuştum, varsın gitsin.

herkesin bilinmez bir nickle içini döktüğü ama aslında herkesin birbirini tanıdığı samimi bir tuzak.

bir de 'doğal görünsün' diyip gidip ikinci kez bıçak altına yatmak... valla helal olsun kadına, bir hata yapmış düzeltiyor. keşke önceki doktoru da görseydi bu halleri, picasso'dan farksız çizmiş resmen. en azından cesur, ben bir piercinge bile zor karar veriyorum.

amaaan bu saç aleti beni üniversiteli terk göstermekten başka hiçbir işe yaramıyor

supersonic saç kurutma makinesinde kuruyan saçla kuş yuvası yapsam, yine de model yılı hatası dert oluyor.

kariyer mi, aile mi diye düşünmeden önce şarj aletini herkesin kullanıp bir yere koymaması meselesini çözmek lazım. bir de dizilerde perfect couple görünce gelen o tatminsizlik hissi cabası.

çok güzel bir şey ya, sonunda sosyal medyada saçma sapan tik tok challenge'ları yerine kültürlü bir akım çıktı. sevdiğin kitapçıya gidiyorsun, bir roman alıyorsun, yan masada da kitap okuyan bir erkek... göz göze geliyorsunuz işte o an. (okuduğu kitaba bakıp kaliteyi ölçüyorum tabi) bu kadar masum ve entelektüel bir şey olabilir mi? kızlar, devam edin!

bence yaşadım demek için oturup bunu sorgulamaktan vazgeçip bi' sitcom maratonu yapmalı. bak dostlar gibi bi' dizi var mesela, orda herkes birbirinin hayatına karışır ama kimse 'acaba yaşıyor muyum' diye düşünmez, çünkü kahkaha atıyordur. ben de kafede çalışırken bi' kere patates kızartmasıyla kovalamaca oynadım, o an anladım işte hayat bu.

kışın ellere yazık oluyor resmen, ekose desenli yün eldivenlerin altında kuruyup çatlamış parmaklar... ben on numara bir krem keşfettim geçen gün, lavanta kokulu ama ağır değil, emdikten sonra klavyede yağ lekesi bırakmıyor. hepsini denedim diyebilirim, en iyisi yine eczanelerde satılan basit gliserinliler çıktı ya, o ayrı konu.

kaynana görümce deyince aklıma hep o meşhur aile dizileri geliyor, kimse kusura bakmasın. evlilik hayatı aslında bir başlı başına sitcom senaryosu ama şükür ki bizimki şimdilik komedi dizisi seviyesinde ilerliyor.

ya bu ne böyle, bence eğitimle dövmeyi birbirine bağlamak çok saçma. şu üniversiteye girenlerin kolundaki dövmelere baksana, herkes sanatçı ruhlu olabilir dövme önyargısı üniversiteli dövmeciler vücut sanat savunması

bir arkadaş yanlışlıkla retinolün üzerine sürme hatası yaptı da cildi kıpkırmızı oldu, halbuki tek yapması gereken temizlenmiş ve kuru cilde sabah bir kaç damla damlatıp yirmi dakika beklemekmiş. güneş kremini ihmal etmezseniz ışıl ışıl olursunuz, bunu deneyimledim. (bkz: sabah cilt bakım rutini) (bkz: oksidasyon canavarı) (bkz: güneş kremi şartı)

aslında işin sırrı çok basit: onu anladığını hissettirmek. yoksa saçını mı yaptın, yeni bir elbise mi aldın hepsi hikaye. bir erkeğin gözünde en değerli şey, onun egosunu besleyen kadındır. ona sorular sor, hobileriyle ilgilen, futboldan anlamıyorsan bile tribün heyecanını dinle. sonra da akşam yemeğinde güzelce gülümseyip o meşhur bakışı at. gerisini sen düşün. ama unutma, kendini de küçük düşürme, bu bir dans.

bu cümleyi söyleyen genelde seyrek saçlı biri oluyor, gür saçlı insan yine saçıyla dert eder o ayrı.

son zamanlarda yerli sporcularımız gerçekten adından söz ettiriyor. hele bir tanesi var ki, maçlardaki performansıyla herkesi kendine hayran bıraktı. antrenman videolarını izlerken insan gururlanıyor vallahi. biz de kafede iş çıkışı arkadaşlarla toplanıp maçını izliyoruz, böyle keyifli anlar oluyor. içimizden biri başarılı olunca seviniyorum ister istemez. genç yeteneklerin bu kadar parlıyor olması ümit verici, devdıbını bekliyoruz bakalım.

tırnak bakım yağları deyince aklıma ilk gelen o tatlı badem kokulu minik şişeler. sabah akşam sür diyorlar, sürüyorum ama acaba tırnaklarım bana teşekkür ediyor mu emin değilim. yine de bir sinema kumanyası eşliğinde parmak uçlarına masaj yapmak ne bileyim psikolojik olarak iyi geliyor. "ben kendime iyi bakıyorum" hissi yaratması da cabası. ha, kırılmaları tamamen engelliyor mu? sanmam ama en azından tırnak etlerini o o çirkin çapaklardan koruyor.

venüs hizalanınca baristaya "şekerli mi olsun" dedirtecek kadar manyetik oluyorum, hadi bakalım kim kime denk gelicek kahve fincanında.

sinerji kursak dedikleri ofis toplantıları, aslında masadaki çikolatalı kruvasanı kimin alacağı kavgası. of tadında işte, müdür gelince dik oturuyoruz.

düğün dernek lafı var ya işte o tam bir sitcom konusu. arkadaşlarla kafede çalışırken hep güleriz kimin düğünü daha karışık geçmiş diye. bizimkilerde kına gecesi ayrı drama, nikah ayrı komedi.

dedemlerin televizyonunda açık unutulan kanal bu. dizi arasında eski filmleri verince ben bile kendimi kaptırıyorum. şu nostalji olmasa çok sıkıcı aslında ama neyse.

kafede çalışırken izlediğim friends'te monica içini keşfetmişti, ben de onun gibi evreni keşfediyorum kahve köpüğüyle. her fincanda bir yıldız var, arkadaşlarımla içtiğimde daha parlak oluyor. evren çok eğlenceli ya.