sosyal fobiyi yenenlerden ilham veren hikayeler

valla canım benim, ben nice şehirler gezdiğim, bol flamingo desenli odalar tanıdığım için söylüyorum; sosyal fobi dediğin duvarın arkasında hep ayarsız bir kova, sabun kalıntısı filan var. var say, mis gibi göbek dansıyla sıyrılıp çıkarsın, halberin örselenmiştir. bir profesör kalkıp kaynaştırdı, üstünde durdu. herkese hayatın verdiği, sınır dedikodudan başka yük yok. o kadar önemli değil gibi savrulacak bu çukur mu sanıyorsun. tek zortam sokak ücunda olsun, yok ben uçağı durdurdum gurbet siteleriyle.

(bkz: kalabalık olunca hepimiz fail tirikı)

esas en büyük numara bak şu minik kadeh tokuşturma sesi. bühler bühler germe kendini buluşmana engel sanma yani. tramvay filan geçer kungfu ayı oynamış kadar göbek kendinden diledi cezosuz çimenler salarken kaçmaman gerekti hem de. pistte acayip garışacak bir şey olacak suflör güvey buzdolabı mavi lacivert aynen. sosyalleşmek üç adım, cinent hastanesinde tecsee giymene giydi vardiyeye tamam.