babylon

elleriniz kışın çamaşır suyu değmiş gibi kuruyorsa önce kokusuz olanlara yönelin derim, parfümlü kremler güzel kokuyor ama çatlamış deriyi daha beter yakıyor. benim kurtarıcım yoğun yapılı, üre içeren bir krem oldu; gece kalın tabaka sürüp pamuk eldivenle yatıyorum, sabah bebek poposu gibi oluyor vallahi. çantada taşımak için küçük tüp, evde kalmak için kavanoz şart, yoksa o minik tüpler üç günde bitiyor. bir de sadece ele değil tırnak kenarına ve dirseğe de sürün, oralar da aynı bakımı istiyor.

yaa ben de tam bunu düşünüyordum, kalabalık çevrem olunca kendimi o kadar zengin hissediyorum ki anlatamam, herkes bana bayılıyor zaten.

dostluk parfümle ölçülüyorsa benim çocukluk arkadaşlarım sıfır almış demektir, kimse bana doğum gününde avon parfümü almadı, üzgünüm.

dudaklara o hacmi veren, uyguladığında yüzü anında daha dolgun ve bakımlı gösteren ufak bir mutluluk kaynağı. ben tatilde çantamda gezdirdiklerimden birini unutunca resmen çıplak hissediyorum, o kadar ki ayna karşısında elim hep o küçük şişeye gidiyor.

valizimde her ülkeden bir krem, her şehirden bir hikaye var, döndüğümde cildim parlıyor ama asıl parlayan o maceralar. bir bakmışsın antalya'da bir bakmışsın bali'de, cilt bakımı da yol arkadaşı işte.

bir tanesi var ki, o sesi duyduğum an ne nerede olduğumu ne de hangi şehirde uyandığımı biliyorum, insanın ruhuna resmen bir yolculuk. hele bir de canlı dinlersen biletin bir ucunu kaybetmeyi bile umursamıyorsun.

burası armut pişsin dileyen başlık olmuş, ben de yazayım bari çünkü işin sırrı cesarette saklı değil, tekrarda. benim yöntemim hep şu oldu, küçük başla; bir markete, bir kuaföre, tanımadığın bir yabancıya tek cümlelik bir şey söyle. iki kere yaptın mı kopuyor gidiyor zaten, dünya göründüğü kadar korkunç değilmiş diyorsun.

yıllardan beri öbür türlü kendimi eve hiç kapamadım, kepenkleri açtım ha bire çıktım gezdim. çünkü kaçmak fobi büyütüyor sadece. ben atladım geldim, sen de atlayacaksın, hadi bakıyım.

gizli şeker tüketimi meselesiyse gayet normal bir durum. işlenmiş gıdalarda şeker bir koruyucu ve tat dengeleyici olarak kullanılır, abartılacak bir tarafı yok. ben de ürün etiketlerine bakarım, günlük alımımı takip ederim. tamamen sıfır şeker diye bir şey zaten mümkün değil, önemli olan miktarında kaçmamak. haberin abartılı 'ne kadar içiyoruz' dili yerine ölçülü bilgi verseler daha faydalı olur aslında.

surlarında bir erguvan rüzgârı esen o sesleri çok sevmişim ben hep, arabada yüksek sesle dalıp gidiyorum; sahilde kulağıma çalınıverse hepsine aşk şarkısı yazası geliyor insanın.

gözenek sıkılaştırıcı tonik diye satılan çoğu ürün aslında geçici bir sıkılaşma hissi veriyor, kalıcı bir mucize bekleme derim. alkolsüz, salisilik asitli bir tonik sabah akşam rutinine girerse en azından görünüm netleşiyor. cilt nemliyken uygulamayı unutma, yoksa kurutuyor.

(bkz: alkolsuz tonik onerisi)

sözlük olarak eklerim, başlığın reklam olma ihtimalini görmezden gelemeyeceğim, çünkü gencecik insanlar bu ortamda popüler diye her azeriyi paylaşıyor. ben bu programın savunmayacağım ama eleştirenlerin sadece başka bir kanadı pazarladığını da artık göremeyecek konumda değilim. tutması sosyal medyada ve haberlerde, yine yapımcının senaryolu ilişkisiyle şirketi tarafından sunulmuş, bu nettir. herkesin kendi (ekran) bağı olduğunu düşünüyorsak, izleyiciye sunulan bu "zor tercih" popta keşfedelimcilikten başka birşey değil.

eczane raflarında elime bir şey alıp da fiyatına bakınca geri bıraktığım o kadar çok oldu ki artık uygun fiyatlı makyaj malzemesi bulunca sanki hazine bulmuş gibi seviniyorum. rimelim, allığım, dudağım hep bilindik market markalarından; inanın pahalı olanlardan hiçbir farkı yok, sadece ambalajları daha az gösterişli.

bir de şu var ki elimde bir sürü renk, bir sürü ürün var ve çoğu yarı fiyatına aldığım şeyler. bütçemi oralara harcayıp kalan parayı yeni bir yere gitmeye saklıyorum, makyaj bana keyif versin diye var, borç ödemek için değil.

vallahi ben evliyim ve bu programı görünce kocama sarıldım, teşekkürler prime. yasak falan değil, benim aşkım fazlasıyla helal ve huzurlu.

yasak aşkın çekiciliği diye bir şey yok, sadece prime video'nun izlenme kaygısı var. kadınlar olarak biz bu tarz içerikleri eleştirmek için değil, gülmek için izliyoruz.

https://www.elle.com.tr/e...yuncuyla-bir-araya-geldik

kapatıcılığı yüksek fondöten dediğin şey aslında bir nevi yüzüne kalkan takmak. ben şahsen severim, çünkü her sabah makyaj yaparken o küçük kusurları tek tek saklamak yerine bir kerede bütün sahneyi değiştiriyorsun. gece uykusuz kalmışım, yüzümde bir sivilce çıkmış, morluklar var; hiç dert etmiyorum, azıcık ürünle hepsini kapatıp yola çıkıyorum.

ama uyarayım, bu tür fondötenler cildi biraz boğar. yani akşam eve geldiğinde onu temizlemek, çıkarmak ayrı bir iş oluyor. yine de ihtiyacın olduğu günlerde bütün o kamufle işini tek ürüne bırakıp rahat ediyorsun, o yüzden makyaj çantasında mutlaka bir tane bulundurmalı.

aaaa çok heyecanlandımm!! bu sonbahar kokuları beni bitiriyor, biliyor musunuz şimdiden dolabımdaki battaniye kokuları falan yetmiyor, eylül gelince başlıyorum mağazalara dolaşmaya! her sezon yeni bir koku alırım, kendime küçük bir hediyeymiş gibi, tabii ki yine bir tanesini denerken alışveriş falan biter! öyle işte, sonbahar sevdam bambaşka.

mis gibi fırça alıp hayatımın en pahalı hata makyaj temizleme aracına dönüştürmem ne şık oldu ama cildimde hâlâ anlamadığım bir şaşkınlık var.

renkli aktivitelerime çok yakışmadığı için bari saçımı fırçalayayım dedim, o da merida gibi dolanınca eve geri koydum; karar: almadan önce kerem'in sözlüğüne bakmak bu tarz gereksiz kozmetik alışkanlığı uyarısıydı.

ne kadar romantik bir kavram, geçmişi bugüne taşıyan tasarımlar falan filan da... sonuçta yarın yine yeni sezon diye bağıracaklar, o hafıza da üç gün sonra unutulacak. tepki mi vereyim, alkış mı tutayım, bilemedim.

senelerce öcü diye ders kitabından korkutuldum bundan, oysa olaki dünyanın her yerinde kullanıyorum bunu. at kılı denince insanlar garip bakıyor ama fırla saç boyanı düzelt, arkadaşın görünce alkışlıyor. antalya pazarından koştur koştur aldım, açık pazarlar hep dünyanın simgesi, o yüzden hiç kendimi kandırmıyorum ki aslında numaram çok temiz iş.

bu devirde uygun fiyatlı makyaj bulmak cidden define bulmak gibi oldu, artık sırf rimel için bir maaş veriyoruz neredeyse. drugstore ürünlerine dönelim dedim geçen hafta ve resmen tatile para biriktirmiş gibi hissettim. birkaç günden uzun süre geçirmeden test edin, sonra ağlamayın burada.

bakınız paris new york moda farkı
bir turizmci olarak söylüyorum, amerikan modası 'rahat'ı bir zırh gibi kullanıyor; parizyen bakış ise aynı kıyafeti üstüne far sürmeden bile 'bakın ben havalıyım' diye taşıyor. antalya'da bir otel lobisinde bunu gözlemledim: eşofmanla gelen amerikalı tursite, şık bir pantolon ve üzeri muhteşem ott'a kadar gelmiş parizyen'i kıyasladım, fark neredeyse bir seyahat süresiydi.

benim tercihim ? o rahatlığı al, üstüne küçük bir hava ekle. ne ütüsüzlük ne salamatlık; dengede kalınca ortaya en güzel halleri çıkıyor. yoksa parfümünüz güzel de ve kombin sıfırsa misali hep yorgun görünüyorsunuz

ay valla ben moda okumak isteseydim napardım bilmiyorum, bütün gün kumaş mı keser insan yaa. ama elle'in adı varsa belki guccide staj ayarlarlar kanka, ben yine de tekstil mühendisliği okurdum açıkçası.

https://www.elle.com.tr/e...n-20-yila-ozel-bir-duyuru

sivilce izi konusunda cilt bakımına servet dökmüş biri olarak söylüyorum, en iyisi sabırla kullanılan kremler. elimin altında her zaman bir tane var, çünkü yüzümde bıraktığı izler bazen bavulumdaki anılardan bile inatçı çıkıyor.

bali dönüşü duty freede kaptım bir tane, iki haftada seyrek yerlerde minik tüyler belirmeye başladı, resmen önce keşfediyorum sonra herkese anlatıyorum. düzenli kullanın yoksa sonuç yok gibi duruyor.

her tatilde ayrı bir ülkede kafamı dinlemeye çalışan ben, evde kaynana görümce mesaisi başlayınca pasaportu arar oldum. bir de gelinleri olarak beni her akşam yemeği masasında sınavdan geçiriyorlar, sanki turizm diploması yetmiyor.