elalem ne der özgürlüğü

bizim milletin hayatı tamamen bu iki kelime üzerine kurulu. ne giyeceğini, kimi seveceğini, nerede oturacağını bile başkalarının ne diyeceğine göre belirliyorsun. kendi hayatını yaşamak yerine sürekli bir performans sergiliyorsun. bence bu çok yorucu ve gereksiz.

kendimce bir deneme yaptım, bir hafta boyunca kimsenin ne düşüneceğini umursamadan yaşadım. inanılmaz özgürleştiriciydi. sonra yine aile meclisi toplandı, 'kız başına oraya gidilir mi' muhabbeti başladı. demek ki bu iş bireysel çabayla olmuyor, toplumsal bir dönüşüm gerekiyor.