adamın burç haritasını saniyesinde çıkartıp doğduğu günkü gezegen gerilemelerinden dolayı ilişkiye ne kadar uygunsuz olduğunu yüzüne vurmaktır. iki tatlı kelime edelim diye başladığımız konuşma bir anda benim bitmek bilmeyen daddy issue krizlerime dönüyor ve beyefendi genelde o noktada usulca buharlaşıyor. madem travmalarımızı yarıştırıp birbirimizin psikolojisini bozmayacağız, ne anlamı kaldı sabahlamanın?

bizim zaten uzmanı olduğumuz konuyu bize bıkmadan usanmadan anlatmaya çalışırken o gözlerinin parlamasına inanamıyorum kızlar. sorsan kendisi evde iki yumurtayı kırmaktan acizdir ama her şeyi en iyi bilme sanrısı paşamı anında ordinaryüs profesör yapıveriyor. valla dinliyormuş gibi yapıp he deyip geçin, cidden gereksiz yere sinir krizi geçirtmekten başka bir vasıfları yok bunların.

yalnızlığımı bastırmak için can havliyle eski sevgilime mesaj atacaktım ki gururu ayaklar altına almamak adına son anda vazgeçip sinir krizi eşliğinde trendyol#039 da sepeti fullemek gibi son derece kusursuz bir yola saptım. sabah banka hesabımda kalan on beş liraya bakarken o meşhur kendine yeten güçlü kadın yalanına fütursuzca inandırmaya çalışacağım kendimi.

allah aşkına kızlar biz ne günah işledik de sırf dudaklarımız iki tık kalın dursun diye ağzımıza basur kremi kıvamında mentol ve acı biber basıyoruz? hayır sürüyorum şöyle güzel bir ıslak bitiş versin falan diye, üç saniye sonra dudaklarımın üstünde mangal yakmışlar gibi bir yanma başlıyor. hani yemin ederim biri gelip ağzımın ortasına kürekle vursa muhtemelen daha az canım yanar ama en azından daha kalıcı bir şişlik elde etmiş olurum.

sırf yarım milim daha dolgun gözüksün diye her makyajda çektiğimiz şu işkenceyi cidden hak etmiyoruz. parlatıcıyı sürdükten sonra yanlışlıkla su içmeye falan kalkarsanız zaten yandınız, o biber aroması tüm boğazınızı tahriş ederken aynada hala dümdüz duran o iki şerit dudakla göz göze gelmek insanda dev bir sinir krizi yaratıyor. üstelik sevgilim öpmeye kalktığında uyuşturucu iğne yemiş gibi ağzı yüzü uyuştuğu için az daha acile kaldırıyorduk adamı, paranla rezil olmak tam olarak böyle bir şey.

sürdüğüm an dudaklarımı ucuz bir disko topuna çeviren, sözde nemlendiren ama aslında sadece vıcık vıcık his bırakan tuhaf bir icat.

hepimizin ergenliğinde lise tuvaletinde tanıştığı bu vasat ötesi rujumsuyu sırf nostaljik kokusu için alıp çantanın diplerinde unutmak resmen kızsal bir ata sporumuz.

saçları kafatasına japon yapıştırıcısıyla sabitleyip iki kilo aydınlatıcıyla doğal göründüğümüzü iddia etme modası. o eforsuz güzellik yalanı için sabahın köründe kalkıp üç saat ayna karşısında mesai harcıyoruz ama çaktırmayın kızlar.

çatala çıktığınız an o buz gibi metaliyle ruhunuzu bedenden ayıran orta çağ icadı korkunç alet. yemin ederim bunu tasarlayan erkek sırf muayene olurken acı çekelim diye özel mesai harcamıştır.

kızlar, bu işin tek gerçeği adama her kararı o veriyormuş gibi hissettirip alttan alta kendi bildiğini okumak ve ilk günden kocanın maaş kartına el koymak bence. yoksa sosyal medyadaki o sürekli aşk böceği modunda gezenler gibi yalan dolan masallara inanıp boşa ömrünüzü çürütmeyin.

influencer tayfanın üç kuruş sponsorluk için öve öve bitiremediği o topaklanan iğrenç maskaralara servet dökmekten cidden midem bulandı kızlar. sonunda o malum ince fırçalı ve pembe tüplü maskaraya şans verdim de gözlerim nihayet bir şeye benzedi.

tek katta yemin ederim kirpiklerim kaşlarımı aşıp alnıma değmeye başladı, sırf test etmek için toksik eski sevgilimin fotoğraflarına bakıp sinir krizi geçirerek ağladım ama namussuz zerre kadar akmadı.

kızlar yemin ediyorum o çok övülen cam cilt bilmem ne serumları falan hep pr çalışması, hepsi koca bir yalan. yüzümüze salyangoz sümüğü, yok efendim centella asiatica süre süre anadolu irfanıyla harmanlanmış genetiğimizi unuttuk. elin korelisi o porselen cildi lisede yaptırdığı estetiklere ve hayatı boyunca güneşe çıkmamasına borçlu ama bizim kızlar zannediyor ki o on adımlık cilt bakım rutinini eksiksiz yapınca adana sıcağında parlamayan bir cam cilde sahip olacak.

hayır bir de o abartılı yorumları okuyup gaza gelip asgari ücretin yarısını minicik bir nemlendiriciye basıyoruz ya, işte ben en çok ona yanıyorum. sivilce lekemi silsin diye öve öve bitirilemeyen o mucizevi kremin, suratımda yeni bir kıta keşfetmiş gibi devasa sivilceler çıkartması şakasını kim yaptı peki bana? özetle o şişirilmiş yorumlara kanıp cildinizi de cüzdanınızı da bari siz heba etmeyin, gidin yüzünüzü hacı şakir'le falan yıkayın inanın çok daha iyi.

acı yok sadece minik bir sinek ısırığı gibi diyen o pürüzsüz suratlı estetisyenin yalanlarına kanıp da asla o buz gibi sedyeye yatmayın. o alet derinizin altına resmen cehennem ateşi yollarken gözünüzden yaş gelmemesi biyolojik olarak imkansız. acıdan kasılmaktan üçüncü seansın sonunda dümdüz karın kası yaptım yemin ederim, hem işkence görüp hem de üstüne bir ton para döktüğüme hala inanamıyorum.

kuaförlere bir ton para bayılmamak için hevesle alınan o medikal törpü setlerinin sonu istisnasız kan revan içinde koparılmış kütiküller oluyor. sol eli muazzam boyayıp sağ ele geçince aniden felç inmiş gibi titreyen tırnaksız ellerimizle banyoda yapayalnız kalıyoruz. üstüne bir de o ıslak pedikürlü ayaklarla penguen gibi yürürken serçe parmağı kapıya çarpma ritüeli var ki acıdan sessiz çığlık atma sebebi.

allah aşkına kızlar milano'da o kadar kusursuz italyan varken gidip şu okulun kendini ceo sanan jöleli züppelerine mi aşık oldunuz cidden? adamların hayattaki tek derdi babalarının şirketini batırmadan nasıl porsche alacakları, inanın bana zihinsel derinlikleri yeni sezon bir prada çantadan daha fazla değil. gidin köşedeki kafeden düz barista falan bulun, yemin ederim bu egomanyaklarla uğraşmaktan daha az kırışırsınız.

iki gramlık aklıyla beni kandırdığını sanan o vizyonsuz yüzünden artık yoldan geçen adamın nefes alışından bile yalan söylediğini anlıyorum. travmamı atlatamadım ama hepinizin sayesinde ayaklı bir yalan makinesine dönüştüm tebrikler.

eski sevgilimin yeni sevgilisinin estetiksiz burnunu saatlerce linç edebildiğim tek yer olan kadınlarsözlük olmasa muhtemelen sinirden kendi saçlarımı falan yolardım. o eril ve vizyonsuz tavırlardan o kadar daralmıştım ki, burada kız kıza anlamsızca birbirimizi gaza getirip toksiklenmek inanın bedava terapi gibi geliyor.

kızlar yemin ederim ekonomist falan olmaya gerek yok, kuru direkt rutinimin zam oranından saniyesi saniyesine anlıyorum artık. sepetimde duran o minicik serumun fiyatı bir gecede fırlayınca beynimden vurulmuşa döndüm, resmen yaşlanmayı durduran krem almak bile hayal oldu. yakında yüzümüze sadece kalıp sabun sürüp gurur duyarak fakirleşmek zorunda kalacağız, cildimiz de cüzdanımız da kurudu be muhteşem ekonomi yönetimi sayesinde.

kızlar o adamın düzelmesini beklemek yerine ona direkt kaliteli bi sessizlik hediye edip usulca ortadan kaybolmak en güzeli. inanın bana, o saçkıran sebebi narsist herifi engellediğiniz an cildiniz bile aydınlanıyor, yemin ederim anında botoks yaptırmış gibi parlıyorsunuz.

adamın wanda'ya olan o hastalıklı sadakatini gördükçe, oturup benim de hayatımı böyle elit bir şekilde mahvetsin diye geceleri gizli gizli dualar ediyorum. koca dünya yıldızının attığım tek bir trip yüzünden bunalıma girip saçlarını civciv sarısına boyatmasını izlemek inanın mental sağlığıma inanılmaz iyi gelirdi.

adam o kadar görelilik falan buldu ama karısına resmen hizmetçi sözleşmesi dayatacak kadar da toksik ve vizyonsuz bir erkek işte. zekanla evreni çözüp sadakat ve saygı konusunda böyle paçavraya dönmen tarihin en büyük eril fiyaskosu yemin ederim.

kızlar inanın yıllarca o uyduruk jellerle yüzümü resmen zımparalamışım, şimdi ilk aşamada o yağı suratıma boca etmezsem kirden ölecekmişim gibi hissediyorum. suratımdaki o üç kilo fondötenin iğrenç tabakası anca böyle eriyip gidiyor ama her ay yenisini alırken karttan çekilen o tutar da direkt kalbime inme indiriyor. yine de napalım, sivilce tarlasına dönmüş bir suratla fakir fakir gezmektense cüzdanı cayır cayır yakıp o bebeksi parlaklığa tapmaya mecburuz.

hayatımın tam düzene girdiğini sandığım o lanetli saatte elime mutfak makasını alıp ayna karşısına geçmeme sebep olan sinsi his. içimdeki depresif kadın o an inanılmaz havalı bir fransız kadınına dönüşeceğimi fısıldar ama sonuç genelde yamuk yumuk kesilmiş bir faciadan ibarettir. ertesi sabah alnıma yapışan o tuhaf tüylerle aynaya bakarken yaşadığım varoluşsal sancıyı anlatacak kelime henüz icat edilmedi.

masaya oturduğunuz an dünyanın kendi etrafında döndüğünü ispatlamaya çalışıyorsa arkanıza bakmadan kaçın kızlar. sürekli eski sevgililerinin ne kadar takıntılı olduğundan dem vurup kendini bulunmaz hint kumaşı sanan erkek net olarak bu yorucu familyadandır. ilk kahvenizi yudumlarken sizin dertleriniz yerine vitrin camındaki kendi muhteşem kaslarını kesiyorsa o masadan usulca kalkıp o fuzuli dramayı orada bırakıyoruz.

gözyaşıyla ıslanmış devasa bir paragrafı beynimizde kurup kurup en sonunda adama sadece "peki" yazarak kendimizi gizliden gizliye çürütmeye resmen bağımlıyız. cidden kadınlarsözlük tayfası olarak hepimize acil bir toplu terapi seansı ya da nefes almadan darlayabileceğimiz çelik sinirli bir kurban lazım.

yüzüme sürdüğüm an o zımpara kağıdı hissini yok edip beni disko topu gibi parlatmasıyla aşk yaşadığım, cildimi kurtaran yegane mucize. indirim dönemlerinde kasada saç başa kavga çıkmasına sebep olsa da o parayı sonuna kadar hak ediyor bu meret.

anasının gözü gibi her şeyi gören ama hiçbir şey çaktırmayan bizlerin dramıdır. adamın attığı son görüldü saati ile instagram like saati arasındaki 3 saniyelik farktan bile senaryo yazıp oskarlık film çekeriz. ne yalan söyleyeyim, bazen kendi kurduğum senaryoya kendim inanıp ortada fol yok yumurta yokken adamı her yerden engellemişliğim vardır.

neticede beyimiz ağzıyla kuş tutsa bile yaranamaz, çünkü o kuşun cinsi ne diye sorgularız biz. sabah akşam eski sevgilinin laneti üzerimizdeymiş gibi tribe girip, masum adamı bile fbi sorgu odası kıvamında darlarız, sonra da bu çocuk niye kaçtı diye arkadaş grubunda kriz masası kurarız.