görücü usulü tanışma

anneannemin tabiriyle 'hayırlısı olsun' diye başlanan o ilk görüşme, aslında kadının en çok konuşulduğu ama en az söz hakkı verildiği sahne. ortada bir fincan kahve, bir tepsi baklava ve kırk tane ima var; kadın süslü püslü ama sorsan 'sadece çay geldim içmeye'. işin komik tarafı, onay veren erkek olur, memnun kalan hep 'kısmet' olur.

sanki biz vitrin mankeniyiz de beyefendi ve sülalesi gelip kumaşımızı kontrol ediyor, sırf annem üzülmesin diye o paspal çocuğa gülümsemek zorunda mıyım allasen.

hala bu devirde buna maruz kalan varsa gelin sarılıp ağlaşalım.