heydamla

bu aralar sosyal medyada yerli sporculara denk gelip duruyorum aslında hiç fena değil ha! o kadar popüler kültürün içinde insan onları görünce bir tık gururlanıyor, ne yalan söyleyeyim ekran başında bağırdım ben bile. desteklemek lazım böyle insanları, hep yabancı isim değil ya bizimkiler de var sonunda.

bu listeye sabah kalkar kalkmaz açtığım bütün şarkılar girer, konser gibi evde tempo yapıyorum. makyaj denerken de aynı listeye dalıp kendimi kaybediyorum, o kadar ki bazen fondöteni unutacak oluyorum. e tabii dünyaca ünlü diye körü körüne sevmiyorum, şarkı gerçekten tutunca odada bağıra bağıra söylüyorum.

ayol sivilce iziyle savaşmak resmen ikinci bir üniversite okumak gibi, kremi sürüyorsun ama sonuç beklemek bitmiyor. c vitamini ve niasinamid içerenler bende gerçekten işe yaradı, sizede tavsiyemdir şekerim.

ya kızlar düşünsenize, laboratuvarın ortasında mikroskoba eğilip bulunduğu yerde devrim yapan biri var. biz makyaj paletini denerken onlar sistemli çalışıp dünyaya imza atıyor, çıldırıyorum. vallah kızlar bizi onlar sayesinde akıllı görüyoruz, maske yüze stand mı doğru orantı değil. bence bir akşam oturup belgeselini izleyin, sonra da abartınca neşemiz tam.

geçen akşam evde üçümüz oturup denedik, göz kaleminin incin hali bile bir havalı duruyor inanılmaz. rimel biraz şişkin olunca zaten o 'hiç uğraşmadım' enerjisi tamam, yapın pişman olmazsınız.

kızlar bu parlatıcılar tam bir baş belası, insanı bağımlı yapıyor. geçen gün arkadaşlarla buluşmaya gittim, yeni aldığım dolgunlaştırıcıyı sürdüm, sürmez olaydım. o karıncalanma hissi ilk başta hoşuma gitti, sonra aynadaki halimi görünce şok oldum, dudağım iki katına çıkmış gibi duruyordu.

sonuç olarak o gün bütün fotoğraflarda ördek dudaklı çıktım, arkadaşlar hâlâ dalga geçiyor. işin kötü tarafı şimdi onsuz çıkamıyorum, e peki hangi marka daha iyi bilen varsa yeşillendirsin bir de bu ürünlerin en iyisi diyeyim, yoksa her akşam dışarı çıkarken aynı terane.

vallahi kızlar bence o kremlerin yarısı nemlendiriciden hallice, öyle sürünce geçseydi hepimiz dümdüz bacaklarla gezerdik. düzenli masajla beraber kullanınca biraz daha pürüzsüz hissettiriyor ama mucize beklemeyin derim.

aslında bakınca gayet mantıklı bir trend, göz çizgisini daha dağıtık ve özgür bırakmak hem pratik hem de zamansız bir görünüm kazandırıyor. kalıplaşmış ince çizgilerden sıkılanlar için güzel bir alternatif olmuş bence.

banyo küvet değil de duş kabiniyse bir insanın mutlu olmak için ne kadar az şeye ihtiyacı olduğunu anlatan rehber. bu rutini ailenle paylaşmak istetyorsan eşi bekleme sırası ilk sorun olacak.

bir kere şu 'uçan' taraf hep erkek oluyor da 'yere basan' niye hep biziz hiç anlamıyorum. adam 'ben tattoo stüdyosu açıcam' diyor, sen 'peki aylık gideri ne kadar' diye sorunca 'sen hayallerimi öldürüyorsun' oluyorsun. sonra bir bakmışsın kredi kartı borcu, sen ödüyorsun. bu dengesizlik değil, bu düpedüz yük. uçacaksanız ikiniz uçun ya da ikiniz basın yere, tek kanatlı uçak olmaz canım.

üniversitede çantamdaki sabit ekipmanlardan biri, sabah derse yetişirken bile yüzümü onunla temizliyorum. cildimi kurutmuyor ve o hafif kokusu bana hep temizlik hissi veriyor. arkadaşlarıma da önerdim, iki kişi daha aldı bile.

üç kat tuz, dört mum, iki saat duş. sonra su faturası gelince spa keyfi bitti diye ağlıyorlar. türk kadınının evde masraf yapma ritüeli.

oversize blazer yerine beli lastikli ceketler diyorsunuz ya, ben de geçen gün deneyeyim dedim, bir baktım aynada bambaşka biri var. meğer konfor sandığımdan daha şık bir şeymiş, üstelik bütün gün üstümde taşıdım hiç rahatsız etmedi. arkadaşlara da söyledim hepsi ilk fırsatta denemeye gidiyor, bu trend gerçekten övgüyü hak ediyor.

güneş kremi denince akan sular duruyor bende, çünkü antalya'da yaşayıp da cilt yaşlanmasını takmayan kız ya yalancıdır ya da yılın tamdıbını bodrum'da geçiriyordur. yüz için kesinlikle spf 50 vazgeçilmezim ve la roche posay anthelios ailesi bu konuda epey başarılı, hafif yapısı makyaj altına da pürüzsüz oturuyor; vücut için gratis raflarında gezen bounty misali kokan hawaiian tropic fındık yağı da plajda ayrı bir enerji veriyor ama onu sadece bronzlamak için sürün, korunma için değil.

üç senedir cildime hassas diyip geçmeyin, göz altıma asla güneş kremi sürmem çünkü iki saat sonra yanıyor; o yüzden mineral filtreli, çinko oksitli bebek ürünleri bile listemde var. bir de şu detay can sıkıcı: spf 50 tek başına yetmiyor şekerim çünkü uva yani pa+++ meselesi asıl esmerleşmeyi durduruyor.

bunu yazan adam hayatında bi kere bile elbise askısı tutmamış belli, bizim kuaföre 'saçı yönet' demek gibi bir şey bu. neyse ki biz kadınlar her şeyi yönetiyoruz da dünya dönüyor.

üni de staj yaptığım yerde bana yapılan şeymiş bu, meğer adı varmış. sabahtan akşama kadar 'şu raporu bitir' 'hayır yanlış yapmışsın' dönencesi içinde kayboluyordum. en sinir olduğum şey şu: yaparım tamam ama kimse bana tek kelime teşekkür etmiyordu. allahtan arkadaşlarım bi araya gelip 'kanka sen mi salaksın yoksa onlar mı sana öyle davranıyor' diyerek gözümü açtı da bıraktım orayı. iş hayatına girince bari bi teşekkür etmeyi öğrenelim, çok zor değil ki ya.

cumartesi akşamı en güzeli arkadaşları toplayıp battaniye altında dizi maratonu yapmak, yanına da bol çerez ve makyaj denemeleri ekleyince tadından yenmiyor. hemen hemen herkesin bir favori dizisi var, sen hangisini öneriyorsun?

ayol kızlar batık yüzünden koca yazı bacağımı saklamaktan fenalık gelmişti, sonunda peeling ve doğru jilet ikilisiyle kökten hallettim sayılır. bir de her duşta nazikçe fırçalamak var ya, inanılmaz fark ediyor, deneyin pişman olmazsınız.

yerli dizilerde yasak aşk olayına bayılıyorum ayol, hele o gizli gizli bakışmalar yok mu insanı ekrana kilitliyor! arkadaşlarla toplanıp hangi sahnede çığlık atacağımızı tahmin etmek bile ayrı bir keyif.

(bkz: yasak aşk)

2. bune şimdi? sivilceye çözüm arıyorsunuz da asıl sorun hormonlarınız ve beslenmeniz, doktora gidin bari kendi kafanıza bir şey sürmeyin.

2. ya arkadaşlar bu kadar da abartmayın, sivilce bu sonuçta uzaylı istilası değil. stresten uzak durun, su için, geçer gider, bu kadar drama gereksiz kızlar. (savunmacı)

sonunda rahat rahat konuşabileceğimiz bir yer buldum, makyaj denemelerimden tutun da ilişki dertlerime kadar her şeyi burada paylaşabilirim. bu tarz bir ortamda bulunmak insanı bir anda kendine getiriyor, hele ki bu tarz bir mecrada kadınların birbirine destek olması harika.

öncelikle mobbingi mobbing yapan şey sürekliliği ve sistematik olması, tek bir kötü gün değil yani. yaşadıklarını tarih saat şeklinde not almak çok işe yarıyor, sonra inkar edilemiyor. en önemlisi tek başına göğüs germeye çalışmamak, güvendiğin biriyle paylaşmak insanı gerçekten ayakta tutuyor. bir de o kişiye kanıt bırakmadan yüz göz olmamak lazım, sakin kalmak bir silah resmen.

evde manikür pedikür yapmak hem bütçe dostu hem de terapi gibi, ama tırnaklarımı keserken mutlaka bir yerlerimi kanatıyorum. oje sürme kısmına gelince bütün maharetim bitiyor, sonuç yine asimetrik bir sanat eseri.

4. hayatım bu kadar takma kafana, 80'ler nostaljisi bize iyi geliyor, ojelerimizi sürüp müziklerini açalım bence.